do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym
Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska
Data wpływu: 23-01-2024
Szanowna Pani Minister,
zwrócili się do mnie opiekunowie dorosłych OzN, którzy czują się pokrzywdzeni wprowadzoną ustawą z dnia 1.01.2024 r. o świadczeniu wspierającym.
Zgodnie z zapisami nowej ustawy, w przypadku złożenia wniosku o świadczenie wspierające dla ich podopiecznych, opiekunowie utracą swój jedyny „dochód” i pozostaną wyłącznie na utrzymaniu swojego podopiecznego z niepełnosprawnościami. Drugie wyjście jest takie, że będą zmuszeni pójść do pracy, inaczej nie będą w stanie się utrzymać. Ich podopieczni to w znacznej większości OzN, które nie egzystują samodzielnie, wymagają opieki przez 24 h.
Bardzo często oprócz dysfunkcji ruchu OzN mają po kilka chorób, w tym niepełnosprawność intelektualną.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytania:
1. Czy rząd przewiduje zabezpieczenie opiekuna prawnego i pozostawienie mu świadczenia pielęgnacyjnego, w przypadku gdy podopieczny będzie się ubiegał o nowe świadczenie wspierające?
2. Jaką pomoc otrzyma od państwa OzN, która mimo dorosłego wieku nie jest w stanie sama funkcjonować, a opiekun nie zrezygnuje z dotychczasowego świadczenia pielęgnacyjnego?
3. Kto ubezpieczy opiekuna, w przypadku gdy zrezygnuje ze świadczenia pielęgnacyjnego i nie podejmie pracy?
4. W przypadku świadczenia wspierającego mowa jest o tym, że OzN będzie mogła sama decydować o sobie i wydatkach, a także dorobić do świadczenia. A co z niepełnosprawnymi intelektualnie?