do ministra spraw wewnętrznych i administracji, ministra sprawiedliwości
w sprawie dostosowania procedur kontaktu organów ścigania z obywatelami do współczesnych standardów cyfrowych
Zgłaszający: Małgorzata Niemczyk, Gabriela Lenartowicz
Data wpływu: 20-04-2026
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się z wnioskiem o podjęcie prac legislacyjnych mających na celu dostosowanie procedur kontaktu organów ścigania – Policji i prokuratury – z obywatelami do współczesnych standardów technologicznych oraz realiów mobilności społecznej. Obecny stan prawny i praktyka działania instytucji publicznych prowadzą do wykluczenia obywateli, utrudniają dochodzenie praw oraz generują niepotrzebny stres.
Problem ten ma charakter systemowy. Na przykładzie sprawy dotyczącej zgłoszenia przestępstwa (oszustwo internetowe) złożonego drogą elektroniczną – z wykorzystaniem profilu zaufanego – ujawniają się istotne luki proceduralne.
Po pierwsze, mimo skorzystania z oficjalnej cyfrowej ścieżki komunikacji, organy ścigania nie wykorzystują dostępnych kanałów kontaktu. W praktyce dochodzi do sytuacji, w której zamiast telefonu, e-maila czy komunikatu w systemie ePUAP, podejmowana jest jedynie próba osobistego kontaktu pod adresem zameldowania, co w przypadku osób mobilnych okazuje się nieskuteczne.
Po drugie, system doręczeń prokuratorskich pozostaje w dużej mierze analogowy. Korespondencja wymagająca odbioru „do rąk własnych” nie może być odebrana przez osobę upoważnioną, nawet najbliższego członka rodziny, ani udostępniona w formie cyfrowej, co znacząco utrudnia dostęp do informacji o sprawie.
Po trzecie, brak jest efektywnych narzędzi dla osób często zmieniających miejsce pobytu, w tym przebywających za granicą. Aktualizacja adresu do doręczeń odbywa się w sposób niesystemowy i nie zapewnia natychmiastowego skutku we wszystkich prowadzonych postępowaniach.
Po czwarte, obywatel nie ma możliwości uzyskania podstawowych informacji o sprawie w sposób zdalny, nawet po potwierdzeniu tożsamości, co prowadzi do niepewności i utrudnia podjęcie dalszych kroków prawnych.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Obecny model funkcjonowania systemu w praktyce przerzuca ciężar niedostosowania technologicznego na obywatela – wymagając od niego cyfrowej identyfikacji na etapie składania zawiadomienia, a następnie zmuszając do fizycznej obecności w dalszym toku postępowania. Wymaga to pilnej korekty.
Proszę o przedstawienie stanowiska w tej sprawie oraz informacji o ewentualnych planowanych działaniach legislacyjnych.
Z poważaniem