do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie skali wsparcia kobiet po poronieniu oraz planowanych zmian w przepisach dotyczących urlopów macierzyńskich i opieki okołoporodowej
Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka
Data wpływu: 03-07-2025
Szanowna Pani Minister,
z roku na rok coraz więcej kobiet otwarcie mówi o dramatycznych doświadczeniach związanych z utratą ciąży. Poronienie to nie tylko bolesne doświadczenie fizyczne, ale przede wszystkim głęboka trauma psychiczna. Niestety, wiele sygnałów płynących ze środowisk kobiecych, organizacji wspierających rodziny i personelu medycznego wskazuje, że obecny system wsparcia dla kobiet po poronieniu nie spełnia swojej roli.
W szczególności dotyczy to możliwości skorzystania z przysługującego częściowego urlopu macierzyńskiego po poronieniu. Choć teoretycznie kobieta ma prawo do 8 tygodni płatnego urlopu, w praktyce procedury administracyjne – takie jak konieczność uzyskania karty martwego urodzenia, nadania dziecku imienia czy przedstawienia aktu urodzenia pracodawcy – stanowią barierę trudną do pokonania, zwłaszcza w stanie świeżo przeżywanej traumy. Zdarzają się również sytuacje, w których kobieta po poronieniu trafia na oddział wspólny z matkami noworodków, co w oczywisty sposób potęguje cierpienie.
Utrata dziecka – niezależnie od etapu ciąży – to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie mogą spotkać kobietę i rodzinę. W takich chwilach państwo powinno okazać zrozumienie, empatię i realną pomoc. Obowiązkiem administracji publicznej jest nie tylko tworzenie przepisów, ale przede wszystkim eliminowanie barier, które uniemożliwiają korzystanie z praw już przyznanych.
Zwracam się z prośbą o poważne potraktowanie tej sprawy. Troska o kobiety, ich zdrowie i godność powinna być jednym z fundamentów polityki rodzinnej państwa.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1. Jaka jest liczba kobiet korzystających rocznie z częściowego urlopu macierzyńskiego po poronieniu?
2. Jakie są statystyki dotyczące poronień w Polsce, z uwzględnieniem odsetka poronień w stosunku do ogólnej liczby ciąż oraz podziału na etapy ciąży?
3. Czy ministerstwo prowadzi analizę wpływu obecnych procedur na decyzje kobiet o rezygnacji z przysługującego urlopu macierzyńskiego na rzecz zwolnienia lekarskiego?
4. Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne mające na celu uproszczenie procedur niezbędnych do uzyskania urlopu macierzyńskiego po poronieniu, zwłaszcza w zakresie:
- wymogu nadania imienia dziecku,
- przedstawiania aktu urodzenia pracodawcy,
- innych rozwiązań?
5. Czy przewiduje się wprowadzenie alternatywnych form wsparcia dla kobiet po poronieniu – zarówno finansowego, jak i psychologicznego – które nie byłyby uzależnione od spełnienia rygorystycznych warunków administracyjnych?
6. Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu poprawy opieki szpitalnej nad kobietami po poronieniu, w tym zapewnienia odpowiednich warunków hospitalizacji (np. oddzielne sale) oraz wsparcia psychologicznego?
7. Czy planowane są wytyczne dla szpitali dotyczące postępowania wobec kobiet po utracie ciąży, które miałyby na celu zminimalizowanie dodatkowego stresu i poczucia wykluczenia?