Interpelacja nr 10392

do ministra finansów

w sprawie zagrożeń związanych z unijnym projektem "Unii Oszczędności i Inwestycji" zapowiedzianym przez Ursulę von der Leyen

Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka

Data wpływu: 18-06-2025

Szanowny Panie Premierze,

przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, zapowiedziała utworzenie tzw. Unii Oszczędności i Inwestycji – projektu, który w warstwie retorycznej ma na celu „uruchomienie kapitału prywatnego”, „zwiększenie inwestycji” i „budowę bardziej zrównoważonej gospodarki”. W rzeczywistości jednak propozycja ta budzi poważne obawy dotyczące centralizacji kontroli nad oszczędnościami obywateli, ich wykorzystania do wspólnotowego finansowania długu oraz kolejnych prób fiskalizacji polityki Unii Europejskiej kosztem państw członkowskich.

Projekt „Unii Oszczędności i Inwestycji” zawiera postulaty stworzenia paneuropejskiego rynku kapitałowego, który może skutkować:

• przekazaniem większej kontroli nad oszczędnościami i inwestycjami obywateli w ręce instytucji unijnych;
• utworzeniem wspólnych mechanizmów inwestycyjnych opartych o nadzór KE lub EBC;
• użyciem prywatnych środków obywateli (np. emerytalnych) do finansowania zadań politycznych wyznaczanych przez Brukselę – bez ich zgody;
• faktycznym wprowadzeniem quasi-podatku europejskiego w postaci obowiązkowych wpłat do funduszy inwestycyjnych o „zielonym” lub „społecznym” charakterze.

W przestrzeni publicznej nie brak głosów, że mamy do czynienia z nowym projektem „centralnego planowania 2.0” w wersji brukselskiej. Zapowiadany mechanizm ma przypominać ministerstwo dobrobytu znane z powieści George’a Orwella – gdzie pod płaszczykiem „inwestycji w przyszłość” planuje się ograniczenie suwerenności narodów i wolności obywateli do zarządzania własnym majątkiem.

Projekt „Unii Oszczędności i Inwestycji” to nie tylko technokratyczna reforma rynku kapitałowego – to ideologiczna rewolucja, w której narzuca się obywatelom, co i gdzie mają inwestować, pod pozorem walki o klimat, równość czy „zrównoważony rozwój”. Taka polityka nie tylko zagraża wolności gospodarczej, ale stawia pod znakiem zapytania całą ideę państwowej suwerenności w obszarze finansów.

Dlatego apeluję o pełną transparentność działań rządu i jasne stanowisko – zanim po raz kolejny okaże się, że zafundowano Polakom „cud gospodarczy” za ich własne pieniądze, bez ich zgody i świadomości.

W związku z tym proszę Pana Premiera o odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Polska wyraziła poparcie dla utworzenia „Unii Oszczędności i Inwestycji”? Jeśli tak – na jakich warunkach?
2. Czy rząd RP zamierza poprzeć propozycję, by środki zgromadzone przez obywateli (np. w ramach IKE/IKZE, PPK czy funduszy inwestycyjnych) mogły być wykorzystywane w unijnych planach inwestycyjnych?
3. Czy Polska otrzymała jakiekolwiek gwarancje, że środki obywateli nie będą przymusowo przenoszone do wspólnych unijnych instrumentów finansowych?
4. Jakie są przewidywane konsekwencje finansowe dla Polski – czy projekt zakłada utworzenie wspólnej gwarancji inwestycyjnej, podobnie jak w przypadku długu z Funduszu Odbudowy?
5. Czy rząd planuje jakiekolwiek działania mające na celu ochronę prywatnych oszczędności Polaków przed ich upolitycznionym wykorzystaniem w ramach projektów takich jak Zielony Ład czy Europejski Plan Inwestycyjny?
6. Czy Ministerstwo Finansów planuje analizę ryzyk związanych z uzależnieniem polskiego sektora inwestycyjnego i emerytalnego od decyzji podejmowanych poza granicami kraju?
7. Czy Polska wystąpi o klauzulę wyłączenia z ewentualnych obowiązkowych mechanizmów, które mogłyby dotyczyć inwestycji finansowanych z prywatnych oszczędności obywateli?