w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 23-04-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 16114 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie warto podkreślić, że właściwy poziom ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie dostępu do broni palnej pozostaje, w ocenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA), niezwykle ważną społecznie problematyką. Zapewnienie bezpieczeństwa jest priorytetowym zadaniem MSWiA oraz Policji, a jednym z istotnych elementów działań, podejmowanych we wskazanym obszarze jest kształtowanie norm prawnych dotyczących nabywania i posiadania broni. Ministerstwo monitoruje na bieżąco stan bezpieczeństwa i potencjalne zagrożenia związane z dostępem do broni palnej, a ewentualne kierunki zmian obowiązujących regulacji będą miały na celu wyważenie przede wszystkim kwestii związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz oczekiwań osób zainteresowanych posiadaniem broni palnej.
Na podstawie art. 30 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji[1], osoby fizyczne mogą posługiwać się bronią podmiotów posiadających ją na tzw. „świadectwo”, po uzyskaniu dopuszczenia do posiadania broni, z zachowaniem zasad określonych w art. 15 ust. 1-5 i art. 16 ust. 1 i 2 ww. ustawy oraz zatrudnieniu przez wskazane podmioty. Wymóg zatrudnienia nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów prawa, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych. Wymienione osoby są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej, określonego w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, jeżeli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów prawa.
Odnosząc się szerzej do kwestii egzaminu ze znajomości regulacji dotyczących posiadania i używania danej broni oraz z umiejętności posługiwania się ww. bronią, należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, osoba która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin w powyższym zakresie przed komisją powołaną przez właściwy organ Policji. Od przedmiotowego egzaminu zwolnieni są m.in. członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego, posiadający licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego – w zakresie broni sportowej, jeśli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów prawa. Należy przy tym wskazać, że wymieniony w art. 16 ust. 2 ww. ustawy, katalog podmiotów, które zostały zwolnione z egzaminu na pozwolenie na broń lub dopuszczenie do posiadania broni, ma charakter zamknięty.
Powyższe wynika z faktu, że egzamin, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o broni i amunicji składa się z części teoretycznej, obejmującej znajomość przepisów prawa w zakresie posiadania i używania danej broni oraz z części praktycznej, dotyczącej umiejętności posługiwania się ww. bronią. Przedmiotowe kwestie zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie egzaminu ze znajomości przepisów dotyczących posiadania broni oraz umiejętności posługiwania się bronią[2].
W nawiązaniu do kwestii strzelnic, warto nadmienić, że zgodnie z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 46 ust. 3 ustawy o broni i amunicji, minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy. W wydanym na podstawie wskazanego przepisu prawa akcie wykonawczym, tj. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic[3], zostały określone obowiązki prowadzącego strzelanie oraz wymogi kwalifikacyjne. Wskazane regulacje dotyczą obiektów przeznaczonych do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich.
Odnosząc się z kolei do zagadnienia związanego z noszeniem broni, uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, broń i amunicję należy nosić i przechowywać w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych. Natomiast szczegółowe zasady i warunki przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji przez osoby fizyczne, a także podmioty, z uwzględnieniem zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp do broni i amunicji osobom trzecim, określają przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji[4].
Należy zauważyć, że noszenie broni palnej posiadanej na podstawie pozwolenia wydanego w celu sportowym jest dopuszczalne w przypadku wykorzystywania ww. broni zgodnie z jej przeznaczeniem. Wyjątkiem od powyższego są pozwolenia na broń wydane w celu kolekcjonerskim i pamiątkowym (art. 10 ust. 8 ustawy o broni i amunicji), jak również przypadki, w których organ ograniczył lub wykluczył możliwość jej noszenia (w decyzji i legitymacji posiadacza broni), czy też w czasowym zakazie przemieszczania się z bronią (art. 33 ustawy o broni i amunicji).
Przedstawiając powyższe, należy podkreślić, że ze względu na reglamentacyjny charakter dostępu do broni palnej, poruszone przez Pana Posła zagadnienia wymagałyby przeprowadzenia szerszych i pogłębionych analiz związanych z wieloma obszarami, w tym dotyczącymi zasad i sposobu współzawodnictwa sportowego w ramach biathlonu, będącego dyscypliną olimpijską. Przede wszystkim, punktem wyjścia do ewentualnych dalszych ocen legislacyjnych, powinna być dokonana przez zainteresowane podmioty ocena merytoryczna zdiagnozowanych kwestii, mających istotne znaczenie dla funkcjonowania biathlonu w Polsce oraz zarekomendowanie proponowanych rozwiązań. Niemniej, ewentualna inicjatywa wskazująca na potrzebę dokonania interwencji legislacyjnej w przedmiotowym zakresie powinna pozostawać w gestii ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, który na mocy art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie[5], sprawuje nadzór nad działalnością polskich związków sportowych.
W kontekście powyższego, resort spraw wewnętrznych i administracji wyraża gotowość do współpracy przy ocenie zgłoszonych we wskazanym trybie propozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki, w celu zapewnienia właściwego poziomu ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie dostępu do broni.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2024 r. poz. 485, z późn. zm.
[2] Dz. U. poz. 1475.
[3] Dz. U Nr 18 poz. 234, z późn. zm.
[4] Dz. U. z 2023 r. poz. 364.
[5] Dz. U. z 2026 r. poz. 95.