do ministra sportu i turystyki
w sprawie uregulowania korzystania z broni przez zawodników biathlonu
Zgłaszający: Tadeusz Tomaszewski
Data wpływu: 12-05-2026
Gniezno, 12 maja 2026 r.
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się do Pana z uprzejmą prośbą o możliwie pilne zainteresowanie się z sytuacją, którą zasygnalizował mi Polski Związek Biathlonu, a dotyczącą braku regulacji co do warunków korzystania z broni przez zawodników tej dyscypliny.
Nie muszę przypominać, że chodzi o dyscyplinę olimpijską, która także w naszym kraju ma długoletnią tradycję, sięgającą rozgrywanych już przed stuleciem tzw. biegów patrolowych. Jak wiele innych przeżywała wzloty i upadki, ale na kartach historii polskiego sportu zapisała m.in. tytuł mistrza świata wywalczony w roku 1995 w Anterselvie przez Tomasza Sikorę oraz olimpijskie srebro zdobyte przez tego samego zawodnika na igrzyskach w Turynie w roku 2006. Także ostatnio notujemy coraz więcej obiecujących wyników – zarówno w kategoriach seniorskich, jak i wśród juniorów. Jest szansa, że nasi reprezentanci w ciągu kilku lat znów trafią do światowej czy europejskiej czołówki. Aby tak się stało, dyscyplina potrzebuje niezwykle ważnego dla niej wsparcia i właśnie o nie prosi.
Okazuje się, że w ustawie o broni i amunicji z 21 maja 1999 roku jako związki sportowe o charakterze strzeleckim są wymienione: Polski Związek Strzelectwa Sportowego oraz Polski Związek Łowiecki. Nie ma tam jednak Polskiego Związku Biathlonu, a ta dyscyplina wyraźnie różni się przecież od strzelectwa sportowego czy łowiectwa. Chodzi głównie o to, że zawodniczki i zawodnicy podczas zawodów, ale i treningów z bronią i amunicją na plecach poruszają się nie tylko w obrębie strzelnicy, ale także na trasie narciarskiego biegu. Zapewnienie bezpieczeństwa zawodników i ich trenerów to kwestia pierwszorzędnej wartości, która powinna być jasno określona w przepisach dostosowanych do realiów sportowych. Brak uregulowania tych zagadnień powoduje niejasności – czy zawodnicy i trenerzy mają stosować przepisy analogiczne jak te, które dotyczą strzelectwa lub łowiectwa (co nie wynika z ustawy), czy też tylko stosować związkowe regulacje wewnętrzne (ale tego także nie ma we wspomnianej ustawie).
Chcąc wyjść naprzeciw oczekiwaniom środowiska biathlonowego, w marcu 2026 r. skierowałem interpelację poselską (nr 16114) do ministra spraw wewnętrznych i administracji. Odpowiedź na nią – podpisaną przez sekretarza stanu Czesława Mroczka – właśnie otrzymałem. Niestety, skupia się ona przede wszystkim na przypomnieniu – dobrze znanych zarówno niżej podpisanemu, jak i Polskiemu Związkowi Biathlonu – zasad dostępu do broni i bezpiecznego obchodzenia się z nią.
Co do podjęcia jakichkolwiek działań legislacyjnych odpowiedź ogranicza się do sugestii „przeprowadzenia szerszych i pogłębionych analiz związanych z wieloma obszarami, w tym dotyczącymi zasad i sposobu współzawodnictwa sportowego w ramach biathlonu“. Co więcej – w odpowiedzi stwierdzono, że „ewentualna inicjatywa wskazująca na potrzebę dokonania interwencji legislacyjnej w przedmiotowym zakresie powinna pozostawać w gestii ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, który na mocy art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, sprawuje nadzór nad działalnością polskich związków sportowych“. I dalej: „resort spraw wewnętrznych i administracji wyraża gotowość do współpracy przy ocenie zgłoszonych we wskazanym trybie propozycji Ministerstwa Sportu i Turystyki, w celu zapewnienia właściwego poziomu ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie dostępu do broni“.
Myślę, że w pracach nad uregulowaniem korzystania z broni przez biathlonistów przydatne mogą być zamieszczone poniżej propozycje stosownych zapisów w ustawie o broni i amunicji przygotowane przez Polski Związek Biathlonu.
1. W art. 15 ust. 2 – dopisanie „Polskiego Związku Biathlonu“ – czyli po uzupełnieniu:
Na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego, Polskiego Związku Biathlonu, stowarzyszenia obronnego pozwolenie może być wydane osobie mającej ukończone 18 lat, jednakże tylko na broń służącą do celów sportowych lub łowieckich.
2. W art. 16 ust. 2 – dopisanie „oraz członkowie Polskiego Związku Biathlonu posiadający licencję w zakresie broni sportowej“ – czyli po tym uzupełnieniu:
Od egzaminu, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Celno–Skarbowej, Służby Ochrony Państwa, Służby Więziennej, funkcjonariusze lub pracownicy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierze zawodowi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, członkowie Polskiego Związku Łowieckiego – w zakresie broni myśliwskiej oraz członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego posiadający licencję zezwalającą na uprawianie strzelectwa sportowego – w zakresie broni sportowej oraz członkowie Polskiego Związku Biathlonu posiadający licencję w zakresie broni sportowej, jeżeli zdali taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.
3. W art. 29 ust.1 pkt 4 – dopisanie „związkowi sportowemu w celu realizacji szkolenia i ćwiczeń w dyscyplinie sportu – biathlon“ – czyli po uzupełnieniu:
Szkołom, organizacjom sportowym i łowieckim, stowarzyszeniom obronnym w celu szkolenia i realizacji ćwiczeń strzeleckich, związkowi sportowemu w celu realizacji szkolenia i ćwiczeń w dyscyplinie sportu – biathlon lub innym placówkom oświatowym oraz organizatorom kursów kształcących w zawodzie pracownika ochrony.
4. W art. 30 ust. 1a – wpisanie „zawodnika, trenera lub sędziego biathlonu“ (…) i „biathlonowych“ – czyli po uzupełnieniu:
Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, zawodnika, trenera lub sędziego biathlonu, nadaną przez polski związek sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich i biathlonowych zawodów sportowych.
Za niezwykle ważny aspekt prawny, istotny dla legalności treningów i zawodów działacze Polskiego Związku Biathlonu uważają zapis art. 45 ustawy stanowiący, że: „Broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach“. Wiadomo, że tego przepisu nie mogą dochować (tak na treningach jak i zawodach) zawodnicy poruszający się z bronią poza strzelnicą na trasie biegu. Biathlonowe strzelnice są wkomponowane w trasę biegu, a to może powodować zarzut naruszenia przepisu art. 45. Stąd postulat np. dodania przepisu wyłączającego stosowanie art. 45 do zawodów i treningów biathlonowych na oficjalnych obiektach biathlonowych lub uzupełnienia definicji „strzelnicy“ na potrzeby biathlonu.
Przedstawiając powyższe, proszę Pana Ministra o odpowiedzi na pytania:
Z wyrazami szacunku
Poseł Tadeusz Tomaszewski