W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 24 stycznia 2018 r. w Warszawie została podpisana Umowa między Rzecząpospolitą
Polską a Mongolią o zabezpieczeniu społecznym, w następującym brzmieniu:
UMOWA MIĘDZY
RZECZĄPOSPOLITĄ POLSKĄ
A
MONGOLIĄ
O ZABEZPIECZENIU SPOŁECZNYM
RZECZPOSPOLITA POLSKA
i
MONGOLIA
zwane dalej „Umawiającymi się Stronami”,
pragnąc uregulować wzajemne stosunki między obu Państwami
w zakresie zabezpieczenia społecznego uzgodniły, co następuje:
Część I
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 1
Definicje
1.
W niniejszej Umowie poniższe pojęcia oznaczają:
(1)
„ustawodawstwo” - ustawy oraz inne przepisy prawne, które regulują dziedziny zabezpieczenia
społecznego wymienione w artykule 2 niniejszej Umowy;
(2)
„władza właściwa”:
1)
w Mongolii - ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego (ministerstwo
właściwe do spraw zabezpieczenia społecznego),
2)
w Rzeczypospolitej Polskiej - ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego;
(3)
„instytucja właściwa” - instytucję upoważnioną do stosowania ustawodawstwa;
(4)
„instytucja łącznikowa” - instytucję zapewniającą koordynację i wymianę informacji
między instytucjami Umawiających się Stron w celu stosowania niniejszej Umowy;
(5)
„zamieszkanie” - miejsce stałego zamieszkania, zgodnie z przepisami prawnymi każdej
z Umawiających się Stron;
(7)
„okres ubezpieczenia” - okresy składkowe, okresy zatrudnienia lub okresy pracy na
własny rachunek, określone lub uznane za takie przez ustawodawstwo, zgodnie z którym
zostały one przebyte oraz okresy z nimi zrównane, zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej
się Strony;
(8)
„ubezpieczony” - osobę, która jest lub była ubezpieczona zgodnie z ustawodawstwem
Umawiającej się Strony;
(9)
„świadczenia” - emerytury, renty oraz inne świadczenia pieniężne przewidziane przez
ustawodawstwo Umawiającej się Strony, w tym wszelkie dodatki i podwyżki.
2.
Inne pojęcia użyte w niniejszej Umowie mają znaczenie nadane im przez ustawodawstwo
każdej z Umawiających się Stron.
Artykuł 2
Zakres przedmiotowy
1.
Niniejszą Umowę stosuje się:
(1)
w odniesieniu do Mongolii, do następujących świadczeń wypłacanych na podstawie ustawy o ubezpieczeniach społecznych:
1)
emerytur, rent z tytułu niezdolności do pracy oraz rent z tytułu utraty żywiciela,
wypłacanych z Funduszu Emerytalnego,
2)
świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy, zasiłków z tytułu ciąży i macierzyństwa
oraz zasiłków pogrzebowych, wypłacanych z Funduszu Rentowego,
3)
zasiłków dla bezrobotnych wypłacanych z Funduszu Bezrobocia,
4)
rent i zasiłków wypłacanych z Funduszu Wypadkowego i Chorób Zawodowych;
(2)
w odniesieniu do Rzeczypospolitej Polskiej, do następujących świadczeń z zabezpieczenia
społecznego:
1)
zasiłków dla bezrobotnych, oraz z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia społecznego
rolników.
2)
świadczeń w razie choroby i macierzyństwa,
3)
emerytur, rent z tytułu niezdolności do pracy oraz rent rodzinnych,
4)
świadczeń z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych,
2.
Niniejszą Umowę stosuje się również do wszystkich ustaw i innych przepisów prawnych,
zmieniających lub uzupełniających ustawodawstwo.
3.
Niniejszej Umowy nie stosuje się do ustaw ani innych przepisów prawnych, które rozszerzają
istniejące ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony na nowe kategorie świadczeniobiorców,
jeżeli władza właściwa tej Umawiającej się Strony zawiadomi władzę właściwą drugiej
Umawiającej się Strony, w okresie sześciu miesięcy od daty ogłoszenia takich nowych
ustaw lub innych przepisów prawnych, o tym że nie przewiduje się takiego rozszerzenia
niniejszej Umowy.
Artykuł 3
Zakres podmiotowy
Niniejszą Umowę stosuje się do:
(1)
osób, które podlegały lub podlegają ustawodawstwu jednej lub obu Umawiających się
Stron;
(2)
innych osób, jeżeli wywodzą swoje prawa od osób wymienionych w punkcie 1.
Artykuł 4
Równe traktowanie
Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, osoby, do których stosują się postanowienia
niniejszej Umowy, podlegają obowiązkom i korzystają z uprawnień wynikających z ustawodawstwa
drugiej Umawiającej się Strony na tych samych warunkach, co obywatele tej Umawiającej
się Strony.
Artykuł 5
Transfer świadczeń
1.
Jeżeli niniejsza Umowa nie stanowi inaczej, świadczenia przysługujące na podstawie
ustawodawstwa jednej Umawiającej się Strony nie mogą ulec zmniejszeniu, zawieszeniu,
uchyleniu lub wstrzymaniu z tego powodu, że uprawniony zamieszkuje na terytorium drugiej
Umawiającej się Strony.
2.
Postanowień ustępu 1 nie stosuje się:
(1)
w przypadku Mongolii, do zasiłków dla bezrobotnych, świadczeń z tytułu czasowej niezdolności
do pracy, zasiłków z tytułu ciąży i macierzyństwa oraz zasiłków wypłacanych z Funduszu
Wypadkowego i Chorób Zawodowych;
(2)
w przypadku Rzeczypospolitej Polskiej, do zasiłków dla bezrobotnych, świadczeń w razie
choroby i macierzyństwa, świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej
wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową oraz świadczeń przyznawanych w szczególnym
trybie i w drodze wyjątku.
Część II
USTAWODAWSTWO WŁAŚCIWE
Artykuł 6
Zasady ogólne
Jeżeli artykuły 7 i 8 niniejszej Umowy nie stanowią inaczej:
(1)
pracownik wykonujący pracę na terytorium Umawiającej się Strony podlega, w odniesieniu
do tej pracy, wyłącznie ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony;
(2)
osoba pracująca na własny rachunek na terytorium Umawiającej się Strony podlega, w
odniesieniu do tej pracy, wyłącznie ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony.
Artykuł 7
Zasady szczególne
1.
Jeżeli pracownik zatrudniony przez pracodawcę mającego siedzibę na terytorium jednej
Umawiającej się Strony, zostanie wysłany na terytorium drugiej Umawiającej się Strony,
w celu wykonywania pracy na rachunek tego pracodawcy, podlega on ustawodawstwu pierwszej
Umawiającej się Strony, pod warunkiem, że przewidywany okres wykonywania pracy nie
przekracza 60 miesięcy.
2.
Postanowienia ustępu 1 stosuje się także w przypadku, gdy pracownik wysłany przez
swego pracodawcę z terytorium Umawiającej się Strony na terytorium państwa trzeciego,
obowiązkowo podlegający ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony w okresie zatrudnienia
na terytorium państwa trzeciego, zostaje następnie wysłany przez tego pracodawcę z
terytorium państwa trzeciego na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.
3.
Podróżujący personel przedsiębiorstwa transportowego lub linii lotniczej, działających
na terytoriach obu Umawiających się Stron, podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się
Strony, na której terytorium przedsiębiorstwo lub linia lotnicza ma siedzibę.
4.
Osoba zatrudniona na pokładzie statku pływającego pod banderą Umawiającej się Strony
podlega ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony. Jeżeli jednak osoba ta jest wynagradzana
za tę pracę przez przedsiębiorstwo mające siedzibę lub przez osobę mającą miejsce
zamieszkania na terytorium drugiej Umawiającej się Strony, podlega ustawodawstwu tej
Umawiającej się Strony. Zdanie drugie stosuje się także, gdy statek pływa pod banderą
państwa trzeciego, ale załoga jest wynagradzana przez przedsiębiorstwo z siedzibą
na terytorium Umawiającej się Strony lub przez osobę zamieszkałą na jej terytorium.
5.
Urzędnicy i osoby z nimi zrównane podlegają ustawodawstwu tej Umawiającej się Strony,
której administracja ich zatrudnia.
6.
Członkowie personelu misji dyplomatycznych oraz urzędów konsularnych podlegają postanowieniom
Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r. oraz
Konwencji Wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r.
Artykuł 8
Wyjątki
Władze właściwe obu Umawiających się Stron lub wyznaczone przez nie instytucje mogą,
za obopólną zgodą, ustalić wyjątki od postanowień artykułów 6 i 7 ustępy od 1 do 5
w odniesieniu do jakiejkolwiek osoby lub grupy osób, w ich interesie.
Część III
POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE ŚWIADCZEŃ
Rozdział 1
Zasiłki dla bezrobotnych
Artykuł 9
Ustalanie prawa
1.
Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron
są uwzględniane, w niezbędnym zakresie, przy ustalaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych
zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli osoba zainteresowana
posiada okresy ubezpieczenia przebyte bezpośrednio przed utratą pracy zgodnie z ustawodawstwem tej drugiej Umawiającej się Strony.
2.
Okres wypłacania zasiłku dla bezrobotnych podlega skróceniu o okres, w którym bezrobotny
otrzymywał taki zasiłek na terytorium drugiej Umawiającej się Strony w okresie ostatnich
12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku.
Rozdział 2
Choroba i macierzyństwo
Artykuł 10
Sumowanie okresów ubezpieczenia
Okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron
są uwzględniane, w niezbędnym zakresie, przy ustalaniu prawa do świadczeń i okresu
ich przysługiwania, pod warunkiem że się nie pokrywają.
Artykuł 11
Świadczenia
Świadczenia w razie choroby i macierzyństwa są przyznawane i wypłacane zgodnie z ustawodawstwem
tej Umawiającej się Strony, na której terytorium osoba jest ubezpieczona.
Rozdział 3
Emerytury i renty
Artykuł 12
Sumowanie okresów ubezpieczenia
1.
Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony uzależnia nabycie, zachowanie lub
przywrócenie prawa do emerytury lub renty od przebycia określonego okresu ubezpieczenia,
to instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony uwzględnia, jeżeli to konieczne,
okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony,
tak jakby były okresami ubezpieczenia przebytymi zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem,
jeżeli okresy te się nie pokrywają.
2.
Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony uzależnia nabycie prawa do emerytury
lub renty od przebycia okresów ubezpieczenia w zawodzie objętym ubezpieczeniem w systemie
specjalnym lub od wykonywania określonego zatrudnienia, to okresy ubezpieczenia przebyte
w tym zawodzie lub w tym zatrudnieniu zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej
się Strony są sumowane przy przyznawaniu emerytury lub renty.
3.
Jeżeli po zsumowaniu, zgodnie z ustępem 1, ubezpieczony nie nabywa prawa do emerytury
lub renty, instytucja właściwa Umawiającej się Strony uwzględnia okres ubezpieczenia
przebyty w państwie trzecim, z którym obie Umawiające się Strony są związane umową
przewidującą sumowanie okresów ubezpieczenia.
Artykuł 13
Okresy ubezpieczenia krótsze niż 12 miesięcy
1.
Jeżeli okresy ubezpieczenia przebyte zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się
Strony są krótsze niż 12 miesięcy i na podstawie tych okresów nie powstaje prawo do
emerytury lub renty zgodnie z tym ustawodawstwem, to instytucja właściwa tej Umawiającej
się Strony nie przyznaje emerytury lub renty.
2.
Nie naruszając postanowień ustępu 1, okresy ubezpieczenia krótsze niż 12 miesięcy,
przebyte zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, są uwzględniane
przez instytucję właściwą tej Umawiającej się Strony, w której po zsumowaniu tych
okresów, powstanie prawo do emerytury lub renty.
Artykuł 14
Zrównanie faktów i zdarzeń
Fakty i zdarzenia, które mają wpływ na nabycie prawa, zawieszenie lub wysokość emerytury
lub renty, które zaistniały na terytorium jednej Umawiającej się Strony są uwzględniane
tak, jakby zaistniały na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.
Artykuł 15
Emerytury i renty bez sumowania okresów ubezpieczenia
Jeżeli osoba spełnia warunki niezbędne do nabycia prawa do emerytury lub renty zgodnie
z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron, bez uwzględnienia okresów ubezpieczenia
przebytych zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony, to instytucja
właściwa ustala prawo i oblicza wysokość emerytury lub renty wyłącznie na podstawie
okresów ubezpieczenia przebytych zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem.
Artykuł 16
Emerytury i renty z sumowaniem okresów ubezpieczenia
1.
Jeżeli zgodnie z ustawodawstwem jednej z Umawiających się Stron prawo do emerytury
lub renty przysługuje po zastosowaniu postanowień artykułu 12 niniejszej Umowy, instytucja
właściwa tej Umawiającej się Strony ustala emeryturę lub rentę w następujący sposób:
(1)
oblicza teoretyczną wysokość emerytury lub renty, należną w przypadku, gdyby wszystkie
okresy ubezpieczenia zostały przebyte zgodnie z obowiązującym ją ustawodawstwem; rzeczywistą
wysokość emerytury lub renty w oparciu o proporcję okresów ubezpieczenia przebytych
zgodnie z ustawodawstwem, które stosuje, do sumy wszystkich przebytych okresów ubezpieczenia.
2.
Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty instytucja właściwa każdej z Umawiających
się Stron uwzględnia wyłącznie wynagrodzenie uzyskane zgodnie z ustawodawstwem stosowanym
przez tę instytucję oraz składki odprowadzone zgodnie z tym ustawodawstwem.
Rozdział 4
Wypadki przy pracy i choroby zawodowe
Artykuł 17
Prawo do świadczeń
1.
Prawo do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ustala się zgodnie
z ustawodawstwem Umawiającej się Strony, któremu podlegał ubezpieczony w chwili wypadku
przy pracy lub podczas wykonywania pracy, w wyniku której powstała u niego choroba
zawodowa.
2.
Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej, zgodnie z ustawodawstwem jednej
z Umawiających się Stron, jest uzależnione od stwierdzenia tej choroby po raz pierwszy
na terytorium tej Umawiającej się Strony, warunek ten uważa się za spełniony, jeżeli
choroba ta została stwierdzona po raz pierwszy na terytorium drugiej Umawiającej się
Strony.
3.
Jeżeli przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej, zgodnie z ustawodawstwem jednej
Umawiającej się Strony, jest uzależnione od wykonywania pracy, która tę chorobę spowodowała,
przez określony czas, właściwa instytucja tej Umawiającej się Strony uwzględnia także
okres wykonywania tego samego rodzaju pracy zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej
się Strony.
Artykuł 18
Pogłębienie się choroby zawodowej
1.
Jeżeli prawo do świadczenia z tytułu choroby zawodowej powstało zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony, instytucja właściwa tej Umawiającej
się Strony ponosi odpowiedzialność za wypłatę świadczenia z tytułu pogłębienia się
choroby zawodowej, nawet jeżeli to pogłębienie nastąpiło w chwili, gdy osoba podlegała
ustawodawstwu drugiej Umawiającej się Strony, jeżeli nie wykonywała tam pracy narażającej
na chorobę zawodową.
2.
W przypadku pogłębienia się choroby zawodowej u osoby otrzymującej świadczenie z tytułu
choroby zawodowej zgodnie z ustawodawstwem pierwszej Umawiającej się Strony, podczas
wykonywania pracy, która może spowodować chorobę zawodową, na terytorium drugiej Umawiającej
się Strony:
(1)
instytucja właściwa pierwszej Umawiającej się Strony nadal wypłaca przyznane świadczenie
nie uwzględniając pogłębienia się choroby zawodowej;
(2)
instytucja właściwa drugiej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwu podlegała
osoba w czasie wykonywania pracy mogącej spowodować pogłębienie się choroby zawodowej,
przyznaje świadczenie w wysokości różnicy między wysokością świadczenia, które przysługuje
po pogłębieniu się choroby zawodowej, a wysokością świadczenia, które przysługiwałoby
przed pogłębieniem się choroby zawodowej, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem.
Rozdział 5
Zasiłki pogrzebowe
Artykuł 19
Ustalanie prawa
1.
Prawo do zasiłku pogrzebowego ustala instytucja właściwa Umawiającej się Strony, której
ustawodawstwo stosuje się do pracownika, osoby pracującej na własny rachunek, emeryta
lub rencisty w chwili śmierci.
2.
Jeżeli ustawodawstwo Umawiającej się Strony uzależnia nabycie prawa do zasiłku pogrzebowego,
o którym mowa w ustępie 1, od zgromadzenia określonych okresów ubezpieczenia, instytucja
właściwa stosuje postanowienia artykułu 10 niniejszej Umowy.
3.
Jeżeli w wyniku śmierci osoby otrzymującej emeryturę lub rentę na podstawie ustawodawstwa
każdej z Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego przysługuje zgodnie
z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, zasiłek pogrzebowy przyznaje instytucja
właściwa tej Umawiającej się Strony, na której terytorium emeryt lub rencista miał
miejsce zamieszkania w chwili śmierci.
4.
Jeżeli emeryt lub rencista, o którym mowa w ustępie 3, nie zamieszkiwał w chwili śmierci
na terytorium żadnej z Umawiających się Stron, prawo do zasiłku pogrzebowego ustala
instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, na której terytorium zostały przebyte
ostatnie okresy ubezpieczenia.
5.
Postanowienia ustępów od 1 do 4 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w
artykule 3 punkt 2 niniejszej Umowy.
Część IV
POSTANOWIENIA RÓŻNE
Artykuł 20
Uprawnienia władz właściwych
Władze właściwe w celu realizacji niniejszej Umowy:
(1)
uzgodnią w porozumieniu administracyjnym sposoby realizacji niniejszej Umowy;
(2)
wyznaczą instytucje łącznikowe i instytucje właściwe w celu ułatwienia i przyspieszenia
wykonywania postanowień niniejszej Umowy;
(3)
wymieniają informacje dotyczące zmian ustawodawstwa, które mogą mieć wpływ na wykonywanie
postanowień niniejszej Umowy.
Artykuł 21
Pomoc administracyjna i prawna
1.
Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe obu Umawiających się
Stron udzielają sobie wzajemnie pomocy przy wykonywaniu postanowień niniejszej Umowy.
Pomoc ta jest bezpłatna, chyba że władze właściwe ustalą, że dokonywany będzie zwrot
niektórych kosztów związanych z udzielaniem pomocy.
2.
Dokumenty lub zaświadczenia wydawane przez władze właściwe, instytucje łącznikowe
i instytucje właściwe jednej Umawiającej się Strony są uznawane przez władze właściwe,
instytucje łącznikowe i instytucje właściwe drugiej Umawiającej się Strony.
Artykuł 22
Ochrona danych
1.
Wszelkie informacje umożliwiające identyfikację osoby fizycznej stanowią dane osobowe.
Dane osobowe podlegają ochronie.
2.
Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe obu Umawiających się
Stron mogą przekazywać sobie wszelkie dane osobowe niezbędne do stosowania niniejszej
Umowy.
3.
Dane osobowe przekazane władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej
jednej z Umawiających się Stron mogą być wykorzystywane tylko w celu stosowania niniejszej
Umowy.
4.
Umawiająca się Strona może jednak wykorzystać takie dane do innych celów za zgodą
osoby zainteresowanej albo bez jej zgody w następujących przypadkach:
(1)
w przypadku wykorzystania danych, mającego bezpośredni i istotny związek z celami,
dla których dane zgromadzono;
(2)
w przypadku, gdy wykorzystanie danych w sposób oczywisty działa na korzyść osoby zainteresowanej,
lub;
(3)
w przypadku gdy wykorzystanie tych danych jest niezbędne dla stosowania ustawodawstwa
w Rzeczypospolitej Polskiej lub w Mongolii.
5.
Dane osobowe przekazane, w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, władzy właściwej,
instytucji łącznikowej i instytucji właściwej jednej z Umawiających się Stron mogą
zostać przekazane innej instytucji tej Umawiającej się Strony tylko dla stosowania
niniejszej Umowy.
6.
Umawiająca się Strona może jednak przekazać takie dane za zgodą osoby zainteresowanej,
albo bez jej zgody w następujących przypadkach:
(1)
dane są niezbędne do wykonywania uprawnień instytucji jednej z Umawiających się Stron;
(2)
przekazanie danych w sposób oczywisty działa na korzyść osoby zainteresowanej, lub;
(3)
przekazanie danych jest niezbędne dla stosowania ustawodawstwa w Rzeczypospolitej
Polskiej łub w Mongolii.
7.
Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe obu Umawiających się
Stron gwarantują wzajemnie, że przekazując dane, o których mowa w ustępie 3, stosować
będą środki umożliwiające ochronę tych danych.
8.
Władza właściwa, instytucja łącznikowa i instytucja właściwa Umawiającej się Strony,
której przekazano dane, o których mowa w ustępie 3, chroni je przed nieuprawnionym
dostępem, zmianami i przekazywaniem.
9.
Władza właściwa, instytucja łącznikowa i instytucja właściwa Umawiającej się Strony,
której przekazano dane osobowe, o których mowa w ustępie 3, podejmuje niezbędne środki,
aby dane te były aktualne, pełne i dokładne dla realizacji celów, dla których je zgromadzono.
W miarę potrzeby, dane te są korygowane, a dane zgromadzone lub przechowywane w sposób
nieuprawniony w świetle stosowanych przepisów prawnych są niszczone. Na wniosek, niszczone
są również dane, których przekazanie jest zabronione na mocy przepisów prawnych Umawiającej
się Strony, która je przekazała.
10.
Z zastrzeżeniem przepisów prawnych Umawiającej się Strony, dane uzyskane przez Umawiającą
się Stronę w związku ze stosowaniem niniejszej Umowy, zostają zniszczone po osiągnięciu
celów, dla których je zgromadzono lub wykorzystano. Władze właściwe, instytucje łącznikowe
i instytucje właściwe obydwu Umawiających się Stron stosują bezpieczne i całkowite
środki umożliwiające zniszczenie danych i wzajemnie gwarantują ochronę danych osobowych
przeznaczonych do zniszczenia.
11.
Na wniosek władzy właściwej, instytucji łącznikowej i instytucji właściwej Umawiającej
się Strony, osoba zainteresowana ma prawo zostać poinformowana o przekazaniu danych
osobowych, o których mowa w ustępie 3, i ich wykorzystaniu do celów innych niż stosowanie
niniejszej Umowy. Osoba zainteresowana może również uzyskać dostęp do danych osobowych
jej dotyczących i dokonać ich korekty, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych przez
przepisy prawne Umawiającej się Strony, na której terytorium znajdują się te dane.
12.
Władze właściwe Umawiających się Stron informują się wzajemnie o wszelkich zmianach
w przepisach prawnych dotyczących ochrony danych osobowych.
13.
Postanowienia ustępów 3 i następnych stosuje się, w niezbędnym zakresie, wobec innych
danych chronionych, uzyskanych w trakcie stosowania niniejszej Umowy lub w związku
z niniejszą Umową.
Artykuł 23
Zwolnienia z opłat i uwierzytelnień
1.
Jeżeli ustawodawstwo jednej Umawiającej się Strony przewiduje, że wniosek, dokument
lub zaświadczenie nie podlega lub jest zwolnione całkowicie łub częściowo od opłat,
odnosi się to w takim samym zakresie do wniosków, dokumentów i zaświadczeń przedkładanych
zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.
2.
Wnioski, dokumenty i zaświadczenia pisemne jakiegokolwiek rodzaju, niezbędne do realizacji
niniejszej Umowy, nie wymagają uwierzytelnienia przez władze dyplomatyczne i konsularne.
Artykuł 24
Składanie dokumentów
1.
Wnioski, odwołania od decyzji oraz oświadczenia składane władzy właściwej, instytucji
łącznikowej lub instytucji właściwej jednej Umawiającej się Strony, są uważane za
złożone w tym samym terminie władzy właściwej, instytucji łącznikowej lub instytucji
właściwej drugiej Umawiającej się Strony.
2.
Wniosek o przyznanie świadczeń zgodnie z ustawodawstwem jednej Umawiającej się Strony,
jest uważany za wniosek o przyznanie odpowiednich świadczeń zgodnie z ustawodawstwem
drugiej Umawiającej się Strony, chyba że wnioskodawca wystąpi o odroczenie ustalenia
prawa do emerytury zgodnie z ustawodawstwem drugiej Umawiającej się Strony.
Artykuł 25
Badania lekarskie
1.
Badania lekarskie osób zamieszkałych lub przebywających na terytorium drugiej Umawiającej
się Strony przeprowadza instytucja miejsca zamieszkania lub pobytu na wniosek i na
koszt instytucji właściwej.
2.
Koszty badań lekarskich nie są zwracane, jeżeli są one wykonywane dla instytucji obu
Umawiających się Stron.
Artykuł 26
Stosowany język
1.
Dla stosowania niniejszej Umowy władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje
właściwe Umawiających się Stron posługują się językiem urzędowym każdej z Umawiających
się Stron lub językiem angielskim.
2.
Władze właściwe, instytucje łącznikowe i instytucje właściwe jednej Umawiającej się
Strony nie mogą odrzucić wniosków, odwołań ani innych, skierowanych do nich, dokumentów
z tego powodu, że zostały sporządzone w języku urzędowym drugiej Umawiającej się Strony
lub w języku angielskim.
Artykuł 27
Wypłata świadczeń
1.
Instytucje właściwe każdej z Umawiających się Stron wypłacają świadczenia pieniężne
na mocy niniejszej Umowy bezpośrednio osobom uprawnionym, zamieszkałym na terytorium
drugiej Umawiającej się Strony, w walucie urzędowej swojego państwa, a jeżeli ta waluta
nie jest swobodnie wymienialna, w walucie swobodnie wymienialnej.
2.
W przypadku wprowadzenia kontroli walut lub innych podobnych środków przez Umawiającą
się Stronę, które ograniczą wypłaty, przelewy lub transfery środków lub instrumentów
finansowych osobom przebywającym poza terytorium tej Umawiającej się Strony, Strona
ta bezzwłocznie zastosuje środki zapewniające przekazanie wszelkich kwot, które muszą
być wypłacone zgodnie z niniejszą Umową osobom wymienionym w artykule 3, które mają
miejsce zamieszkania na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.
Artykuł 28
Rozstrzyganie sporów
Wszelkie spory powstałe między Umawiającymi się Stronami dotyczące stosowania i wykładni
niniejszej Umowy rozstrzygają wspólnie władze właściwe Umawiających się Stron.
Część V
POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 29
Postanowienia przejściowe
1.
Niniejsza Umowa nie przyznaje prawa do wypłaty świadczeń za okres poprzedzający dzień
jej wejścia w życie.
2.
Przy ustalaniu prawa do świadczeń zgodnie z niniejszą Umową uwzględniane są także
okresy ubezpieczenia, przebyte zgodnie z ustawodawstwem Umawiających się Stron przed
dniem jej wejścia w życie.
3.
Z zastrzeżeniem ustępu 1, niniejsza Umowa odnosi się także do zdarzeń ubezpieczeniowych,
które wystąpiły przed dniem jej wejścia w życie pod warunkiem, że zobowiązania z nich
wynikające nie zostały wcześniej uregulowane.
4.
Świadczenia przyznane przed dniem wejścia w życie niniejszej Umowy mogą być, na wniosek
zainteresowanego, ponownie ustalone zgodnie z niniejszą Umową, jeżeli zmiana wynika
wyłącznie z postanowień niniejszej Umowy. Takie ponowne ustalenie nie może spowodować
zmniejszenia kwoty świadczenia.
Artykuł 30
Okres obowiązywania Umowy
1.
Niniejsza Umowa zawarta zostaje na czas nieokreślony. Może zostać wypowiedziana przez
każdą z Umawiających się Stron, w drodze pisemnej notyfikacji, nie później niż na
sześć miesięcy przed upływem danego roku kalendarzowego. W takim przypadku Umowa utraci
moc z końcem tego roku.
2.
W przypadku wypowiedzenia niniejszej Umowy, wszelkie prawa nabyte na mocy jej postanowień
zostaną zachowane.
3.
Wnioski złożone przed dniem utraty mocy niniejszej Umowy zostaną rozpatrzone zgodnie
z postanowieniami niniejszej Umowy.
Artykuł 31
Wejście w życie Umowy
Umawiające się Strony powiadomią się, w drodze pisemnej notyfikacji, drogą dyplomatyczną,
o zakończeniu wewnętrznych procedur, niezbędnych do wejścia w życie niniejszej Umowy.
Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia trzeciego miesiąca następującego po
miesiącu, w którym nastąpiła ostatnia notyfikacja.
NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
SPORZĄDZONO w Warszawie dnia 24 stycznia 2018 roku,
w dwóch egzemplarzach, w językach polskim, mongolskim i angielskim, przy czym każdy
tekst jest jednakowo autentyczny. W przypadku różnic interpretacyjnych w języku polskim
i mongolskim, tekst w języku angielskim uważa się za rozstrzygający.
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
W IMIENIU MONGOLII
Po zaznajomieniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam,
że:
-
-
została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej
zawartych,
-
-
jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,
-
-
będzie niezmiennie zachowywana.
Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 9 listopada 2018 r.