do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie braku wdrożenia opracowanych standardów postępowania dla pracowników socjalnych w kontaktach z osobami w kryzysie samobójczym
Zgłaszający: Iwona Karolewska
Data wpływu: 20-01-2026
Szanowna Pani Minister,
w ostatnich latach opracowane zostały szczegółowe standardy postępowania dla pracowników socjalnych w kontakcie z osobami znajdującymi się w kryzysie samobójczym. Dokument ten zawiera m.in. wytyczne dotyczące rozpoznawania sygnałów zagrożenia życia, zasad komunikacji kryzysowej, podejmowania interwencji oraz współpracy z systemem ochrony zdrowia i służbami ratunkowymi. Standardy te powstały w oparciu o wiedzę ekspercką oraz doświadczenia praktyków i odpowiadają na realne potrzeby pracowników pomocy społecznej.
Pomimo opracowania powyższych standardów, z informacji docierających z ośrodków pomocy społecznej wynika, że nie zostały one wdrożone w sposób systemowy ani powszechny. W wielu jednostkach mają one charakter wyłącznie rekomendacyjny lub pozostają dokumentem nieznanym pracownikom pierwszej linii kontaktu. W praktyce oznacza to, że pracownicy socjalni, którzy często jako pierwsi mają kontakt z osobami w kryzysie samobójczym, działają bez jednolitych procedur, bez obowiązkowych szkoleń i bez jasno określonych ścieżek interwencji.
Brak wdrożenia opracowanych standardów rodzi poważne konsekwencje zarówno dla bezpieczeństwa osób w kryzysie, jak i dla samych pracowników socjalnych, którzy ponoszą odpowiedzialność za działania podejmowane w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia, często bez odpowiedniego przygotowania i wsparcia instytucjonalnego.
W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo posiada wiedzę na temat opracowanych standardów postępowania dla pracowników socjalnych w kontakcie z osobami w kryzysie samobójczym?
Z jakich powodów standardy te nie zostały dotychczas wdrożone w sposób systemowy i obowiązujący dla jednostek pomocy społecznej?
Czy ministerstwo planuje nadanie tym standardom charakteru wiążącego, np. poprzez odpowiednie rozporządzenie, wytyczne lub włączenie ich do obowiązujących procedur pracy socjalnej?
Czy planowane jest monitorowanie stosowania tych standardów oraz wsparcie pracowników socjalnych w zakresie superwizji i współpracy z systemem ochrony zdrowia psychicznego?
Uważam, że niewdrożenie już opracowanych standardów stanowi istotną lukę w systemie pomocy społecznej i wymaga pilnej reakcji ze strony administracji rządowej, zwłaszcza wobec rosnącej skali kryzysów psychicznych i zachowań samobójczych w Polsce.
Z wyrazami szacunku
Iwona Karolewska