do ministra sprawiedliwości
w sprawie wprowadzenia do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji)
Zgłaszający: Urszula Pasławska
Data wpływu: 06-02-2026
Zwracam się z wnioskiem o pilne podjęcie prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do Kodeksu karnego nowego typu przestępstwa penalizującego celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji (dezinformacji).
Obecnie w Polsce nie istnieje konkretny przepis, który karałby stricte dezinformację. Istniejące instrumenty, takie jak zniesławienie (art. 212 K.k.) czy zniewaga (art. 216 K.k.), są niewystarczające, ponieważ ich znamiona koncentrują się na naruszeniu dóbr osobistych i godności konkretnych osób. Dezinformacja, definiowana jako celowe tworzenie i masowe rozpowszechnianie fałszywych lub wprowadzających w błąd informacji, ma natomiast charakter zbiorowy i uderza bezpośrednio w bezpieczeństwo publiczne oraz stabilność państwa, co nie może być skutecznie ścigane przepisami dotyczącymi naruszenia czci i godności.
Konieczność legislacji potwierdza trend europejski. W wielu krajach członkowskich Unii Europejskiej (np. Francja, Niemcy, Węgry i Słowacja) dezinformacja jest penalizowana pośrednio lub bezpośrednio jako przestępstwo umyślne. Również Unia Europejska penalizuje dezinformację w tym zakresie poprzez akt o usługach cyfrowych (DSA – rozporządzenie UE 2022/2065), który nakłada na duże platformy prawnie wiążące obowiązki łagodzenia ryzyk systemowych związanych z dezinformacją, czy Kodeks postępowania w zakresie zwalczania dezinformacji (2022), który okazał się skutecznym narzędziem ograniczającym rozprzestrzenianie się fałszywych treści.
Należy wobec tego rozważyć wprowadzenie nowego typu przestępstwa, które penalizowałoby celowe i masowe rozpowszechnianie rażąco nieprawdziwych informacji.
1. Czy Ministerstwo Cyfryzacji w porozumieniu z Ministerstwem Sprawiedliwości podjęło działania zmierzające do zmian w Kodeksie karnym w celu skutecznej penalizacji rozpowszechniania fałszywych treści w Internecie?
2. Czy zdaniem resortu obecne przepisy o obrażaniu osób (art. 212 i 216 K.k.) wystarczą, by chronić państwo przed kłamstwami osłabiającymi całe społeczeństwo?
3. Czy resort podjął działania w celu dostosowania polskich przepisów do unijnego aktu o usługach cyfrowych (DSA) w celu zobligowania właścicieli portali społecznościowych do szybszego i skuteczniejszego usuwania nieprawdziwych informacji?
4. Czy resort rozważa szczególną penalizację kłamstw, które mogą wywołać panikę, strach o zdrowie lub osłabić zaufanie do banków?
5. W jaki sposób Ministerstwo Cyfryzacji zamierza skutecznie chronić Polaków przed dezinformacją, której celem jest destabilizacja naszego kraju?
Kluczowym wyznacznikiem odpowiedzialności powinna być intencja sprawcy i potencjalna szkoda godząca w interes publiczny. Wprowadzenie takiego rozwiązania jest krokiem niezbędnym do zlikwidowania luki prawnej i ochrony bezpieczeństwa informacyjnego Rzeczypospolitej Polskiej.