Interpelacja nr 15676

do ministra zdrowia

w sprawie wprowadzenia systemowych rozwiązań zapewniających bezpłatne parkowanie dla pacjentów przy szpitalach publicznych na przykładzie sytuacji mieszkańców powiatu pszczyńskiego

Zgłaszający: Małgorzata Pępek

Data wpływu: 27-02-2026

Szanowna Pani Minister!

Do mojego biura zgłosili się mieszkańcy powiatu pszczyńskiego w związku z funkcjonowaniem parkingu przy Szpitalu Powiatowym w Pszczynie, wskazując na wysokie opłaty oraz restrykcyjny system naliczania należności. Sygnalizowane są sytuacje, w których pacjenci oraz ich rodziny – często w trudnym stanie zdrowotnym lub emocjonalnym – zmuszeni są do ponoszenia znacznych kosztów już przy samym dostępie do placówki medycznej.

Wskazuje się również, że struktura własnościowa i organizacyjna parkingu (zarządzanie przez podmiot zewnętrzny) powoduje brak elastyczności w stosowaniu ulg dla pacjentów, osób starszych czy rodzin osób hospitalizowanych. W praktyce oznacza to, że korzystanie z publicznego systemu ochrony zdrowia generuje dodatkowe, nieprzewidziane koszty.

Przypadek Pszczyny nie ma charakteru incydentalnego, lecz stanowi ilustrację szerszego, ogólnokrajowego problemu.

W wielu szpitalach publicznych w Polsce parkingi funkcjonują na zasadach komercyjnych, często w oparciu o umowy cywilnoprawne zawierane z operatorami prywatnymi. Brak jest jednolitych regulacji ustawowych określających:

• maksymalne stawki opłat,
• obowiązek zapewnienia bezpłatnych miejsc dla pacjentów,
• minimalny bezpłatny czas postoju,
• szczególne uprawnienia dla osób z niepełnosprawnościami, kobiet w ciąży czy opiekunów osób hospitalizowanych.

Tymczasem zgodnie z art. 68 ust. 2 Konstytucji RP obywatelom przysługuje równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W ujęciu funkcjonalnym infrastruktura umożliwiająca fizyczne dotarcie do szpitala – w tym parking – stanowi element niezbędny do realizacji tego prawa.

Brak systemowych regulacji powoduje:

• zróżnicowanie praktyk między szpitalami,
• przerzucanie kosztów infrastrukturalnych na pacjentów,
• pogłębianie nierówności w dostępie do świadczeń zdrowotnych.

Zasadne wydaje się rozważenie wprowadzenia rozwiązań systemowych, które mogłyby obejmować:

1. Ustawowy obowiązek zapewnienia bezpłatnego parkowania dla pacjentów posiadających skierowanie, potwierdzenie wizyty lub hospitalizacji.
2. Wprowadzenie minimalnego bezpłatnego czasu postoju (np. pierwsze 2-3 godziny).
3. Obowiązek zapewnienia bezpłatnych miejsc dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich opiekunów.
4. Uregulowanie zasad przekazywania obsługi parkingów podmiotom prywatnym w taki sposób, aby interes pacjenta miał pierwszeństwo przed aspektem komercyjnym.
5. Możliwość finansowania infrastruktury parkingowej ze środków budżetu państwa lub programów inwestycyjnych Ministerstwa Zdrowia.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia analizowało przypadki, takie jak sytuacja w Pszczynie, pod kątem wpływu odpłatności za parkowanie na realny dostęp do świadczeń zdrowotnych?
2. Czy ministerstwo dostrzega problem systemowy polegający na komercjalizacji parkingów przy szpitalach publicznych?
3. Czy planowane są działania legislacyjne mające na celu wprowadzenie jednolitych standardów w zakresie odpłatności za parkowanie przy podmiotach leczniczych?
4. Czy rozważane jest ustawowe zagwarantowanie pacjentom bezpłatnego parkowania – przynajmniej w określonym wymiarze czasowym?
5. Czy ministerstwo analizowało możliwość powiązania finansowania infrastruktury parkingowej z kontraktami Narodowego Funduszu Zdrowia?
6. Jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia, aby infrastruktura towarzysząca świadczeniom zdrowotnym nie stanowiła bariery ekonomicznej w dostępie do leczenia?

Przypadek Pszczyny unaocznia potrzebę systemowego uregulowania zasad korzystania z parkingów przy szpitalach publicznych. Realizacja konstytucyjnego prawa do ochrony zdrowia powinna obejmować nie tylko sam akt udzielania świadczenia medycznego, lecz również zapewnienie realnej, nieobarczonej nadmiernymi kosztami możliwości dotarcia do placówki.

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP