Interpelacja nr 17056

do ministra zdrowia

w sprawie dostępności ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w diabetologii oraz kosztów leczenia szpitalnego cukrzycy w Polsce

Zgłaszający: Ewa Kołodziej, Piotr Lachowicz, Joanna Frydrych, Marek Tomasz Hok, Małgorzata Pępek, Maria Małgorzata Janyska, Katarzyna Osos, Elżbieta Gelert, Urszula Koszutska, Elżbieta Anna Polak, Anna Sobolak, Iwona Maria Kozłowska

Data wpływu: 08-05-2026

Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zwracam się z interpelacją poselską w sprawie dostępności ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w diabetologii oraz kosztów leczenia szpitalnego cukrzycy w Polsce.

Z przekazywanych informacji od krajowego konsultanta w dziedzinie diabetologii wynika, że część poradni diabetologicznych rezygnuje z realizacji świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Zjawisko to może prowadzić do ograniczenia dostępu pacjentów do bieżącej kontroli choroby, co w przypadku cukrzycy ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom.

Cukrzyca, jako choroba przewlekła wymagająca stałego monitorowania i prowadzenia terapii, w przypadku niewłaściwego leczenia lub utrudnionego dostępu do specjalistów, może prowadzić do zaostrzeń wymagających hospitalizacji. W szczególności dotyczy to stanów ostrych, takich jak kwasica ketonowa.

W tym kontekście zasadne jest przeanalizowanie, czy ograniczenie dostępności świadczeń w ramach AOS może skutkować wzrostem liczby hospitalizacji oraz zwiększeniem kosztów leczenia szpitalnego, co w konsekwencji obciąża cały system ochrony zdrowia.

W związku z powyższym uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jaka była liczba porad udzielonych w ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS) w zakresie diabetologii, finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, w latach 2019-2025?
2. Jak kształtowały się wydatki Narodowego Funduszu Zdrowia na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną w diabetologii w analogicznym okresie?
3. Jaka była wysokość wydatków poniesionych na leczenie szpitalne pacjentów, u których cukrzyca (kody E10, E11, E13, E14) stanowiła jedno z dwóch głównych rozpoznań – w latach 2019-2025?
4. Proszę o przedstawienie danych, o których mowa w pytaniach 1-3, również w podziale na poszczególne województwa.
5. Jaka była liczba hospitalizacji związanych z kwasicą ketonową (kody E10.1, E11.1, E12.1, E13.1, E14.1 oraz JGP K40) w latach 2019-2025 - zarówno w skali kraju, jak i w podziale na województwa?
6. Czy Ministerstwo Zdrowia prowadziło analizy dotyczące rezygnacji poradni diabetologicznych z realizacji świadczeń w ramach AOS? Jeśli tak, jakie są ich wyniki?
7. Czy obserwowany jest związek pomiędzy ograniczeniem dostępności ambulatoryjnej opieki diabetologicznej a wzrostem liczby hospitalizacji z powodu powikłań cukrzycy, w tym kwasicy ketonowej?
8. Jakie działania planuje podjąć Ministerstwo Zdrowia w celu poprawy dostępności świadczeń diabetologicznych w ramach AOS oraz ograniczenia liczby hospitalizacji możliwych do uniknięcia poprzez właściwą opiekę ambulatoryjną?

Z wyrazami szacunku

Ewa Kołodziej
Poseł na Sejm RP