do ministra zdrowia
w sprawie potrzeby powołania konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny morskiej i tropikalnej
Zgłaszający: Wioleta Tomczak, Żaneta Cwalina-Śliwowska, Sławomir Ćwik, Adam Gomoła, Bożenna Hołownia, Maja Ewa Nowak, Barbara Okuła, Łukasz Osmalak, Ewa Schädler, Piotr Paweł Strach, Ewa Szymanowska, Kamil Wnuk
Data wpływu: 03-11-2025
Szanowna Pani Minister,
w związku z rosnącymi wyzwaniami epidemiologicznymi wynikającymi z globalizacji transportu, intensyfikacji podróży, migracji oraz zmian klimatycznych zwracam się z pytaniem dotyczącym wakatu na stanowisku konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny morskiej i tropikalnej.
Stanowisko to pozostaje nieobsadzone od dnia 17 sierpnia br., kiedy swoją kadencję zakończył dr hab. Wacław Nahorski.
Z dostępnych mi informacji wynika, że co najmniej jedna kandydatura została formalnie poparta przez Naczelną Radę Lekarską już w dniu 3 lipca br.
Powołanie krajowego konsultanta w tej dziedzinie jest niezbędne z punktu widzenia bezpieczeństwa zdrowotnego państwa, realizacji zobowiązań międzynarodowych Polski oraz skutecznej koordynacji działań w obszarze chorób zakaźnych i pasożytniczych o charakterze importowanym.
Brak obsady na tak kluczowym stanowisku może przyczynić się do istotnego niedoboru w nadzorze epidemiologicznym, szkoleniu personelu medycznego oraz reagowaniu kryzysowym.
Środowiska medyczne zwracają uwagę na szereg zagrożeń i wyzwań, w tym m.in.:
1) rosnące zagrożenia zdrowotne związane z migracjami i ruchem granicznym – kryzys humanitarny na wschodniej granicy oraz napływ osób z regionów tropikalnych powodują zwiększone ryzyko chorób pasożytniczych i zakaźnych;
2) wzrost liczby podróży do stref tropikalnych – z roku na rok rośnie liczba Polaków podróżujących do Azji, Afryki i Ameryki Południowej, co skutkuje większą liczbą zachorowań na malarię, gorączkę dengę i inne choroby tropikalne;
3) ograniczenia systemowe – w Polsce diagnozowaniem chorób tropikalnych zajmuje się jedynie kilka rozproszonych ośrodków (Warszawa, Poznań, Gdynia);
4) zmiany klimatyczne i nowe wektory chorób – wydłużenie sezonów aktywności wektorów oraz pojawianie się gatunków dotąd niespotykanych w Polsce (np. komarów Aedes albopictus, Aedes aegypti czy kleszczy Hyalomma marginatum) zwiększa ryzyko lokalnych ognisk nowych chorób;
5) znaczenie dla bezpieczeństwa biologicznego i morskiego – polskie porty morskie, obsługujące setki tysięcy marynarzy z ponad 100 krajów, wymagają szczególnego nadzoru sanitarnego; krajowy konsultant mógłby pełnić rolę krajowego koordynatora w zakresie realizacji Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych (IHR 2005);
6) przygotowanie do wydarzeń masowych o zasięgu międzynarodowym – w roku 2027 w Gdańsku odbędzie się 26. Światowe Jamboree Skautowe, gromadzące około 70 tys. uczestników ze 176 krajów. Organizacja tego typu wydarzeń wymaga odpowiedniego przygotowania epidemiologicznego i logistycznego służb medycznych, laboratoriów oraz inspekcji sanitarnej.
W obliczu globalnych zmian klimatycznych, intensyfikacji podróży, migracji i handlu morskiego Polska nie powinna pozostać bez krajowego konsultanta w dziedzinie morskiej i tropikalnej.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującym pytaniem:
Czy i kiedy Pani Minister powoła krajowego konsultanta w dziedzinie medycyny morskiej i tropikalnej?
Z wyrazami szacunku
Wioleta Tomczak
Posłanka na Sejm RP