Interpelacja nr 1232

do ministra sprawiedliwości

w sprawie działań sądów i notariusza skutkujących pokrzywdzeniem wierzycieli

Zgłaszający: Piotr Głowski, Maria Małgorzata Janyska

Data wpływu: 30-01-2024

Szanowny Panie Ministrze,

z wnioskiem o interwencję zwrócił się do mnie przedsiębiorca z mojego okręgu wyborczego, borykający się z działaniami nieuczciwego dłużnika, spółki z o.o. polegającymi na tworzeniu nowych podmiotów i przenoszeniu na nie majątku oraz dokonywaniu sprzedaży majątku w sytuacji istnienia wymagalnego i niezaspokojonego zobowiązania względem skarżącego się przedsiębiorcy. Działania te dłużnik wykonywał celem udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela - w czasie, gdy toczyło się przeciwko niemu postępowanie sądowe o zapłatę i gdy zapadł wyrok w sprawie o zapłatę.

Z przedstawionej przez przedsiębiorcę dokumentacji wynika także, że w tym samym czasie dłużnik posiadał też zobowiązania wobec innych wierzycieli, w tym wobec ZUS.

Mając na uwadze powyższe, proszę o odpowiedź na pytania:

  1. Czy Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego nie powinien podjąć czynności sprawdzających prawdziwość oświadczenia dotyczącego braku istnienia niezrealizowanych zobowiązań spółki komandytowej, do której został przeniesiony cały majątek spółki będącej dłużnikiem opisanego powyżej przedsiębiorcy?
  2. Czy sąd nie powinien zbadać całego ciągu zdarzeń, gdy istnieją uzasadnione przesłanki do podejrzeń, że likwidacja poszczególnych podmiotów ma na celu ucieczkę przed zobowiązaniami tych spółek względem wierzycieli?
  3. Czy notariusz wykonujący czynności notarialne obejmujące sprzedaż majątku przez spółkę oraz likwidację podmiotu z przeniesieniem jej majątku na inny podmiot, które to czynności są podejmowane w tym samym dniu, w kolejnych aktach prawnych nie powinien odmówić dokonania tych czynności lub wnioskować o złożenie oświadczenia do aktu notarialnego, że nie pociągają one za sobą pokrzywdzenia wierzycieli podmiotu dokonującego te czynności, a nadto czy nie powinien powiadomić organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 300 §1 i 2 oraz art. 301 §1 K.k.?