do ministra zdrowia
w sprawie zapewnienia dostępu do podskórnej terapii skojarzonej pertuzumabem i trastuzumabem w leczeniu raka piersi
Zgłaszający: Agnieszka Maria Kłopotek
Data wpływu: 06-08-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z uprzejmą prośbą o zajęcie stanowiska oraz podjęcie działań zmierzających do zapewnienia dostępu dla pacjentek z rakiem piersi do nowoczesnej, podskórnej formy terapii skojarzonej pertuzumabem i trastuzumabem (lek Phesgo).
Do mojego biura poselskiego zwróciła się Fundacja OnkoCafe – Razem Lepiej, z którą współpracuję od kilku lat w ramach profilaktyki nowotworowej. Organizacja reprezentująca środowisko pacjentek z nowotworami piersi, która od lat aktywnie działa na rzecz poprawy warunków leczenia onkologicznego w Polsce. Wskazano, że obecnie nadal nie wszystkie chore mają dostęp do tej nowoczesnej, bezpiecznej i korzystnej również dla systemu ochrony zdrowia formy leczenia.
Zgodnie z dostępnymi danymi klinicznymi i analizami systemowymi, podskórne podanie leku (w porównaniu do dożylnego) wiąże się z wieloma korzyściami:
- umożliwia leczenie w trybie ambulatoryjnym (poza oddziałem szpitalnym),
- znacząco skraca czas podania leku (do kilku minut),
- ogranicza zaangażowanie personelu medycznego w szpitalach onkologicznych,
- zmniejsza ryzyko zakażeń szpitalnych,
- poprawia komfort pacjentki i jakość życia,
- pozwala pacjentce szybciej wrócić do codziennych obowiązków,
- generuje oszczędności dla publicznego płatnika.
Terapia skojarzona lekiem Phesgo (pertuzumab + trastuzumab) stosowana podskórnie została dopuszczona do obrotu i uznana za skuteczną w leczeniu HER2-dodatniego raka piersi. Refundacja tej formy leczenia w innych krajach europejskich już dziś stanowi standard w praktyce klinicznej.
W świetle powyższego zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie refundacji terapii skojarzonej pertuzumabem i trastuzumabem w formie podskórnej (lek Phesgo) dla pacjentek z HER2-dodatnim rakiem piersi?
Na jakim etapie znajdują się obecnie procedury związane z ewentualną refundacją tej terapii? Czy prowadzono analizy kosztowo-efektywnościowe tego rozwiązania?
Czy w ocenie ministerstwa możliwe jest objęcie refundacją podskórnej formy leczenia w najbliższych miesiącach, z uwagi na jej wymierne korzyści dla systemu ochrony zdrowia oraz samych pacjentek?
Czy prowadzone są lub były prowadzone konsultacje w tej sprawie z przedstawicielami organizacji pacjenckich lub towarzystw naukowych?
W obliczu stale rosnącej liczby pacjentek z rozpoznaniem raka piersi, a także narastającej presji na system ochrony zdrowia – zarówno kadrowej, jak i finansowej – refundacja terapii pozwalającej na bezpieczne, krótkie i skuteczne leczenie ambulatoryjne powinna być rozważana jako priorytet.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Kłopotek