Interpelacja nr 14277

do ministra finansów i gospodarki

w sprawie braku mechanizmów bieżącego wsparcia podatkowego dla przedsiębiorstw inwestujących w nowe technologie

Zgłaszający: Janusz Kowalski

Data wpływu: 16-12-2025

Obecnie obowiązujące przepisy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) przewidują, że większość ulg wspierających innowacyjność i rozwój przedsiębiorstw – w szczególności ulga na działalność badawczo-rozwojową, ulga na robotyzację czy ulga na opracowanie prototypów – może być rozliczana zasadniczo dopiero w rocznym zeznaniu podatkowym.

W praktyce oznacza to, że przedsiębiorcy ponoszący znaczne nakłady inwestycyjne w trakcie roku podatkowego, zwłaszcza na etapie wdrażania nowych technologii, automatyzacji procesów czy prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, muszą przez wiele miesięcy finansować te wydatki bez możliwości bieżącego obniżenia zobowiązań podatkowych. Skutkuje to pogorszeniem płynności finansowej, szczególnie w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw, które nie dysponują znacznymi rezerwami kapitałowymi.

Coraz częściej w debacie publicznej oraz wśród organizacji zrzeszających przedsiębiorców pojawiają się postulaty wprowadzenia rozwiązań umożliwiających uwzględnianie wybranych ulg podatkowych już na etapie obliczania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego. Takie rozwiązanie pozwoliłoby na szybsze odzyskanie części poniesionych nakładów, realne obniżenie kosztów inwestycji w innowacje oraz wzmocnienie konkurencyjności polskich firm.

W świetle powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów dostrzega problem polegający na tym, że ulgi w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) wspierające innowacyjność przedsiębiorstw mogą być obecnie rozliczane zasadniczo dopiero w zeznaniu rocznym, mimo że nakłady inwestycyjne ponoszone są w trakcie roku podatkowego?
2. Czy w Ministerstwie Finansów były dotychczas analizowane postulaty środowisk przedsiębiorców dotyczące umożliwienia bieżącego uwzględniania ulg CIT (w szczególności ulgi B+R, ulgi na robotyzację oraz ulgi na prototyp) przy obliczaniu zaliczek na CIT?
3. Jeżeli takie postulaty były analizowane – jakie stanowisko zajęło wobec nich Ministerstwo Finansów oraz jakie argumenty przemawiały przeciwko wprowadzeniu takiego rozwiązania?
4. Czy Ministerstwo Finansów prowadziło analizy porównawcze dotyczące rozwiązań funkcjonujących w innych państwach Unii Europejskiej lub OECD w zakresie bieżącego rozliczania ulg prorozwojowych w podatku dochodowym od osób prawnych?
5. Czy Ministerstwo Finansów dokonało oceny wpływu obecnego modelu rozliczania ulg CIT na płynność finansową przedsiębiorstw, w szczególności tych, które w trakcie roku ponoszą wysokie nakłady na badania i rozwój, automatyzację lub wdrażanie nowych technologii?
6. Czy analizowano potencjalne skutki budżetowe wprowadzenia możliwości bieżącego rozliczania wybranych ulg w CIT przy założeniu, że rozwiązanie to miałoby charakter neutralny w ujęciu rocznym (przesunięcie momentu korzyści podatkowej, a nie jej zwiększenie)?
7. Czy Ministerstwo Finansów identyfikuje bariery prawne, systemowe lub organizacyjne, które uniemożliwiają obecnie wprowadzenie mechanizmu bieżącego rozliczania ulg w zaliczkach na CIT?
8. Czy Ministerstwo Finansów rozważało wprowadzenie pilotażowego lub ograniczonego rozwiązania umożliwiającego bieżące rozliczanie wybranych ulg CIT, np. wyłącznie dla określonych kategorii podatników lub rodzajów inwestycji?
9. Czy Ministerstwo Finansów dopuszcza możliwość przeprowadzenia szerokich konsultacji z organizacjami przedsiębiorców, doradcami podatkowymi oraz środowiskami naukowymi w celu oceny zasadności i wykonalności wprowadzenia bieżącego rozliczania ulg w podatku CIT?