do ministra spraw zagranicznych
w sprawie zwiększenia liczebności osób z uprawnieniami konsularnymi w konsulacie RP w Abudży w Federalnej Republice Nigerii, przywrócenia Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Lagos oraz ambasady i konsulatu w stolicy Ghany - Akrze
Zgłaszający: Andrzej Tomasz Zapałowski
Data wpływu: 13-02-2024
Panie Ministrze!
Obecnie coraz więcej studentów z krajów Afryki deklaruje podjęcie studiów w Polsce. Wielu kandydatów – cudzoziemców aplikujących o przyjęcie na studia pochodzi m.in. z Nigerii i Ghany.
Obecnie Nigeria należy do najliczniejszych pod względem demograficznym państw afrykańskich. Zamieszkuje ją blisko 225 mln ludzi. Niestety, Ambasada RP w Abudży jest jedną z mniejszych pod względem liczby pracowników polskich placówek dyplomatycznych. W dodatku w swojej kompetencji terytorialnej obejmuje łącznie dziewięć państw (Nigeria, Benin, Ghana, Gwinea Równikowa, Kamerun, Liberia, Sierra Leone, Togo) zamieszkiwanych łącznie przez ok. 330 mln ludzi.
Z punktu widzenia polskich uczelni, które rekrutują kandydatów na studia ze wskazanych państw, opisany powyżej stan osobowy placówki dyplomatycznej rodzi znaczące trudności w przebiegu procesu rekrutacji kandydatów, a także procesu dydaktycznego u już zrekrutowanych studentów. Tak niewielka obsada jest niewystarczająca dla zapewnienia efektywnej obsługi wniosków wizowych, napływających od coraz liczniejszej grupy kandydatów zainteresowanych zdobywaniem wiedzy w Polsce.
Głównym wyzwaniem pozostają niezwykle długie terminy oczekiwania na spotkanie z konsulem oraz dokonanie legalizacji dokumentów niezbędnych do podjęcia studiów. Bardzo często przewlekłość takich postępowań uniemożliwia kandydatom podjęcie studiów zgodnie z terminarzem roku akademickiego, co rodzi ogromną frustrację i napięcia, gdyż kandydaci dokonali wcześniej pełnej opłaty za pierwszy rok studiów. W takiej sytuacji uczelnie muszą odraczać rozpoczęcie studiów na kolejny rok akademicki lub też dokonywać zwrotu czesnego kandydatom, którzy z uwagi na niemożność umówienia się na spotkanie w polskiej placówce dyplomatycznej rezygnują ze studiów.
Pragnę podkreślić, że nie chodzi o liberalizację przepisów wizowych dla obywateli Nigerii czy innych państw regionu Afryki Zachodniej starających się o przyjazd na terytorium RP. W pełni rozumiem różnorodne reżimy procedur wizowych obowiązujące pracowników placówek dyplomatycznych i całkowicie zgadzam się z tym, że wnioski wizowe powinny być rozpatrywane w sposób zapewniający interesy oraz bezpieczeństwo państwa polskiego. Proszę o rozważenie zwiększenia liczby personelu w konsulacie RP w Abudży oraz przywrócenie konsulatu RP w obecnie największym mieście całej Afryki – Lagosie oraz ewentualne podjęcie innych działań usprawniających realizację zadań wizowych.
W powyższym kontekście pragnę podkreślić, że kształcenie cudzoziemców w Polsce jest także inwestycją w perspektywie długoterminowej. Pomaga bowiem w efektywnym kształtowaniu polskiego soft power na tym obszarze, umacniając wzajemne związki gospodarcze. Dla porównania warto też przypomnieć, że państwa o podobnym do Polski poziomie rozwoju gospodarczego posiadają znacznie liczniejsze obsady swoich placówek dyplomatyczno-konsularnych w tym kraju.
W podobnym zakresie proszę o rozważenie przywrócenia polskiej placówki dyplomatycznej w stolicy Ghany – Akrze. Jest to jedno z najszybciej rozwijających się państw w regionie zachodnioafrykańskim. Niestety, brak wystarczającego polskiego zaangażowania w tym kraju uniemożliwia nie tylko nawiązywanie skutecznych relacji natury gospodarczej, ale również kulturalnej i edukacyjno-naukowej.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytania: