Interpelacja nr 15114
do ministra obrony narodowej
w sprawie faktycznego stanu realizacji programu "Szpitale Przyjazne Wojsku"
Zgłaszający: Mariusz Błaszczak
Data wpływu: 03-02-2026
Szanowny Panie Ministrze,
mija blisko rok od ogłoszenia przez Ministerstwo Obrony Narodowej programu „Szpitale Przyjazne Wojsku”, który – zgodnie z zapowiedziami – miał stanowić jeden z filarów budowy systemu zabezpieczenia medycznego Sił Zbrojnych RP, wzmacniać współpracę cywilno-wojskową oraz zwiększać gotowość podmiotów leczniczych do działania w sytuacjach kryzysowych i wojennych. Program był prezentowany jako przedsięwzięcie o charakterze systemowym, obejmujące szkolenia, przygotowanie procedur, doposażenie placówek oraz realne budowanie zdolności rezerwowych dla wojska.
Tymczasem z informacji docierających od dyrektorów szpitali oraz personelu medycznego wynika obraz dalece odbiegający od tych zapowiedzi.
Według posiadanych przeze mnie danych:
- przez blisko rok nie przeprowadzono ani jednego szkolenia systemowego,
- nie wdrożono jednolitych standardów współpracy,
- część placówek ograniczyła swój udział jedynie do podpisania listu intencyjnego lub deklaracji.
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
- Ile szkoleń, ćwiczeń lub treningów praktycznych zorganizowano w ramach programu „Szpitale Przyjazne Wojsku” od dnia jego ogłoszenia do dnia udzielenia odpowiedzi?
- W których szpitalach przeprowadzono takie działania i ilu pracowników zostało przeszkolonych?
- Jakie wymierne zdolności operacyjne uzyskano dzięki programowi?
- Czy w ramach programu przekazywano jakiekolwiek środki finansowe podmiotom leczniczym?
- Jeżeli tak – na jakiej podstawie prawnej oraz w jakiej wysokości?
- Czy program posiada formalnie przyjęty regulamin, decyzję Ministra lub inny akt normatywny umożliwiający wydatkowanie środków publicznych?
- Jakie środki finansowe zostały zabezpieczone w budżecie MON na realizację programu w latach 2025-2027?
- Jakie komórki organizacyjne MON odpowiadają za koordynację i nadzór nad realizacją programu?
- Czy wobec osób odpowiedzialnych za jego wdrażanie – w tym płk Mariusz Świderski oraz płk Arkadiusz Kosowski – prowadzona jest kontrola zarządcza lub audyt efektywności działań?
- Czy MON dokonał oceny, dlaczego po upływie niemal roku od ogłoszenia programu jego efekty są w praktyce trudne do zauważenia?