do ministra finansów i gospodarki
w sprawie zasad interpretacji przepisów dotyczących estońskiego CIT
Zgłaszający: Ewa Leniart, Józefa Szczurek-Żelazko, Krzysztof Sobolewski, Jan Warzecha, Tadeusz Chrzan, Andrzej Gawron, Agnieszka Anna Soin, Rafał Weber
Data wpływu: 09-04-2026
Szanowny Panie Ministrze,
zwracają się do mnie podatnicy, którzy alarmują w sprawie praktyki organów skarbowych, dotyczących interpretacji art. 28j ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przepisami ustawy o rachunkowości. Podatnicy decydujący się na wybór estońskiego CIT w trakcie roku podatkowego są zobowiązani do zamknięcia ksiąg i sporządzenia sprawozdania finansowego „zgodnie z przepisami o rachunkowości”. Obecnie dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej oraz podległe Panu Ministrowi organy kontrolne przyjmują skrajnie restrykcyjną wykładnię, zgodnie z którą uchybienie 3-miesięcznemu terminowi na podpisanie tego sprawozdania (wynikającemu z art. 52 ust. 1 ustawy o rachunkowości) skutkuje bezskutecznością wyboru opodatkowania ryczałtem.
Praktyka ta wydaje się wadliwa. Sprawozdanie, o którym mowa, służy jedynie wyodrębnieniu zysków przed wejściem w ryczałt. Jeśli dane w księgach są poprawne, data złożenia podpisu elektronicznego nie ma żadnego wpływu na szczelność systemu podatkowego ani na wysokość zobowiązania. Również utrata prawa do korzystnej formy opodatkowania na kilka lat wstecz z powodu błędu o charakterze technicznym (często wynikającym z awarii systemów informatycznych lub opóźnień w obiegu dokumentów w strukturach międzynarodowych) jest karą rażąco niewspółmierną, co narusza art. 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ryczałt miał upraszczać rozliczenia i promować inwestycje. Obecnie stał się źródłem paraliżującej niepewności prawnej, zmuszając firmy do tworzenia wielomilionowych rezerw na spory z fiskusem zamiast przeznaczania tych środków na rozwój.
Ministerstwo Finansów zaproponowało przepisy abolicyjne (art. 38zb), które miały unieważnić błędy formalne podatników w zakresie sprawozdań finansowych. Fakt przygotowania takiej regulacji jest dowodem na to, że resort dostrzega wadliwość obecnej praktyki organów. Niestety, projekt ten nie wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2026 r., a podatnicy pozostają w stanie niepewności, narażeni na kontrole, które wykorzystują techniczne dane z plików JPK_CIT do eliminowania ich z systemu estońskiego.
W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy Pan Minister uważa za zgodne z zasadą proporcjonalności i zaufania do państwa (art. 2 Konstytucji RP) odbieranie podatnikom prawa do estońskiego CIT z powodu daty podpisu pod sprawozdaniem finansowym, w sytuacji gdy samo sprawozdanie rzetelnie odzwierciedla stan majątkowy spółki?
2. Dlaczego Ministerstwo Finansów nie wydało dotychczas interpretacji ogólnej, która jednoznacznie wskazałaby, że termin na podpisanie sprawozdania z art. 28j ust. 5 u.p.d.o.p. nie jest terminem zawitym dla celów podatkowych?
3. Kiedy Pan Minister planuje sfinalizować prace legislacyjne nad przepisami abolicyjnymi zawartymi pierwotnie w projekcie UD116? Czy Pan Minister rozważa wydzielenie tych przepisów do odrębnej, pilnej ścieżki legislacyjnej?
4. Czy organy Krajowej Administracji Skarbowej otrzymały wytyczne, aby wstrzymać się z wydawaniem niekorzystnych decyzji w sprawach, które miały zostać objęte planowaną abolicją, do czasu zakończenia procesu legislacyjnego?
5. Jak resort finansów zamierza chronić stabilność państwa i zaufanie inwestorów w sytuacji, gdy flagowy projekt podatkowy rządu staje się symbolem nieprzewidywalności i nadmiernego fiskalizmu?
Z poważaniem