w sprawie dyskryminowania żołnierzy terytorialnej służby wojskowej przy wydawaniu pozwolenia na broń dla celów ochrony osobistej ze względu na chęć wzmocnienia potencjału obronnego RP
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 24-11-2025
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 12983 Pana Posła Tomasza Rzymkowskiego, z uwzględnieniem stanowiska Komendy Głównej Policji, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Zgodnie z art. 10 ust. 3a ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji[1], za ważną przyczynę posiadania broni dla pozwolenia na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia uważa się także chęć wzmocnienia potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej zadeklarowaną przez funkcjonariusza Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej, funkcjonariusza innej państwowej formacji uzbrojonej oraz żołnierza zawodowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada przydzieloną mu broń służbową, a także osobę pełniącą terytorialną służbę wojskową co najmniej dwa lata.
Należy podkreślić, że osoby pełniące terytorialną służbę wojskową, jako jedyne z wymienionych w art. 10 ust. 3a ustawy o broni i amunicji, są zwolnione z obowiązku posiadania przydzielonej broni służbowej, w celu przedstawienia ważnej przyczyny posiadania broni do celów ochrony osobistej lub osób i mienia.
Zwolnienie z obowiązku przedstawienia orzeczeń lekarskich i psychologicznych, obowiązku zdania egzaminu przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni oraz umiejętności posługiwania się tą bronią, a także obowiązku pełnienia służby przez okres co najmniej 2 lat, dotyczy wyłącznie osób posiadających przydzieloną broń służbową.
W myśl art. 16 ustawy o broni i amunicji osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się bronią.
Z powyższego obowiązku zwolnieni są funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, funkcjonariusze lub pracownicy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierze zawodowi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, członkowie Polskiego Związku Łowieckiego – w zakresie broni myśliwskiej, oraz członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego posiadający licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego – w zakresie broni sportowej, jeżeli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.
Należy podkreślić, że powyższy katalog osób zwolnionych z przedmiotowego egzaminu ma charakter zamknięty, a ustawodawca nie przewidział w tym zakresie wyjątków. W związku z powyższym, osoba pełniąca terytorialną służbę wojskową podlega ogólnym regulacjom określonym w art. 16 ustawy o broni i amunicji.
Odnosząc się do poruszonej w wystąpieniu Pana Posła kwestii cofania pozwoleń na broń warto wskazać, że z art. 18 ustawy o broni i amunicji wynika, iż właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń, jeżeli ustały okoliczności faktyczne, które stanowiły podstawę do jego wydania.
W przypadku pozwolenia na broń wydanego na podstawie art. 10 ust. 3a ustawy o broni i amunicji, pozwolenie będzie mogło zostać cofnięte po przejściu na zaopatrzenie emerytalne osób wymienionych w tym przepisie lub „zaprzestaniu chęci dalszego wzmacniania potencjału obronnego Rzeczypospolitej Polskiej”.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uregulowania prawne dotyczące wydawania pozwoleń na broń uwzględniają zróżnicowanie w sposobie pełnienia służby pomiędzy funkcjonariuszami państwowych formacji uzbrojonych oraz żołnierzami zawodowymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej a osobami pełniącymi terytorialną służbę wojskową, w tym również w aspekcie posiadania przydzielonej broni służbowej.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2024 r. poz. 485