Rolnik w rozumieniu
art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego
wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej
i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia
(EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr
1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71
i (WE) nr 2529/2001
(Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), zwany dalej „rolnikiem”, który uzyskał płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów
o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, jest obowiązany zawrzeć umowę
ubezpieczenia obowiązkowego upraw, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, od ryzyka
wystąpienia szkód spowodowanych przez powódź, suszę, grad, ujemne skutki przezimowania
lub przymrozki wiosenne.