Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 935, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla wyrobów aerozolowych (Dz. U. Nr 188, poz. 1460) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w § 3 po pkt 9 dodaje się pkt 9a i 9b w brzmieniu:

„

9a)

substancja - substancję, o której mowa w art. 2 pkt 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1272/2008”;

9b)

mieszanina - mieszaninę, o której mowa w art. 2 pkt 8 rozporządzenia nr 1272/2008;

”

;

2)

w § 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„

2.

Osoba wprowadzająca wyrób aerozolowy do obrotu powinna przeprowadzić analizę zagrożeń stwarzanych przez ten wyrób w normalnych warunkach jego użytkowania oraz w warunkach możliwych do przewidzenia. Jeżeli ma to zastosowanie, analiza powinna obejmować zagrożenia związane z wdychaniem uwolnionej zawartości wyrobu aerozolowego, z uwzględnieniem wielkości rozpylanych kropelek lub cząstek oraz właściwości fizycznych i chemicznych zawartości.

”

;

3)

§ 6 otrzymuje brzmienie:

„

§ 6.

Wyrób aerozolowy powinien być wykonany w taki sposób, aby nie było możliwe pogorszenie jego odporności mechanicznej pod wpływem zawartości tego wyrobu, nawet podczas przedłużonego przechowywania.

”

;

4)

w § 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„

4.

Badania końcowe wyrobów aerozolowych mogą być wykonane w niskiej temperaturze, jeżeli metoda badania jest zgodna z przepisami dotyczącymi metod alternatywnych, określonymi w pkt 6.2. załącznika A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 815).

”

;

5)

w § 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„

1.

Na wyrobie aerozolowym należy umieścić widoczne, czytelne i trwałe oznakowanie:

1)

niezależnie od zawartości:

a)

napis ostrzegawczy: „Pojemnik pod ciśnieniem: Ogrzanie grozi wybuchem.” - określony kodem H229,

b)

napisy zawarte w tabeli 6.2 załącznika IV do rozporządzenia nr 1272/2008, określone kodami P210 i P251 definiującymi środki ostrożności,

c)

napis zawarty w tabeli 6.4 załącznika IV do rozporządzenia nr 1272/2008, określony kodem P410 + P412 definiującym środki ostrożności,

d)

w przypadku gdy wyrób aerozolowy jest towarem konsumpcyjnym, napis zawarty w tabeli 6.1 załącznika IV do rozporządzenia nr 1272/2008, określony kodem P102 definiującym środki ostrożności,

e)

określenie wszelkich dodatkowych środków ostrożności stosowanych podczas obsługi, ostrzegające użytkowników przed szczególnymi zagrożeniami, jakie stwarza dany wyrób aerozolowy - jeśli do wyrobu aerozolowego jest dołączona instrukcja obsługi, musi ona również zawierać określenie tych środków ostrożności;

2)

w przypadku gdy wyrób aerozolowy jest sklasyfikowany zgodnie z § 19 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 lit. c jako niepalny, napis ostrzegawczy: „Uwaga”;

3)

w przypadku gdy wyrób aerozolowy jest sklasyfikowany zgodnie z § 19 ust. 4 pkt 1 lit. a i c, pkt 2 oraz ust. 5 pkt 2 jako łatwopalny:

a)

napis ostrzegawczy: „Uwaga”,

b)

pozostałe elementy oznakowania dla wyrobów aerozolowych łatwopalnych kategorii 2 zawarte w tabeli 2.3.2 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008;

4)

w przypadku gdy wyrób aerozolowy jest sklasyfikowany zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1, ust. 3 i 4 pkt 1 lit. b i pkt 2 oraz ust. 5 pkt 1 jako skrajnie łatwopalny:

a)

napis ostrzegawczy: „Niebezpieczeństwo”,

b)

pozostałe elementy oznakowania dla wyrobów aerozolowych łatwopalnych kategorii 1 zawarte w tabeli 2.3.2 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008.

”

;

6)

w załączniku nr 3 do rozporządzenia:

a)

w pkt 1.3.1.4 lit. b otrzymuje brzmienie:

„

b)

gdy pojemnik jest napełniony w 10-12% (% masowy) napełnienia nominalnego, tylko w pojedynczym badaniu, albo w odległości 15 cm od urządzenia uruchamiającego, jeżeli zawartość rozpylona z pełnego pojemnika w ogóle się nie zapaliła, albo w odległości zapłonu zawartości rozpylonej z pełnego pojemnika plus 15 cm.

”

b)

pkt 1.3.1.6 otrzymuje brzmienie:

1.3.1.6.

Procedura wymaga badania rozpylenia w odległości między płomieniem palnika i urządzeniem uruchamiającym wyrób aerozolowy zmienianej co 15 cm, w zakresie 15-90 cm. Zaleca się rozpoczęcie badania od odległości między płomieniem palnika i urządzeniem uruchamiającym wyrób aerozolowy równej 60 cm. Odległość od płomienia palnika do urządzenia uruchamiającego wyrób aerozolowy zwiększa się o 15 cm w przypadku zapłonu zawartości rozpylonej w odległości 60 cm. Odległość tę zmniejsza się o 15 cm w przypadku braku zapłonu w odległości od płomienia palnika do urządzenia uruchamiającego wyrób aerozolowy równej 60 cm. Celem procedury jest określenie maksymalnej odległości pomiędzy urządzeniem uruchamiającym wyrób aerozolowy i płomieniem palnika, która powoduje utrzymujące się spalanie zawartości rozpylonej, lub stwierdzenie, że nie można uzyskać zapłonu w odległości od płomienia palnika do urządzenia uruchamiającego wyrób aerozolowy równej 15 cm.

”

c)

w pkt 1.3.2 w lit. h zdania wstępne otrzymują brzmienie:

„

ustawić w jednym poziomie otwór urządzenia uruchamiającego i płomień palnika, zapewniając, aby otwór był właściwie zwrócony w kierunku płomienia i był z nim w jednej osi (patrz rys. 1); zawartość rozpylana powinna przechodzić przez górną połowę płomienia,

”

d)

w pkt 2.2.2.1 w lit. d zdania wstępne otrzymują brzmienie:

„

na podstawce metalowej o wymiarach 200 mm na 200 mm umieścić świecę parafinową o średnicy od 20 mm do 40 mm i wysokości 100 mm; świecę wymienia się, jeżeli jej wysokość jest mniejsza niż 80 mm; płomień świecy jest chroniony przed działaniem zawartości rozpylonej przez osłonę o szerokości 150 mm i wysokości 200 mm; zawiera ona płaszczyznę nachyloną pod kątem 45º umieszczoną w odległości 150 mm od podstawy osłony (rys. 3),

”

§ 2.

1.

Przepisy § 18 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się:

1)

do wyrobów aerozolowych zawierających substancje - od dnia 19 czerwca 2014 r.;

2)

do wyrobów aerozolowych zawierających mieszaniny - od dnia 1 czerwca 2015 r.

2.

Wyroby aerozolowe zawierające mieszaniny, które zostały wprowadzone do obrotu przed dniem 1 czerwca 2015 r., oznakowane zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą znajdować się w obrocie do dnia 1 czerwca 2017 r.

§ 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Niniejsze rozporządzenie wdraża dyrektywę Komisji 2013/10/UE z dnia 19 marca 2013 r. zmieniającą dyrektywę Rady 75/324/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do dozowników aerozoli w celu dostosowania jej przepisów dotyczących oznakowania do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Dz. Urz. UE L 77 z 20.03.2013, str. 20, z późn. zm.).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367, z 2012 r. poz. 1529 oraz z 2013 r. poz. 898.