do ministra zdrowia
w sprawie uznania zatrudnienia pielęgniarek i lekarzy w placówkach środowiskowych, mieszkaniach treningowych i wspomaganych oraz innych jednostkach pomocy społecznej i rehabilitacji społeczno-zawodowej za wykonywanie zawodu
Zgłaszający: Maja Ewa Nowak, Izabela Bodnar, Sławomir Ćwik, Joanna Mucha, Barbara Okuła, Łukasz Osmalak, Mirosław Suchoń, Ewa Szymanowska, Wioleta Tomczak, Kamil Wnuk
Data wpływu: 27-10-2025
Szanowna Pani Minister,
do mojego biura poselskiego wpłynęły wystąpienia organizacji i instytucji zajmujących się psychiatrią środowiskową oraz rehabilitacją społeczną osób z niepełnosprawnościami dotyczące potrzeby zmian w ustawach regulujących wykonywanie zawodu pielęgniarki, położnej i lekarza.
Z przekazanych pism wynika, że obowiązujące przepisy ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej oraz ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty nie uwzględniają zatrudnienia w licznych placówkach środowiskowych i wspierających, takich jak:
W efekcie pielęgniarki i lekarze pracujący w tych jednostkach, mimo wykonywania czynności medycznych, nie mają zachowanej ciągłości wykonywania zawodu, a po pięciu latach takiego zatrudnienia mogą utracić prawo wykonywania zawodu. Powoduje to zniechęcenie personelu medycznego do pracy w tych miejscach i utrudnia zapewnienie adekwatnej opieki zdrowotnej osobom chorym psychicznie, z niepełnosprawnościami czy w podeszłym wieku.
Problem ten został wielokrotnie podnoszony przez środowiska społeczne:
Z perspektywy procesu deinstytucjonalizacji usług społecznych i zdrowotnych, prowadzonego zgodnie z Krajowym Planem Odbudowy i Strategią Rozwoju Usług Społecznych, niezbędne jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami, chorującym psychicznie i osobom starszym dostępu do opieki medycznej w środowisku lokalnym, blisko miejsca zamieszkania. Obecność pielęgniarek i lekarzy w takich placówkach ma fundamentalne znaczenie dla wczesnego reagowania na pogorszenie stanu zdrowia, wsparcia w farmakoterapii, psychoedukacji i zapobiegania hospitalizacjom.
Tymczasem obecny stan prawny tworzy bariery systemowe, utrudniając zatrudnianie personelu medycznego w strukturach środowiskowych oraz w placówkach pomocy społecznej, co stoi w sprzeczności z kierunkiem deinstytucjonalizacji i integracji opieki zdrowotnej z pomocą społeczną.
W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na poniższe pytania:
Z wyrazami szacunku
Maja Nowak
Posłanka na Sejm RP