Podkomisje:

Mówcy:

Podkomisje stałe: do spraw mediów i polityki audiowizualnej oraz do spraw edukacji artystycznej i kulturalnej dzieci i młodzieży, obradujące pod przewodnictwem poseł Aleksandry Leo (Centrum), przewodniczącej podkomisji stałej do spraw edukacji artystycznej i kulturalnej dzieci i młodzieży, oraz posła Krzysztofa Piątkowskiego (KO), przewodniczącego podkomisji stałej do spraw mediów i polityki audiowizualnej, zapoznały się z:

– informacją ministra kultury i dziedzictwa narodowego na temat działań podejmowanych na rzecz rozwoju i udostępniania cyfrowych zasobów  narodowych instytucji kultury na potrzeby edukacji.

W posiedzeniu udział wzięli: Marek Krawczyk podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego wraz ze współpracownikiem.

W posiedzeniu udział wzięli pracownicy Kancelarii Sejmu: Joanna Góral, Julia Popławska –  z sekretariatu Komisji w Biurze Komisji Sejmowych.

Przewodnicząca poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Szanowni państwo, witam serdecznie. Możemy prosić państwa posłów bliżej?

Otwieramy razem z panem przewodniczącym wspólne posiedzenie podkomisji stałych: do spraw edukacji artystycznej i kulturalnej dzieci i młodzieży oraz do spraw mediów i polityki audiowizualnej.

Stwierdzam kworum.

Witam panią posłankę Barbarę Oliwiecką, która też jest z nami.

Porządek dzisiejszego posiedzenia przewiduje informację ministra kultury i dziedzictwa narodowego na temat działań podejmowanych na rzecz rozwoju i udostępniania cyfrowych zasobów narodowych instytucji kultury na potrzeby edukacji.

Witam serdecznie pana ministra Marka Krawczyka z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dzień dobry. Witam serdecznie panią Agatę Krawczyk, naczelnik w Departamencie Strategii Kultury i Mediów, również MKiDN.

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Dzień dobry państwu. Nie jesteśmy spokrewnieni.

Przewodnicząca poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Zawiesiłam się, ale miałam już dopytywać. Dziękuję za informację, panie ministrze.

Mieliśmy przewidziany również drugi punkt dzisiejszego posiedzenia – informację ministra edukacji na temat wykorzystania przez szkoły cyfrowych zasobów narodowych instytucji kultury w edukacji – natomiast został przeniesiony i będzie kontynuowany podczas posiedzenia wrześniowego, na które serdecznie państwa zapraszamy już dzisiaj.

Przystępujemy do realizacji porządku dziennego.

Bardzo proszę pana ministra Marka Krawczyka, podsekretarza stanu w MKiDN, o przedstawienie informacji. Panie ministrze, bardzo proszę.

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Dziękuję bardzo, pani poseł.

Szanowni państwo, do jednego z głównych zadań MKiDN należy zachowanie dziedzictwa kulturowego, między innymi poprzez wytwarzanie wiarygodnych materiałów, które później będą mogły być – i są – szeroko wykorzystywane w edukacji kulturalnej. Myślę zarówno o osobach odwiedzających instytucje kultury w Polsce, ale też edukatorach, nauczycielach, szkołach i wspieraniu całego procesu edukacyjnego.

Dzisiaj MKiDN prowadzi albo współprowadzi prawie 140 instytucji kultury w całej Polsce, zajmujących się najróżniejszymi rzeczami i obszarami – ten zakres oddziaływania jest bardzo duży. Jeżeli chodzi o nasze strategiczne podejście do kwestii digitalizacji i udostępnienia zasobów, którymi operują nasze instytucje kultury, to obecnie działamy na podstawie dokumentu: „Ramy wsparcia digitalizacji zasobów kultury 2026–2030. Dokument kierunkowy dotyczący digitalizacji i udostępniania cyfrowych zasobów polskich instytucji pamięci w latach 2026–2030”, który wskazuje na potrzebę łączenia ochrony dziedzictwa z jego szerokim wykorzystaniem społecznym, edukacyjnym, ale też – co jest bardzo ważne – też naukowym. To się wpisuje, o czym zaraz jeszcze będę mówił szczegółowo, w realizację Strategii Cyfryzacji Państwa w celu 3.4 „Cyfrowy dostęp do wiedzy i kultury”.

Szanowni państwo, żeby powiedzieć kilka słów o zakresie digitalizacji w ostatnich latach, chciałbym przytoczyć kilka liczb na podstawie danych Głównego Urzędu Statystycznego, opracowań własnych i danych zebranych przez MKiDN dla instytucji kultury w całej Polsce. Mamy już wiarygodnie policzone dane i pełną wiedzę z roku 2024, kiedy to udało się zdigitalizować prawie 1100 tys. obiektów – po roku 2024 można mówić o ponad 18 mln obiektów zdigitalizowanych w Polsce. Jeżeli chodzi o wspominany 2024 rok, warto jeszcze powiedzieć, że ogólne wydatki na kulturę i ochronę dziedzictwa narodowego to było wtedy prawie 21,5 mld zł,  0,6% PKB, z czego 54 mln zł przeznaczyliśmy na digitalizację.

Jeżeli chodzi o konkretne działania ją wspierające, to mamy program „Kultura cyfrowa”. To narzędzie wspomagające, które co do zasady nie jest kierowane do naszych – prowadzonych i współprowadzonych przez ministrę kultury i dziedzictwa narodowego – instytucji kultury, ale jest ważnym narzędziem stymulującym chociażby samorząd terytorialny do podejmowania szczegółowych działań. Każdego roku przeznaczamy na nie mniej więcej 5,5 mln zł. W latach 2016–2025 udało się zrealizować 640 projektów na łączną kwotę 72 mln zł. Aspekt edukacyjny wykorzystania zdigitalizowanych materiałów jest w tym programie kluczowy. Natomiast jeżeli chodzi o największe osiągnięcia w zakresie digitalizacji i ucyfrowienia posiadanych przez instytucje zasobów, to są przede wszystkim środki europejskie.

Żeby powiedzieć jeszcze o poprzedniej perspektywie, czyli latach 2014–2020 – funkcjonował wtedy program operacyjny „Polska cyfrowa” i w jego ramach w tamtych latach udało nam się zrealizować 19 dużych projektów w sektorze kultury o łącznej wartości ponad 550 mln zł. To były projekty obejmujące cyfrowe udostępnianie zasobów kultury, rozwój e-usług, a także budowanie – co w tym obszarze jest bardzo ważne i bardzo kosztowne – nowoczesnej infrastruktury teleinformatycznej. Ale ponieważ już jesteśmy po roku 2020, to obecnie funkcjonuje program „Fundusze Europejskie na rozwój cyfrowy 2021–2027”. W tym momencie, w ramach 14 projektów teleinformatycznych z przeznaczeniem na digitalizację i udostępnianie zasobów kultury, udało nam się już spożytkować prawie 0,5 mld zł. W ramach tych przedsięwzięć –  myślę o „Funduszach Europejskich na rozwój cyfrowy 2021–2027” – planowane jest zdigitalizowanie 14 mln obiektów, z czego ponad 10 mln ma zostać udostępnionych online.

Dane, które przed chwilą podałem, pozwalają ogólnie zobrazować zakres wydatkowania w ostatnich latach środków, które MKiDN przeznaczało na projekty związane z digitalizacją i udostępnianiem tych zasobów. To dzieje się w większości wypadków również za pośrednictwem dedykowanych funduszy europejskich, które wydatkują instytucje podległe MKiDN i przez nie nadzorowane, ale też te, które współprowadzimy. Tak jak wspominałem, to jest w tym momencie ponad 140 instytucji. Zasadniczym źródłem finansowania tych działań są jednak dotacje podmiotowe, które przekazujemy rokrocznie do tych instytucji. Komponent związany z digitalizacją, tworzeniem infrastruktury, ale też udostępnianiem jest wydzielany zawsze, w każdym roku.

Zaproponowałbym teraz przekazanie głosu pani naczelnik Krawczyk, wybitnej ekspertce w zakresie digitalizacji.

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w Departamencie Strategii Kultury i Mediów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Agata Krawczyk:
Panie ministrze…

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Tu się absolutnie nie mylę. Pani naczelnik przedstawiłaby przykłady udostępniania cyfrowych zasobów kultury, ponieważ mamy dużo bardzo wartościowych osiągnięć i chcielibyśmy zapoznać państwa z aktualną informacją na ten temat. Tak że jeżeli pani przewodnicząca pozwoli, przekazałbym głos pani naczelnik.

Przewodnicząca poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Bardzo prosimy.

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Panie ministrze, dziękuję za te przesadne słowa.

Państwo przewodniczący, szanowni państwo, chciałam powiedzieć kilka słów o przykładach największych, najlepszych naszym zdaniem portali, które udostępniają wysokiej jakości zasoby cyfrowe zdigitalizowane w ostatnich latach. W myśleniu kierunkowym ministerstwa dbamy o stosowanie we wszystkich projektach cyfrowych jednolitych standardów prezentacji i opisu tych zasobów. Zwiększa to ich interoperacyjność, umożliwia nauczycielom, edukatorom, studentom, naukowcom ich lepsze wyszukiwanie, ponowne wykorzystywanie – oczywiście przestrzegając prawa autorskiego – materiałów w edukacji, działalności naukowej, popularyzatorskiej.

Kierujemy się tym, aby wytwarzać wiarygodne materiały przygotowywane przez wyspecjalizowane instytucje. Dzięki temu nauczyciele i uczniowie we wszystkich portalach, o których zaraz powiem, mogą korzystać z oryginalnych dokumentów – dzieł sztuki, fotografii, map, zabytków, materiałów archiwalnych – bez konieczności odwiedzania instytucji. W żadnym przypadku nie negujemy konieczności, możliwości odwiedzania tychże instytucji kultury. Natomiast wychodzimy z założenia, że jest to bardzo dobre przygotowanie bądź działanie wychodzące naprzeciw potrzebom osób z niepełnosprawnościami, ze szczególnymi trudnościami bądź mieszkającymi poza dużymi ośrodkami.

Na samym początku chciałam powiedzieć kilka słów o powszechnie znanej cyfrowej Bibliotece Narodowej POLONA, która na tę chwilę udostępnia ponad 2 mln obiektów, z czego, co istotne, znaczna część kolekcji znajduje się w domenie publicznej. POLONA zapewnia dostęp do obiektów bardzo wysokiej rozdzielczości. Uczniowie, osoby poszukujące oryginalnych źródeł, historycy poznają nie tylko samą treść, wizerunek, ale także formę, kontekst powstania. BN z zachowaniem najwyższych standardów tworzy kolekcje tematyczne. Liczne materiały trafiają na blog POLONY. Na tą chwilę, jak wspomniałam, umożliwia dostęp do ponad 2 mln obiektów.

Bardzo ważnym elementem prac BN jest nieustający rozwój systemu wypożyczeń międzybibliotecznych Academica, który umożliwia dostęp do publikacji naukowych i książek, niemalże 4 mln publikacji ze wszystkich dziedzin wiedzy – w tym ponad 1,5 mln obiektów objętych ochroną prawno-autorską, co jest szczególnym osiągnięciem.

Kolejnym dużym osiągnięciem, tym razem Archiwów Państwowych, jest portal „Szukaj w Archiwach”, który umożliwia dostęp do 85 mln skanów i materiałów z ponad 122 instytucji udostępniających archiwalia. Zbiory dostępne w „Szukaj w Archiwach” dokumentują historię państwa polskiego, administrację, życie społeczne. Są to fotografie, które dokumentują wydarzenia historyczne, życie codzienne. Materiały udostępnione w portalu „Szukaj w Archiwach” to doskonałe źródło do przygotowywania lekcji, projektów edukacyjnych. Szczególną jego wartością jest możliwość pracy z autentycznymi źródłami historycznymi.

Kolejną grupą portali są cyfrowe kolekcje muzealne. Ne tę chwilę wszystkie muzea państwowe udostępniają swoje zasoby w jakiś sposób. Do największych należy Cyfrowe Muzeum Narodowe w Warszawie, które analogicznie umożliwia dostęp do kolekcji tematycznych arcydzieł Matejki, Malczewskiego, Chełmońskiego, Boznańskiej z zachowaniem najwyższych standardów jakości opisu, osadzając swoje eksponaty w szerokim kontekście historycznym i kulturowym.

Bardzo interesujące, cieszące się szczególnym uznaniem użytkowników działania w zakresie cyfryzacji, udostępniania zasobów podejmuje Muzeum Narodowe w Krakowie, gdzie w prosty i intuicyjny sposób można korzystać z dzieł Leonarda da Vinci – w tym  „Damy z gronostajem” – Siemiradzkiego, Podkowińskiego, Malczewskiego, Mehoffera wraz z rozbudowanymi opisami i ponownie te zasoby wykorzystywać, umieszczając w projektach edukacyjnych i innych.

Mogłabym długo wymieniać, ale, szanując państwa czas, powiem krótko, że warto także zwrócić uwagę na portal Zabytek.pl prowadzony przez Narodowy Instytut Dziedzictwa, który udostępnia niezwykle ciekawe, interaktywne modele 3D, panoramy 360 zabytków. To namiastki wizyt w kościołach, bardzo ciekawych miejscach, z możliwością zapoznania się z obiektami z „Listy światowego dziedzictwa UNESCO”, pomnikami historii, stanowiskami zabytkowymi.

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Przepraszam, czy jest tam już Gdynia?

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Panie ministrze – nie wiem, ale sprawdzę.

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Bo przed momentem wpisaliśmy Gdynię na „Listę światowego dziedzictwa UNESCO”.

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Sprawdzę.

Poseł Urszula Augustyn (KO):
Nie przy ludziach.

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Internet, zbiory instytucji kultury to także filmy, zasoby audiowizualne: czy to prezentowane przez Filmotekę Narodową – Instytut Audiowizualny, czy też Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, który na platformie 35mm.online umożliwia dostęp do ponad  4 tys. zdigitalizowanych dzieł.

Ważnym kierunkiem, który wspiera MKiDN, jest udział instytucji kultury w rozwiązaniach, które agregują zasoby pochodzące z wielu instytucji, dzięki czemu użytkownicy mogą poszukiwać materiałów na jednym portalu, który gromadzi rozproszone zbiory. Przykładem takich działań jest portal „Federacji Bibliotek Cyfrowych”, który agreguje zasoby udostępniane przez biblioteki cyfrowe z całego kraju. Ciekawym rozwiązaniem – ale prowadzonym przez Ministerstwo Cyfryzacji – jest portal „Kronik@”, który skupia, udostępnia i też wieczyście przechowuje rezultaty projektów realizowanych dzięki środkom Funduszy Europejskich na rozwój cyfrowy

Kończąc – wykraczając poza nasze polskie platformy – warto wspomnieć na koniec o Europeanie określanej jako The common European data space for cultural heritage zgodnie z zaleceniem Komisji Europejskiej w sprawie wspólnej europejskiej przestrzeni danych. Chciałam na koniec powiedzieć o tym, że na wczoraj polskie instytucje kultury udostępniały w Europeanie ponad 3,5 mln obiektów, które dzięki dostępnym, tłumaczonym opisom osadzają polskie zbiory w kontekście międzynarodowym. Dziękuję.

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Bardzo dziękuję pani naczelnik i panu ministrowi za cenne informacje. Mamy świadomość,  iż to jest bogata oferta, dlatego też zależało nam na tym, żeby o tym mówić.

Będą pytania. Wiem, że pani przewodnicząca Leo chciała jedno zadać, więc bardzo proszę. Potem będziemy kolejno.

Poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Miałam pytanie, ale pani naczelnik odpowiedziała wyczerpująco, zanim zdążyłam je zadać. Chciałam konkretne zapytać o największe dzieła, do których można mieć dostęp dzięki temu, że zostały zdigitalizowane i są na portalach. Kto, poza nauczycielami w placówkach, z tego najczęściej korzysta? Czy są dane na przykład ze względu na wiek? Czy wiemy, że na przykład młodzież, uczniowie sami po to sięgają? Czy raczej korzystają z tego instytucje i wykorzystują na przykład w zajęciach dydaktycznych?

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Skala wykorzystywania zasobów i odbiorcy są przeróżni. To wszystkie grupy. My jako urząd nie posiadamy własnych zbiorów, więc siłą rzeczy takich badań nie prowadzimy. Natomiast bardzo rozbudowaną statystykę i badania w zakresie muzeów prowadzi Narodowy Instytut Muzealnictwa. To jest pierwszy trop.

Z naszych informacji: w moim departamencie prowadzimy program grantowy, wspomnianą wcześniej przez pana ministra „Kulturę cyfrową”. Z doświadczenia widzimy, że po zbiory sięgają zarówno studenci, jak i uczestnicy przeróżnych warsztatów. Często są to dziennikarze, redaktorzy. Wspomniane przeze mnie Muzeum Narodowe w Krakowie zasługuje na szczególną uwagę z racji na bardzo intuicyjny portal, który w jasny sposób opisuje wyzwania czy aspekty prawno-autorskie, bo z naszych obserwacji wynika, że wiedza czy trud w stosowaniu zbiorów cyfrowych to są właśnie kwestie jasnego, jednoznacznego opisu sytuacji prawno-autorskiej poszczególnych dzieł.

Odpowiadając więc na pytanie pani przewodniczącej: są to uczniowie, studenci, użytkownicy profesjonalni z instytucji kultury, też osoby starsze. Ja tych statystyk teraz nie posiadam, ale możemy je sporządzić. Każdy program dotacyjny posiada rozróżnienie planowanych potencjalnych odbiorców, użytkowników, liczbę osób odwiedzających dany portal, więc dysponujemy takimi danymi na użytek ewentualnych dalszych rozmów.

Poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Super. Bardzo dziękuję. Gdyby była możliwość – na przykład na wrześniowe posiedzenie…

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Tak, oczywiście.

Poseł Aleksandra Leo (Centrum):
…gdzie będzie też informacja ministra edukacji, to bylibyśmy bardzo wdzięczni. Dziękuję.

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Tak, przyda nam się ta informacja. Zwłaszcza, że chcemy też rozmawiać z ministrem edukacji czy z jego przedstawicielami o wykorzystaniu przez szkoły tego bogactwa, o którym pani naczelnik, jak słyszymy, tak dużo wie.

Pan poseł Ściebiorowski chciałby zadać pytanie.

Poseł Łukasz Ściebiorowski (KO):
Dziękuję.

Panie przewodniczący, szanowni państwo, panie ministrze jako jeden z portali wymienił pan 35mm.online. Super. To jest coś, co powinniśmy promować, pokazywać, bo mówimy o edukacji, czyli chcemy dotrzeć do młodzieży, przedstawić jej zbiory, a nie do końca mam przekonanie, że portal funkcjonuje w świadomości nauczycieli czy tych, którzy mogą z niego korzystać. Myślę więc, że działania promocyjne byłyby wskazane – również względem Fototeki FINA, znakomitego źródła fotosów z planów zdjęciowych, i Fonoteki WFDiF. To jest najlepsze, co jest w tych zasobach. Może to też wynika z moich zainteresowań, ale myślę, że powinno być promowane.

Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na zasoby i zapytać, jak tu wygląda wsparcie i korzystanie z nich. Na przykład w Wytwórni Filmów Oświatowych – to jest chyba instytucja prowadzona przez samorząd łódzki albo przez miasto. Proszę mnie poprawić.

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Samorząd.

Poseł Łukasz Ściebiorowski (KO):
Samorząd województwa łódzkiego. Ich zasoby są ogromne – może bardziej w kontekście historycznym niż nowości, ale znakomite do nauki historii Polski czy jej pokazywania. Tak samo zasoby Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. Jak więc wygląda wspieranie tych podmiotów i korzystanie z nich? Chodzi generalnie o podmioty prowadzone przez samorządy: muzea, inne instytucje kultury. Jak ich zasoby są wykorzystywane do edukacji młodych ludzi? Dziękuję.

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Właściwie skonsumowaliśmy odpowiedź na to pytanie. Po kolei.

Samorządowe instytucje kultury korzystają ze środków programu ministra „Kultura cyfrowa”, który jest prowadzony w tejże konkretnej formule od roku 2016. Wcześniej, od roku 2007,  minister kultury i dziedzictwa narodowego także prowadził – pod zmieniającymi się nazwami – programy adresowane do instytucji kultury, umożliwiające digitalizację, udostępnianie filmów.

W kwestii konkretów – WFO jak najbardziej korzysta ze środków publicznych na digitalizację. O ile mnie pamięć nie myli, w latach 2011–2015 korzystała ze środków programu rządowego „Kultura+” w priorytecie digitalizacja. To był wspaniały moment dla polskich instytucji kultury, bo popłynął duży strumień finansowy. To był program inicjujący digitalizację w różnego rodzaju instytucjach. Zainicjował także działalność centrów kompetencji w zakresie digitalizacji. Są to państwowe instytucje kultury oraz archiwum, które wspierają – na poziomie merytorycznym, w zakresie standardów, tworzenia, rozwijania kompetencji kadr – samorządowe instytucje kultury. Wymieniłam 5 czy 6 projektów. To w żaden sposób nie wyczerpuje listy projektów prowadzonych przez muzea w Lublinie, przez Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, w WFDiF. Pozwoliłam sobie przedstawić wybór, natomiast te projekty cały czas się toczą.

Poseł Łukasz Ściebiorowski (KO):
Jeszcze dopytam o formę promocji tego typu dostępu do zasobów wśród nauczycieli, młodzieży. Czy to się odbywa, na przykład z Ministerstwem Edukacji Narodowej?

Koordynatorka Zespołu Kultury Cyfrowej w departamencie MKiDN Agata Krawczyk:
Nie mam na tę chwilę wiedzy o projektach prowadzonych wspólnie z MEN, ale też my jako urząd, nie posiadając zasobów, tego typu projektów nie prowadzimy. Staramy się prowadzić działalność metodyczną, wspierającą. Po pierwsze, finansując działalność centrów kompetencji do spraw digitalizacji corocznymi dotacjami – w tym roku na poziomie około 2,5 mln zł, co jest kroplą w morzu potrzeb, ale w ramach działania centrów prowadzone są szkolenia dla kadr instytucji kultury, zwłaszcza działania edukacyjne.

Jeżeli chodzi o promocję, to w programie ministra „Kultura cyfrowa” jest promocyjny komponent edukacyjny, ponieważ projekty cyfryzacji i udostępniania zasobów mogą być obudowywane wszelkiego rodzaju działaniami upowszechnieniowymi. W naszym założeniu jest to formuła programu, która nie tylko umożliwia wytwarzanie zasobów, ale także gwarantuje bezpieczne i długoterminowe przechowywanie tychże zbiorów we wspomnianych wyspecjalizowanych centrach kompetencji oraz daje beneficjentom możliwość prowadzenia warsztatów, konferencji, wszelkiego rodzaju działań promujących zasoby.

Można to pokazać w dobry sposób na przykładzie fundacji opiekującej się spuścizną wybitnego jazzowego muzyka Tomasza Stańki. Otrzymała dotację, przeprowadziła świetny projekt cyfrowy. Zasoby są przechowywane bezpiecznie w Narodowym Archiwum Cyfrowym. Tymże projektom towarzyszyły spotkania z muzykami, warsztaty, działania wokół spuścizny. Myślę więc, że to jest dobry przykład działań promocyjnych. Dziękuję.

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Bardzo dziękuję.

Czy ktoś z państwa chciałby jeszcze zadać pytanie? Chciałbym powiedzieć, że – jeśli państwo nie będą mieli nic przeciwko temu – prześlemy informację z zaproszeniem na kolejne posiedzenie, na którym chcielibyśmy porozmawiać z ministrem edukacji czy jego przedstawicielem z MEN na temat tego, w jaki sposób wykorzystuje te zasoby, które udało się państwu zgromadzić i w jakim stopniu korzysta z nich młodzież szkół podstawowych i ponadpodstawowych oraz nauczyciele różnych przedmiotów, ze szczególnym uwzględnieniem edukacji artystycznej. Bardzo nam na tym zależy.

Chcielibyśmy się na tym skupić, bo to jest przedmiotem zainteresowania podkomisji, której przewodniczącą jest pani poseł Leo. Ale też nie ukrywam, że interesuje nas to szerzej, więc będziemy wdzięczni za obecność na tym posiedzeniu i wsparcie przedstawicieli ministerstwa w tym zakresie. Mamy przekonanie, że można w nim było zrobić znacznie więcej.

Niestety to „więcej” zależy bardziej od MEN niż od MKiDN, bowiem instytucje, które państwo nadzorujecie… jak również inne, których nie nadzorujecie, jak na przykład wspomniana wcześniej przez pana posła, bliska mojemu sercu WFO, o której wiem, że bardzo wiele digitalizuje, korzysta ze wsparcia i która prawdopodobnie przeżyła już – albo przeżyje za chwilę – metamorfozę, czyli przekształci się ze spółki w instytucję kultury po to, żeby jeszcze skuteczniej pozyskiwać środki na utrzymanie tych zasobów, gdyż taka jest koncepcja, choć nie wiem, czy już została zrealizowana przez panią marszałek województwa łódzkiego Joannę Skrzydlewską. Bardzo dziękujemy więc za tę informację.

Poseł Łukasz Ściebiorowski (KO):
Jedno słowo…

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Pan poseł Ściebiorowski. Bardzo proszę.

Poseł Łukasz Ściebiorowski (KO):
Dziękuję.

Jedno słowo, żeby nie było wątpliwości. Akurat wspomniana WFO czy inne są też mocno obecne w mediach społecznościowych. W ten sposób same się promują, promując też zasoby, docierając do młodych ludzi. Myślę więc, że te zadanie też sami świetnie wykonują, co nie znaczy, że nie można myśleć o dodatkowym wsparciu – to, co też pan przewodniczący wspomniał i czego dowiemy się, mam nadzieję, na spotkaniu z przedstawicielami MEN.

Podsekretarz stanu w MKiDN Marek Krawczyk:
Jesteśmy do dyspozycji. Z największą przyjemnością weźmiemy udział w posiedzeniu.

Poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Bardzo dziękujemy, panie ministrze i pani naczelnik. Zapraszamy już dzisiaj na wrześniowe posiedzenie, gdzie poza informacją ministra edukacji liczymy też na dyskusję z państwa resortem, z resortem edukacji i tutaj z państwem – z panami posłami i paniami posłankami.

Przewodniczący poseł Krzysztof Piątkowski (KO):
Bardzo państwu dziękujemy.

Korzystając z okazji, życzymy udanych wakacji i dobrego wypoczynku, bo będzie teraz okazja, by odpocząć. Bardzo dziękujemy.

Rozumiem, że wyczerpaliśmy porządek posiedzenia podkomisji. Zamykamy posiedzenie podkomisji. Bardzo dziękuję.

Poseł Aleksandra Leo (Centrum):
Dziękujemy bardzo.