w sprawie zmiany ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w szczególności w zakresie składania wniosków drogą elektroniczną
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Tomasz Szymański
Warszawa, 18-03-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 15564 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie zmiany ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w szczególności w zakresie składania wniosków drogą elektroniczną, uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.
Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do § 20 ust. 1 pkt 1 uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów[1] do opracowania, prowadzenia procesu uzgodnień, konsultacji publicznych lub opiniowania oraz wnoszenia do rozpatrzenia projektu dokumentu rządowego jest uprawniony członek Rady Ministrów, stosownie do zakresu swojej właściwości.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa[2] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (SWiA) kieruje działami administracji rządowej: administracja publiczna, sprawy wewnętrzne, wyznania religijne oraz mniejszości narodowe i etniczne. W art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej[3] określono katalog spraw, które obejmuje dział administracja publiczna. W powyższym katalogu nie ujęto zagadnień dotyczących udzielania informacji publicznej.
Minister SWiA jest natomiast jednym z wielu organów rozpatrujących wnioski o dostęp do informacji publicznej.
W tym kontekście należy wskazać, że wnioski kierowane anonimowo do Ministerstwa SWiA (53 wnioski w okresie od 1 stycznia 2024 r. do końca lutego 2026 r.), a także przesyłane z adresów mailowych, niezawierające podpisu elektronicznego, a więc od osób o niezweryfikowanej tożsamości, stanowią znaczny procent wniosków kierowanych do urzędu ogółem. Anonimowość sprzyja w tym wypadku składaniu wniosków mogących stanowić nadużycie prawa do informacji publicznej. Powyższe powoduje również, że w przypadku zaistnienia przesłanek wydania decyzji odmownej, gdzie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego[4] i w rezultacie bezwzględnie jest wymagany własnoręczny podpis wnioskodawcy lub kwalifikowany podpis elektroniczny (bądź podpis zaufany, podpis osobisty), na wniosku o udostępnienie informacji publicznej, konieczne jest usunięcie tego braku w postępowaniu naprawczym, uregulowanym w art. 64 § 2 K.p.a. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w licznym orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 758/16; z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 1002/09; z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 692/18; z dnia 12 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 7700/21).
Jednocześnie informuję, że do wiadomości Ministerstwa SWiA wpłynęło stanowisko Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych (OPOS), z 23 września 2025 r. w sprawie potrzeby wprowadzenia do ustawy o dostępie do informacji publicznej instytucji „nadużycia prawa do informacji publicznej” – skierowane do Prezesa Rady Ministrów.
Podczas posiedzenia Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego (KWRiST) 28 stycznia 2026 r. strona samorządowa (w skład której wchodzi OPOS) przekazała stronie rządowej ustalenia dotyczące tzw. „Pakietu 2.0” (Decentralizacja Państwa i przywracanie kompetencji jednostkom samorządu terytorialnego), które zakładają m.in. nowelizację ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Celem zaproponowanych przez stronę samorządową zmian jest włączenie dodatkowych przesłanek ograniczających prawo do informacji publicznej w sytuacji, gdy realizacja prawa do informacji publicznej mogłaby zagrozić zadaniom o charakterze związanym z obronnością lub z zarządzaniem kryzysowym oraz w sytuacji, gdy informacje objęte są ochroną wynikającą z przepisów prawa dotyczących ochrony własności intelektualnej.
Ponadto strona samorządowa zaproponowała wprowadzenie do ww. ustawy ogólnej klauzuli „nadużycia prawa do informacji publicznej” oraz związanej z tym możliwości odmowy udostępnienia informacji publicznej w szczególności gdy:
Podczas ww. posiedzenia KWRiST strona samorządowa podkreślała, że celem proponowanych rozwiązań nie jest odbieranie prawa obywateli do dostępu do informacji publicznej – co jest podstawowym gwarantem demokratycznego państwa, czy ograniczanie uzyskania takich informacji przez obywateli. Propozycje strony samorządowej KWRiST w powyższym zakresie są ukierunkowane jedynie na uporządkowanie informacji czy wniosków, które mają charakter wniosków uporczywych, powtarzalnych, a ich wnioskodawcy działają w celach wyłącznie komercyjnych, i nie służą one szeroko rozumianemu interesowi publicznemu.
Z poważaniem
z up. Tomasz Szymański
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] MP. z 2024 r. poz. 806, z późn. zm.
[2] rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 maja 2024 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. poz. 738).
[3] Dz. U. z 2025 r. poz. 1275, z późn. zm.
[4] Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: K.p.a.