do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie drastycznego niedofinansowania programu "Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością" na przykładzie gm. Zawadzkie
Zgłaszający: Katarzyna Czochara
Data wpływu: 16-04-2026
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z interpelacją w sprawie bulwersującej sytuacji, która dotyka mieszkańców gminy Zawadzkie, a której symbolem stała się historia pani Małgorzaty F. przedstawiona w programach interwencyjnych. Pani Małgorzata F. jest osobą, która nie porusza się samodzielnie i wymaga stałego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Mimo że państwo polskie teoretycznie dysponuje narzędziami takimi jak Fundusz Solidarnościowy, w praktyce pani Małgorzata F. została pozostawiona bez należytej pomocy.
Z uzyskanych informacji wynika, że gmina Zawadzkie, rzetelnie diagnozując potrzeby swoich mieszkańców, wnioskowała do ministerstwa o kwotę 3 000 000 zł na realizację programu „Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością” (AOON). Tymczasem resort przyznał gminie jedynie 200 000 zł. Jest to kwota skandalicznie niska, stanowiąca zaledwie ułamek potrzeb, co w praktyce uniemożliwia zapewnienie opieki osobom w tak trudnym stanie jak pani Małgorzata F.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jakimi kryteriami kierowało się ministerstwo, dokonując tak drastycznych cięć w budżecie programu AOON dla gminy Zawadzkie, redukując wnioskowaną kwotę z 3 mln zł do zaledwie 200 tys. zł?
2. W jaki sposób resort zamierza zapewnić bezpieczeństwo i godne warunki życia pani Małgorzacie F. oraz innym osobom w podobnej sytuacji z terenu gminy Zawadzkie, które przez brak środków zostały odcięte od usług asystenckich?
3. Czy ministerstwo planuje uruchomienie rezerwy celowej lub dodatkowego naboru dla gmin, które – tak jak Zawadzkie – otrzymały środki rażąco nieadekwatne do liczby osób wymagających wsparcia?
4. Dlaczego środki z Funduszu Solidarnościowego, który w roku 2026 dysponuje miliardowymi kwotami na świadczenia pieniężne, nie są w pierwszej kolejności kierowane na ratowanie życia i zdrowia osób wymagających usług asystenckich w ich domach?
5. Ile wniosków z województwa opolskiego zostało w bieżącym roku zredukowanych o więcej niż 80% względem wnioskowanego zapotrzebowania?
Oczekuję pilnej odpowiedzi oraz podjęcia natychmiastowych działań naprawczych, aby pomoc asystencka przestała być jedynie teoretycznym zapisem w ustawie, a stała się realnym wsparciem dla osób takich jak pani Małgorzata F.
Z poważaniem
Katarzyna Czochara
Poseł na Sejm RP