Ustawaz dnia 23 lutego 1990 r.o zmianie Kodeksu karnego i niektórych innych ustaw

Art. 1.

W Kodeksie karnym wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 45 wyrazy „ani w czasie pobytu w ośrodku przystosowania społecznego” skreśla się;

2)

art. 62-65 skreśla się;

3)

w art. 71 w § 1 wyrazy „oraz nadzór ochronny i umieszczenie w ośrodku przystosowania społecznego” skreśla się;

4)

w art. 98 w § 1 wyrazy „nie wykonuje się orzeczonego w stosunku do niej nadzoru ochronnego, natomiast” oraz § 2 i oznaczenie § 1 skreśla się;

5)

w art. 111 w § 4 wyrazy „lub umieszczenie w ośrodku przystosowania społecznego” oraz „lub też zwolnienia z ośrodka” skreśla się, a po wyrazie „dodatkowej” stawia się kropkę;

6)

w art. 120 § 9 skreśla się;

7)

art. 134 i 135 skreśla się;

8)

w art. 201 wyrazy „na czas nie krótszy od lat 5 albo karze 25 lat pozbawienia wolności” zastępuje się wyrazami „od roku do lat 10”;

9)

w art. 202 § 2 oraz oznaczenie § 1 skreśla się;

10)

w art. 203 po § 2 dodaje się § 21 w brzmieniu:
„ 

§ 21.

Kto dopuszcza się przestępstwa określonego w § 1 w stosunku do mienia znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
 ”
 ;

11)

w art. 215 w § 2 wyraz „społecznego” skreśla się, a wyrazy „na czas nie krótszy od lat 3” zastępuje się wyrazami „od roku do lat 10”;

12)

w art. 256 w § 1 wyrazy „albo umieszczony w ośrodku przystosowania społecznego” skreśla się;

13)

w art. 257 w § 1 wyrazy „albo umieszczoną w ośrodku przystosowania społecznego” skreśla się.

Art. 2.

Karę dodatkową konfiskaty mienia przewidzianą w Kodeksie karnym i w innych ustawach znosi się.

Art. 3.

Jeżeli według ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem jest zagrożony karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną, a nie wykonaną karę pozbawienia wolności łagodzi się do górnego ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn; w razie potrzeby orzeka się karę łączną.

Art. 4.

Orzeczenia o nadzorze ochronnym lub umieszczeniu w ośrodku przystosowania społecznego nie podlegają wykonaniu.

Art. 5.

1.

Jeżeli na podstawie ustawy nastąpiła zmiana właściwości sądu, orzeka sąd dotychczas właściwy, w wypadku gdy akt oskarżenia wniesiono przed dniem wejścia jej w życie.

2.

Sprawy, w których orzeczenia sądu kończące postępowanie zostały uchylone po dniu wejścia ustawy w życie, przekazuje się sądowi właściwemu według przepisów obowiązujących po tym dniu.

Art. 6.

W sprawach, o których mowa w art. 3, orzeka na posiedzeniu sąd właściwy do wykonania kary; na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Art. 7.

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r.   (Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103 i z 1985 r. Nr 23, poz. 100) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 liczby „63-65” skreśla się, a wyrazy „91 § 1 i 3” zastępuje się wyrazami „91 § 1, 2, 4 i 5”;

2)

w art. 25 w § 1 w pkt 3 wyrazy „przekracza 400 000 złotych” zastępuje się wyrazami „jest znaczna”, a wyrazy „w wysokości przekraczającej 400 000 złotych” zastępuje się wyrazami „znacznej wartości”;

3)

art. 27, 76 i 89 skreśla się.

Art. 8.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.