do ministra kultury i dziedzictwa narodowego
w sprawie nierówności w dostępie do instytucji kultury pomiędzy dużymi miastami a mniejszymi ośrodkami
Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski, Ewa Kołodziej
Data wpływu: 16-04-2026
Szanowna Pani Minister,
zagadnienie dostępności kultury w Polsce, w szczególności w kontekście różnic pomiędzy dużymi miastami a mniejszymi miejscowościami i obszarami wiejskimi, od lat stanowi przedmiot analiz instytucji publicznych oraz badań statystycznych. Wnioski płynące z tych opracowań wskazują na utrzymujące się i w wielu przypadkach pogłębiające nierówności terytorialne w dostępie do oferty kulturalnej.
Z danych publikowanych przez Główny Urząd Statystyczny wynika, że zdecydowana większość instytucji kultury – w tym teatrów, filharmonii oraz galerii sztuki – zlokalizowana jest w dużych miastach, przede wszystkim w miastach wojewódzkich. Jednocześnie mieszkańcy mniejszych miejscowości mają znacząco ograniczony dostęp do wydarzeń kulturalnych o charakterze profesjonalnym, co przekłada się na niższy poziom uczestnictwa w kulturze.
Podobne wnioski płyną z raportów przygotowywanych przez Narodowe Centrum Kultury, które w swoich analizach dotyczących uczestnictwa w kulturze wskazuje, że miejsce zamieszkania jest jednym z kluczowych czynników determinujących dostęp do oferty kulturalnej. Mieszkańcy obszarów wiejskich i małych miast znacznie rzadziej uczestniczą w wydarzeniach kulturalnych, co wynika zarówno z ograniczonej oferty lokalnej, jak i barier transportowych oraz ekonomicznych.
Również ustalenia zawarte w raportach Najwyższej Izby Kontroli dotyczących funkcjonowania instytucji kultury wskazują na istotne dysproporcje w finansowaniu oraz dostępności infrastruktury kulturalnej. NIK zwraca uwagę, że środki publiczne w większym stopniu koncentrują się w dużych ośrodkach miejskich, co może prowadzić do pogłębiania różnic w dostępie do kultury.
W debacie publicznej problem ten jest również regularnie podnoszony przez media oraz środowiska związane z kulturą, które wskazują, że mieszkańcy mniejszych ośrodków często pozbawieni są realnej możliwości uczestnictwa w życiu kulturalnym na poziomie porównywalnym z dużymi miastami. Oznacza to, że dostęp do kultury – będący jednym z podstawowych elementów życia społecznego – nie jest w Polsce równomiernie zapewniony.
W świetle powyższych danych zasadne jest pytanie o skalę działań podejmowanych przez państwo w celu wyrównywania tych nierówności oraz o skuteczność dotychczasowych instrumentów wsparcia.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania.
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Piątkowski
Poseł na Sejm