do ministra sprawiedliwości
w sprawie procedury wręczania nominacji asesorskich oraz sytuacji społecznej absolwentów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury (KSSiP) w okresie pomiędzy zakończeniem aplikacji, a powołaniem na stanowisko asesora sądowego
Zgłaszający: Patryk Jaskulski, Aleksandra Kot, Katarzyna Królak, Krystian Łuczak, Sylwia Bielawska, Dominik Jaśkowiec, Iwona Karolewska, Paweł Masełko, Franciszek Sterczewski
Data wpływu: 28-07-2025
Szanowny Panie Ministrze,
nawiązując do licznych sygnałów płynących od absolwentów Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury (dalej: KSSiP), uprzejmie proszę o przedstawienie stanowiska w sprawie procedury wręczania nominacji asesorskich absolwentom KSSiP oraz rozważenie ewentualnych działań legislacyjnych, które mogłyby rozwiązać powtarzający się co roku problem związany z brakiem zabezpieczenia społecznego ww. absolwentów w okresie od momentu ukończenia nauki do czasu ich powołania.
Z informacji uzyskanych od tegorocznych absolwentów KSSiP wynika, że mimo pozytywnego zaliczenia egzaminów zawodowych (w marcu 2025 r.) procedura uzyskania nominacji asesorskich trawa co najmniej kilka miesięcy. Absolwenci KSSiP w tym czasie pozbawieni są jakichkolwiek świadczeń społecznych. Kolejne etapy – od przesłania dokumentacji z KSSiP do Krajowej Rady Sądownictwa, przez uchwały KRS, podpis prezydenta RP, kontrasygnatę prezesa Rady Ministrów, aż do fizycznego wręczenia nominacji – trwają często znacznie dłużej niż cztery miesiące.
Tymczasem stypendium, zgodnie z obowiązującymi przepisami, tj. z art. 41a ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (t.j. Dz. U. 2022 poz. 217 z późn. zm.), przysługuje aplikantom do dnia poprzedzającego dzień nawiązania stosunku służbowego na stanowisku asesora sądowego albo asesora prokuratury, jednak nie dłużej niż przez okres 4 miesięcy od dnia ukończenia aplikacji. W efekcie adepci Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury – mimo zakończenia wieloletniego, niezwykle wymagającego szkolenia i pozytywnego zaliczenia egzaminów – pozostają bez środków do życia, nie mając prawa ani do wynagrodzenia, ani do kontynuacji wypłaty stypendium, ani też do ubezpieczenia społecznego. Wielu z nich zmuszonych jest rejestrować się jako osoby bezrobotne, co wydaje się rozwiązaniem nieadekwatnym do ich kwalifikacji i kompetencji zawodowych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Z poważaniem
Patryk Jaskulski
Poseł na Sejm RP