w sprawie ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Wiesław Leśniakiewicz
Warszawa, 14-10-2025
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 12347 Pani Poseł Katarzyny Osos w sprawie ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie pragnę poinformować, że w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) podjęto działania, mające na celu dokonanie analizy funkcjonowania przepisów ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych[1]. O przedstawienie opinii w powyższej sprawie zwrócono się m.in. do podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa wodnego oraz Komendy Głównej Policji. Celem przedmiotowej analizy jest zdiagnozowanie obszarów ustawy, które wymagają ewentualnej zmiany oraz wypracowanie rekomendacji, co do zakresu i kierunku tych zmian. Przedmiotem analizy będą również kwestie dotyczące kręgu podmiotów odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa osobom pływającym, kąpiącym się i uprawiającym sport i rekreację na obszarach wodnych.
Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych, jednym z obowiązków zarządzającego obszarem wodnym, związanym z zapewnianiem bezpieczeństwa osobom pływającym, kapiącym się lub uprawiającym sport lub rekreację jest dokonanie, we współpracy z Policją i działającymi na danym terenie podmiotami uprawnionymi do wykonywania ratownictwa wodnego, analizy zagrożeń. Przedmiotowa analiza powinna obejmować identyfikację miejsc, w których występuje zagrożenie dla bezpieczeństwa osób wykorzystujących obszar wodny do pływania, kąpania się, uprawiania sportu lub rekreacji.
Ustalenia dokonane w wyniku przeprowadzenia analizy zagrożeń powinny skutkować – z uwagi na zdiagnozowane zagrożenia – wyłączeniem danego obszaru wodnego (lub jego części)[2] z korzystania na nim z pływania, kąpania się lub uprawniania sportu, poprzez oznakowanie wskazanego obszaru – adekwatnym do stwierdzonych zagrożeń – znakiem zakazu, określonym w rozporządzeniu w sprawie sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag.
Ustawa o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych zobowiązuje również zarządzającego obszarem wodnym do objęcia nadzorem, we współpracy z Policją i podmiotami uprawnionymi do wykonywania ratownictwa wodnego, miejsc niebezpiecznych, w tym miejsc zwyczajowo wykorzystywanych do kąpieli.
Niemniej zarządzający obszarami wodnymi powinni dążyć do urządzania w miejscach zwyczajowo wykorzystywanych do kąpieli – w szczególności jeśli miejsca te są popularne wśród turystów oraz mieszkańców – kąpielisk lub miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli. Procedura tworzenia takich miejsc została określona w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne[3] (art. 37 i nast.)
Wyznaczone miejsca są bowiem zasadniczo przeznaczone do pływania lub kąpania się, z uwagi na zapewnione w nich bezpieczeństwo zdrowotne, tj. stały dozór ratowniczy oraz kontrolę jakości wody.
Jak wynika z policyjnych statystyk dotyczących utonięć w 2024 r. w miejscach przeznaczonych do pływania i strzeżonych doszło do 3 utonięć, z kolei w miejscach niestrzeżonych, lecz nie zabronionych utonęło 79 osób. Natomiast w miejscach objętych zakazem kąpieli utonęło 37 osób.
W ocenie MSWiA powyższe dane wskazują, że właściwym sposobem postępowania w celu zapewnienia bezpieczeństwa osobom przebywającym na obszarach wodnych jest organizowanie kąpielisk i miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli – w miejscach zwyczajowo wykorzystywanych do kąpieli (tzw. dzikie plaże).
Należy również podkreślić, że ustawa o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych nakłada na osoby podejmujące aktywności sportowe lub rekreacyjne na obszarach wodnych pewne obowiązki, mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa w czasie przebywania na tych obszarach. Zgodnie z art. 3 ww. ustawy osoby przebywające na obszarach wodnych obowiązane są przede wszystkim do zachowania należytej staranności w celu ochrony życia i zdrowia własnego oraz innych osób, oraz do:
Z poważaniem
z up. Wiesław Leśniakiewicz
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2023 r. poz. 714, z późn. zm.
[2] Zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979) znaki zakazu oraz nakazu obowiązują w odległości podanej na obrzeżu znaku, liczonej w metrach w jedną i drugą stronę od znaku. Jeżeli na znaku nie ma podanej odległości, obowiązuje on na obszarze wodnym w zasięgu wzroku.
[3] Dz. U. z 2025 r. poz. 960