w sprawie decyzji lokalizacyjnej dla Centralnego Portu Komunikacyjnego
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Tomasz Szymański
Warszawa, 19-03-2024
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 1706 Pani Poseł Pauliny Matysiak w sprawie decyzji lokalizacyjnej dla Centralnego Portu Komunikacyjnego na wstępie uprzejmie informuję, że poruszone zagadnienia pozostają poza zakresem właściwości Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym[1] w celu nadzoru nad przygotowaniem i realizacją Programu ustanawia się Pełnomocnika. Pełnomocnikiem jest sekretarz albo podsekretarz stanu w ministerstwie obsługującym ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. Zatem, organem właściwym do udzielenia odpowiedzi na interpelację jest Minister Rozwoju i Technologii.
W tym miejscu należy jednocześnie wyjaśnić, że przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie[2] wskazuje, że wojewoda jest przedstawicielem Rady Ministrów w województwie. Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej[3] minister kierujący działem administracji rządowej jest właściwy w sprawach z zakresu administracji rządowej określonych w ustawie, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych w odrębnych przepisach do kompetencji innego organu.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej, zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie sprawuje nadzór nad działalnością wojewody, lecz nadzór ten jest sprawowany na podstawie kryterium zgodności jego działania z powszechnie obowiązującym prawem, a także pod względem rzetelności i gospodarności. Powyższy przepis odnosi się do generalnych uprawnień ministra właściwego do spraw administracji publicznej, niemających zastosowania w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, w których o właściwości decyduje szczegółowa materia będąca przedmiotem rozpoznania. Powyższy przepis art. 8 ust. 3 należy czytać wraz z art. 8 ust. 4 , który precyzuje, że przepis ust. 3 nie narusza uprawnień właściwych ministrów w stosunku do wojewody, określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego[4]. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie właściwy minister wykonuje swoje uprawnienia wobec wojewody w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach. Przepis ten jest zgodny z art. 36 ustawy o działach administracji rządowej, który stanowi, że zadania i kompetencje ministra kierującego określonym działem w stosunku do organów, w tym terenowych organów administracji rządowej i jednostek organizacyjnych jemu podległych lub przez niego nadzorowanych, określają odrębne przepisy.
Z powyższego wynika zatem, że ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej nie przysługuje wyłączne prawo do sprawowania nadzoru nad działalnością wojewody, bowiem odpowiedni merytorycznie ministrowie sprawują nadzór w odniesieniu do zadań pozostających w ich kompetencji – stosownie do art. 17 pkt 2 Kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do wojewodów – właściwi w sprawie ministrowie.
Z poważaniem
z up. Tomasz Szymański
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2023 r. poz. 892, z późn. zm.
[2] Dz. U. z 2023 r. poz. 190.
[3] Dz. U. z 2022 r. poz. 2512, z późn. zm.
[4] Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm., dalej Kpa.