do ministra nauki i szkolnictwa wyższego
w sprawie systemowego wsparcia zdrowia psychicznego w środowisku akademickim
Zgłaszający: Katarzyna Matusik-Lipiec, Renata Rak, Iwona Małgorzata Krawczyk, Magdalena Łośko, Elżbieta Anna Polak, Katarzyna Królak, Adam Krzemiński, Alicja Łuczak
Data wpływu: 26-07-2025
Szanowny Panie Ministrze,
kwestia zdrowia psychicznego w środowisku akademickim od lat budzi uzasadnione obawy i wymaga systemowych działań. Na wagę tego problemu wskazują zarówno wyniki raportu „Analiza badań nad zdrowiem psychicznym i jakością życia w środowisku akademickim”, sfinansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jak i słowa Pani wiceminister Marii Mrówczyńskiej, która podkreśliła, że jest to jedno z kluczowych wyzwań wymagających pilnej i skoordynowanej reakcji.
Raport jasno wskazuje, że problemy zdrowia psychicznego dotykają wszystkich grup społeczności akademickiej — studentów, doktorantów, a także kadry naukowej i administracyjnej. Badania pokazują m.in., że nawet połowa studentów doświadcza wysokiego poziomu stresu, a około 22–23% spełnia kryteria depresji. Wśród doktorantów 17–24% zmaga się z objawami lękowymi lub depresyjnymi, a także pojawiają się myśli samobójcze. Kadra uczelni doświadcza z kolei wysokiego poziomu wypalenia zawodowego i stresu.
Raport podkreśla, że problemy te wynikają nie tylko z czynników indywidualnych, lecz także instytucjonalnych i systemowych, takich jak organizacja pracy i kształcenia, brak równowagi między życiem zawodowym a prywatnym czy niepewność zatrudnienia. Dlatego niezbędne jest, aby działania naprawcze — zwiększające dostępność i skuteczność pomocy psychologicznej oraz uwzględniające stałe monitorowanie i ewaluację — były projektowane i realizowane we współpracy z uczelniami, które najlepiej znają potrzeby swoich społeczności akademickich.
W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania:
Jakie mechanizmy współpracy z uczelniami zamierza wdrożyć ministerstwo, aby zapewnić systemowe i skuteczne wsparcie zdrowia psychicznego w środowisku akademickim, w tym rozwój interwencji opartych na dowodach naukowych?
W jaki sposób ministerstwo planuje wspierać uczelnie w systematycznej ocenie skuteczności wdrażanych programów, aby dostosować je do polskiego kontekstu i poprawiać jakość wsparcia?
Jakie działania zostaną podjęte, aby zwiększyć świadomość i dostępność bezpłatnej pomocy psychologicznej na uczelniach, biorąc pod uwagę bariery finansowe i obawy o dyskrecję?
Z poważaniem