do ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie "Poradnika bezpieczeństwa"
Zgłaszający: Ewa Leniart, Paweł Hreniak, Władysław Dajczak, Łukasz Kmita, Lidia Czechak, Artur Chojecki
Data wpływu: 23-01-2026
Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora zwracam się do prezesa Rady Ministrów z następującymi pytaniami:
1. Która instytucja była formalnie odpowiedzialna za opracowanie merytoryczne „Poradnika bezpieczeństwa” rozpowszechnianego wśród gospodarstw domowych w Polsce?
2. Czy treści poradnika były przygotowywane:
• przez pracowników administracji rządowej,
• czy przez podmioty zewnętrzne (firmy, fundacje, agencje, ekspertów)?
3. Jeżeli w procesie opracowania treści uczestniczyły podmioty zewnętrzne:
• jakie były ich nazwy, formy prawne oraz tryb wyboru (przetarg, zapytanie ofertowe, zlecenie z wolnej ręki)?
4. Jakie kwalifikacje merytoryczne i doświadczenie zawodowe posiadały osoby odpowiedzialne za przygotowanie treści poradnika, w szczególności w obszarach bezpieczeństwa narodowego, zarządzania kryzysowego, komunikacji ryzyka oraz psychologii społecznej?
5. Kto ponosi odpowiedzialność za wyraźnie infantylizujący charakter części treści poradnika, który - mimo że kierowany jest do osób dorosłych i całych gospodarstw domowych - posługuje się nadmiernie uproszczonym językiem i formą przekazu, mogącą obniżać powagę omawianych zagrożeń oraz skuteczność komunikacji państwa w obszarze bezpieczeństwa publicznego?
6. Jakie analizy zagrożeń, raporty lub badania potrzeb społecznych stanowiły podstawę do podjęcia decyzji o opracowaniu i dystrybucji poradnika?
7. Czy przed wdrożeniem projektu dokonano oceny:
• rzeczywistej przydatności poradnika w sytuacjach kryzysowych,
• zdolności obywateli do praktycznego zastosowania zawartych w nim zaleceń?
8. Czy sporządzono ocenę skuteczności projektu (ex ante) jako narzędzia podnoszącego poziom bezpieczeństwa obywateli?
9. Czy treść poradnika była recenzowana lub konsultowana z niezależnymi ekspertami, w tym specjalistami z zakresu zarządzania kryzysowego, psychologii kryzysowej, pedagogiki lub komunikacji społecznej?
10. Czy projekt „Poradnika bezpieczeństwa” był konsultowany społecznie przed jego wdrożeniem?
11. Jeżeli tak:
• z jakimi środowiskami (samorządy, organizacje pozarządowe, eksperci, obywatele),
• w jakiej formie oraz w jakim terminie przeprowadzono konsultacje?
12. Jeżeli konsultacje społeczne nie były prowadzone - jakie były powody rezygnacji z tego etapu, mimo że projekt dotyczył całego społeczeństwa i finansowany był ze środków publicznych?
13. Kto był odpowiedzialny za opracowanie graficzne i wizualne poradnika?
14. Czy projekt graficzny został wykonany:
• przez jednostki administracji publicznej,
• czy przez podmiot zewnętrzny?
15. Jaki był koszt przygotowania warstwy graficznej, w tym ilustracji, składu i przygotowania do druku?
16. Czy przed zatwierdzeniem projektu badano czytelność, odbiór i adekwatność formy wizualnej poradnika w różnych grupach społecznych (m.in. seniorzy, osoby z niepełnosprawnościami, osoby o niskich kompetencjach informacyjnych)?
17. Który podmiot realizował druk poradnika i w jakim trybie został wybrany?
18. Jaki był:
• łączny nakład,
• koszt jednostkowy egzemplarza,
• całkowity koszt druku?
19. W jaki sposób poradnik był dystrybuowany do gospodarstw domowych (operator pocztowy, samorządy, inne podmioty)?
20. Jaki był koszt usługi dystrybucji oraz który podmiot był za nią odpowiedzialny?
21. Czy rozważano alternatywne, mniej kosztowne i potencjalnie skuteczniejsze formy przekazu, takie jak kampanie cyfrowe, współpraca z samorządami, szkołami lub organizacjami lokalnymi?
22. Jaki był całkowity koszt projektu, obejmujący:
• opracowanie merytoryczne,
• przygotowanie graficzne,
• druk,
• dystrybucję,
• przygotowanie wersji alternatywnych (np. Braille, wersje językowe)?
23. Z jakiego źródła finansowania pochodziły środki przeznaczone na realizację projektu?
24. Jaka była łączna kwota wydatkowana ze środków publicznych, a tym samym koszt poniesiony przez podatników?
25. Czy planowana jest ewaluacja skuteczności poradnika po zakończeniu jego dystrybucji?
26. Czy w przypadku stwierdzenia niskiej użyteczności, nieadekwatności treści lub nieefektywnego wydatkowania środków publicznych przewidziano:
• korektę podobnych działań w przyszłości,
• odpowiedzialność instytucjonalną,
• wstrzymanie realizacji analogicznych projektów?