Interpelacja nr 13167

do ministra obrony narodowej, ministra sprawiedliwości

w sprawie zaginięcia min przeciwpancernych w transporcie kolejowym Wojska Polskiego oraz stanu postępowania i wyciągniętych konsekwencji

Zgłaszający: Dariusz Matecki, Andrzej Śliwka

Data wpływu: 27-10-2025

W lipcu 2024 roku doszło do skandalicznej sytuacji, która – pomimo swojego ogromnego ciężaru gatunkowego – została w mediach i ze strony MON potraktowana marginalnie. Z transportu wojskowego z Hajnówki do Mostów zaginęło 240 min przeciwpancernych, które przez blisko 10 dni krążyły po Polsce pociągiem – niezabezpieczone, bez nadzoru, poza kontrolą właściwych służb.

Dopiero po czasie odnaleziono skład w... magazynie sklepów meblowych w rejonie Hajnówki. Odpowiedzialność – jak wynika z przekazów medialnych – przypisano czterem żołnierzom, którzy usłyszeli zarzuty niedopełnienia obowiązków. To m.in. wojskowi ze składu materiałowego w Mostach i Hajnówce.

Zgubienie śmiercionośnej broni w czasach największego zagrożenia militarnego w Europie od czasów II wojny światowej powinno skutkować dyscyplinarnym i politycznym trzęsieniem ziemi. Tymczasem mamy do czynienia z działaniami przypominającymi klasyczne „zrzucenie winy na szeregowych” i wygaszenie tematu bez faktycznego rozliczenia osób odpowiedzialnych na poziomie dowódczym i ministerialnym.

Z doniesień medialnych wynika, że jedyną osobą funkcyjną, która poniosła konsekwencje, był generał dywizji Artur Kępczyński, odwołany ze stanowiska szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych. To jednak zdecydowanie niewystarczające w obliczu skali kompromitacji, do której doszło.

W związku z powyższym kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

  1. Czy i jakie inne osoby funkcyjne – poza gen. dyw. Arturem Kępczyńskim – poniosły odpowiedzialność służbową, dyscyplinarną lub karną w związku z zagubieniem 240 min przeciwpancernych w transporcie wojskowym?

  2. Czy odpowiedzialność za ten skandaliczny incydent została rozciągnięta także na osoby pełniące funkcje nadzorcze w Ministerstwie Obrony Narodowej, w tym ministra, osoby odpowiadające za logistykę, transport oraz nadzór nad materiałami niebezpiecznymi?

  3. Czy którykolwiek z wiceministrów MON nadzorujący sprawy logistyki wojskowej lub infrastruktury poniósł jakiekolwiek konsekwencje personalne lub został objęty postępowaniem wyjaśniającym?

  4. Czy Pan Minister, jako osoba odpowiedzialna politycznie za nadzór nad Siłami Zbrojnymi RP, uznał potrzebę wewnętrznego dochodzenia dotyczącego nieprawidłowości w systemie zarządzania transportem amunicji? Jeśli tak – proszę o przedstawienie wyników takich działań.

  5. Czy w wyniku tej kompromitującej sytuacji wprowadzono jakiekolwiek zmiany organizacyjne, proceduralne lub kadrowe w strukturach MON lub jednostkach wojskowych odpowiedzialnych za transport amunicji?

  6. Czy w opinii Pana Ministra odpowiedzialność służbowa i polityczna została wyciągnięta w pełni, czy też planowane są kolejne działania?

  7. Proszę o informację, na jakim etapie są wszystkie postępowania w tej sprawie.

Tragifarsa z minami przeciwpancernymi powinna stać się punktem zwrotnym dla ministerstwa. Niestety, pod rządami Donalda Tuska obserwujemy próby zamykania spraw „po cichu”, bez transparentności i bez ponoszenia odpowiedzialności przez osoby zajmujące wysokie stanowiska. Takie podejście budzi uzasadnione pytania o bezpieczeństwo państwa, profesjonalizm kadry i realny nadzór cywilny nad wojskiem.