Interpelacja nr 15436

do ministra sprawiedliwości

w sprawie działalności patoschronisk i nielegalnych schronisk dla bezdomnych zwierząt i dla zwierząt zabranych w drodze interwencji dobrostanowych

Zgłaszający: Marta Stożek

Data wpływu: 18-02-2026

Szanowni Państwo,

w związku z kolejnymi ujawnianymi w przestrzeni publicznej przypadkami rażących naruszeń prawa w tzw. schroniskach, azylach i „pogotowiach dla zwierząt”, w tym prowadzeniem działalności bez wymaganych zezwoleń, przetrzymywaniem zwierząt w warunkach noszących znamiona znęcania się, a także wieloletnią bezczynnością lub nieskutecznością organów państwa, zwracam się z niniejszą interpelacją, dotyczącą systemowego charakteru tych patologii.

Doniesienia medialne opisują m.in.:

• funkcjonowanie placówek bez decyzji administracyjnych,
• gromadzenie setek zwierząt w skrajnie nieodpowiednich warunkach bytowych,
• brak stałej opieki weterynaryjnej,
• ujawnianie padłych zwierząt oraz nieprawidłowe postępowanie z odpadami pochodzenia zwierzęcego,
• wieloletnie postępowania karne bez prawomocnych rozstrzygnięć,
• powtarzające się interwencje organizacji społecznych przy bierności instytucji publicznych.

Nielegalne schroniska i tzw. azyle dla zwierząt funkcjonują często przez wiele lat, pomimo licznych zawiadomień i kontroli. Brak szybkiej reakcji organów ścigania powoduje, że:

• zwierzęta pozostają w warunkach rażącego zaniedbania,
• sprawcy kontynuują działalność,
• państwo traci wiarygodność jako gwarant przestrzegania prawa.

Istnienie patoschronisk i nielegalnych schronisk nie ma charakteru incydentalnego, lecz wskazuje na systemową lukę w nadzorze, kontroli i egzekwowaniu prawa, a także na brak realnej koordynacji pomiędzy organami administracji, Inspekcją Weterynaryjną, Policją i prokuraturą. W praktyce oznacza to istnienie nielegalnego segmentu „opieki nad zwierzętami”, który pozostaje poza skutecznym systemem nadzoru, a jednocześnie jest tolerowany przez organy państwa.

Opisane przypadki pokazują, że państwo nie posiada dziś spójnego i skutecznego systemu zapobiegania patologiom schroniskowym.

Brakuje:

• realnego nadzoru,
• szybkich i skutecznych sankcji,
• koordynacji między resortami,
• ochrony interesu publicznego, jakim jest zarówno dobrostan zwierząt, jak i bezpieczeństwo sanitarne obywateli.

W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1. Ile postępowań karnych dotyczących znęcania się nad zwierzętami w schroniskach toczy się obecnie w Polsce i jaki jest średni czas ich trwania?

2. Dlaczego w sprawach o wielką skalę krzywdy zwierząt oraz zagrożenie interesu publicznego postępowania ciągną się latami bez rozstrzygnięć? Dlaczego podejrzanym o ww. przestępstwa pozwala się nadal prowadzić działalność polegającą na prowadzeniu schronisk lub nielegalnych schronisk dla zwierząt?

3. Czy ministerstwo planuje:
- zaproponowanie zmiany w Kodeksie karnym lub Kodeksie postępowania karnego w celu penalizacji prowadzenia nielegalnego schroniska i przyspieszenia takich spraw,
- wyraźne uznanie masowego gromadzenia zwierząt w warunkach rażącego zaniedbania jako formy znęcania się o podwyższonej szkodliwości społecznej?

4. Jak wygląda współpraca prokuratury z Inspekcją Weterynaryjną oraz służbami sanitarnymi i organizacjami społecznymi w tych sprawach?

Z wyrazami szacunku

Marta Stożek