Interpelacja nr 16388

do ministra obrony narodowej

w sprawie programu SAFE

Zgłaszający: Teresa Wilk

Data wpływu: 03-04-2026

Szanowny Panie Ministrze,

Sejm przyjął ustawę wprowadzającą unijny program dozbrajania SAFE. Istotą tego mechanizmu nie jest jednak sama wielkość pozyskanego finansowania, lecz sposób, w jaki środki zostaną wykorzystane. Według deklaracji Ministerstwa Obrony Narodowej program ma stanowić znaczące wsparcie kapitałowe dla krajowego przemysłu obronnego. Zobowiązania z tytułu SAFE mają być spłacane w bardzo długim horyzoncie — nawet do 45 lat. W pierwszej dekadzie budżet państwa będzie ponosił jedynie koszty odsetkowe, które, zgodnie z szacunkami resortu, wyniosą około 3% rocznie.

W związku z wciąż wieloma niewiadomymi dotyczącym finansowania programu SAFE zwracam się z poniższymi pytaniami:

1. Jakie są formalne, mierzalne kryteria wyboru projektów finansowanych z programu SAFE oraz jaka instytucja podejmuje ostateczną decyzję w przypadku rozbieżności między stroną polską a instytucjami UE?
2. Jakie konkretne zdolności operacyjne Sił Zbrojnych RP mierzone np. czasem reakcji, pokryciem obrony przeciwlotniczej, zdolnością produkcji amunicji zostaną osiągnięte dzięki programowi SAFE oraz jaki jest koszt uzyskania każdej z tych zdolności?
3. Jaki będzie całkowity koszt programu SAFE dla finansów publicznych, obejmujący kapitał, odsetki, koszty pośrednie i ryzyko kursowe w całym okresie spłaty oraz jego wpływ na relację długu publicznego do PKB?
4. Jakie są precyzyjne warunki umożliwiające wstrzymanie lub ograniczenie finansowania SAFE przez instytucje UE oraz jakie zabezpieczenia posiada Polska na wypadek takiej decyzji, np. kontynuacja kontraktów, finansowanie pomostowe?
5. Jakie analizy potwierdzają zdolność polskiego i współpracującego przemysłu do realizacji projektów SAFE w założonych terminach oraz jakie mechanizmy przewidziano w przypadku niewykonania lub opóźnień, takie jak kary, zmiana wykonawcy, renegocjacja?

Pozdrawiam

Teresa Wilk