Interpelacja nr 17128

do ministra zdrowia

w sprawie kuriozalnej, niespójnej i szkodliwej dla pacjentów Lubelszczyzny postawy administracji rządowej wobec Oddziału Kardiochirurgii działającego od grudnia 2024 r. w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego SPZOZ w Lublinie

Zgłaszający: Michał Moskal

Data wpływu: 13-05-2026

Szanowna Pani Minister,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, zwracam się z interpelacją w sprawie kuriozalnej, niespójnej i szkodliwej dla pacjentów Lubelszczyzny postawy administracji rządowej wobec Oddziału Kardiochirurgii działającego od grudnia 2024 r. w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Lublinie.

Sprawa, której dotyczy niniejsza interpelacja, ujawnia bezprecedensową sprzeczność wewnątrz aparatu państwa: ten sam oddział szpitalny, dla którego od dwudziestu miesięcy Narodowy Fundusz Zdrowia odmawia zawarcia kontraktu na świadczenia w wysokości 12 mln zł rocznie (przy bezspornie udokumentowanej potrzebie zdrowotnej), został właśnie wskazany przez polski rząd, za zgodą Komisji Europejskiej, jako cel inwestycji o wartości ponad 280 mln zł z Funduszy Europejskich dla Lubelskiego 2021-2027 – w ramach priorytetu „obronność i bezpieczeństwo”, z przeznaczeniem na rozbudowę i wyposażenie „na wypadek sytuacji kryzysowych i konfliktu zbrojnego”. Innymi słowy: ta sama administracja rządowa, która od dwóch lat twierdzi, że dla tego oddziału nie ma 12 mln zł rocznie na bieżące funkcjonowanie, jest jednocześnie gotowa wydać 280 mln zł na jego rozbudowę, lecz bez zapewnienia środków na późniejszą eksploatację rozbudowanej infrastruktury.

Dla pełnego zobrazowania sprawy przedstawiam udokumentowany stan faktyczny:

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego SPZOZ w Lublinie utworzył w grudniu 2024 r. nowy Oddział Kardiochirurgii, którym kieruje dr n. med. Przemysław Szałański; oddział dysponuje dwiema salami operacyjnymi (w tym jedną hybrydową), 15 łóżkami (w tym 3 łóżkami intensywnej opieki medycznej i 6 łóżkami anestezjologicznej intensywnej opieki pooperacyjnej w sąsiednim Oddziale Intensywnej Terapii i Anestezjologii), zespołem 6 lekarzy oraz 11 perfuzjonistów, prowadzi pełen zakres świadczeń kardiochirurgicznych, w tym przezcewnikową implantację zastawki aortalnej (TAVI), naprawę zastawki aortalnej oraz leczenie rozległych tętniaków aorty;
pierwszy formalny wniosek o zawarcie kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia został złożony przez dyrektora szpitala pana Piotra Mateja w dniu 20 sierpnia 2024 r.; do dnia 27 maja 2025 r. szpital złożył łącznie pięć kolejnych wniosków, wszystkie zakończone odmową; pod petycją w tej sprawie, kierowaną do NFZ i „decydentów na szczeblu centralnym” przez dyrektora Mateja i zastępcę dyrektora ds. lecznictwa dr n. med. Małgorzatę Piasecką, podpisało się blisko 9 tysięcy osób, a 14 kwietnia 2025 r. radni Sejmiku Województwa Lubelskiego złożyli pod nią podpisy podczas sesji sejmiku;
w dniu 13 maja 2025 r. pracownicy szpitala zorganizowali manifestację przed Lubelskim Urzędem Wojewódzkim przy ul. Spokojnej w Lublinie, protestując przeciwko odmowie zawarcia kontraktu; 21 maja 2025 r. marszałek województwa lubelskiego Pan Jarosław Stawiarski wystosował oficjalny apel w tej sprawie; w dniach 7-8 lipca 2025 r. odbyła się kontrola Oddziału Kardiochirurgii przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie kardiochirurgii pana prof. dr. hab. n. med. Janusza Stążkę (jednocześnie kierownika Katedry i Kliniki Kardiochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie funkcjonującej przy Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym nr 4) - kontrola wypadła pozytywnie; konsultant wojewódzki potwierdził zatem zasadność funkcjonowania oddziału, który tematycznie konkuruje z oddziałem przez niego kierowanym;
Lubelski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w 2024 r. wydatkował ok. 35 mln zł na leczenie kardiochirurgiczne mieszkańców województwa lubelskiego w szpitalach w innych województwach (tzw. migracja pacjentów), natomiast wnioskowana kwota kontraktu dla Oddziału Kardiochirurgii WSS w Lublinie wynosi tylko 12 mln zł rocznie – tj. ok. 1/3 środków obecnie wypływających z regionu; argumentem dyrekcji szpitala jest, że nie wymaga to dodatkowych środków NFZ, ponieważ dyrektor Piotr Matej publicznie zaproponował przesunięcie środków z innych zakresów świadczeń tego samego szpitala (przy kontrakcie całej placówki przekraczającym 550 mln zł rocznie);
mimo tych argumentów, Ministerstwo Zdrowia w piśmie skierowanym do marszałka województwa lubelskiego wprost zadeklarowało, że nie wesprze starań o zakontraktowanie oddziału, argumentując, że w województwie lubelskim świadczenia kardiochirurgiczne są już udzielane przez Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 4 w Lublinie oraz Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki im. Papieża Jana Pawła II w Zamościu, a „dodatkowe dziesięć miejsc, które zgodnie z analizami będą potrzebne, można stworzyć właśnie tam”; pomimo tego, w dniu 22 kwietnia 2025 r. Ministerstwo Zdrowia wydało równolegle pozytywną opinię o zasadności inwestycji w rozwój i budowę ośrodka leczenia chorób naczyń, serca i transplantologii (obejmującego kardiochirurgię) w tej samej placówce - tj. sam resort uznał inwestycję za zasadną, jednocześnie odmawiając jej zakontraktowania;
w dniu 25 lutego 2026 r. Komisja Europejska wydała decyzję wykonawczą w sprawie zmiany programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 w zakresie obronności i bezpieczeństwa, przeznaczając na ten cel ponad 10% alokacji programu, tj. blisko 250 mln euro (ponad 1 mld zł); 11 maja 2026 r. Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego poinformował, że minister funduszy i polityki regionalnej Pani Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz wydała zgodę na zmiany w Kontrakcie Programowym dla Województwa Lubelskiego umożliwiające uruchomienie wsparcia w tym zakresie;
w ramach środków na infrastrukturę krytyczną (532 mln zł w nowych priorytetach FEL) zaplanowano kwotę ponad 280 mln zł na „budowę i wyposażenie kardiochirurgii przy Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Lublinie na wypadek sytuacji kryzysowych i konfliktu zbrojnego” (źródło: publiczne wypowiedzi marszałka województwa lubelskiego Pana Jarosława Stawiarskiego z Prawa i Sprawiedliwości oraz radnego sejmiku Pana Pawła Kurka z Polska 2050 – wspólne, ponadpolityczne stanowisko); decyzja Komisji Europejskiej została podjęta w bezpośrednim kontekście położenia województwa lubelskiego na wschodniej flance NATO i rosyjskiej agresji na Ukrainę;
jednocześnie, jak deklaruje sama Pani Minister, w budżecie Narodowego Funduszu Zdrowia na 2026 r. brakuje 23 mld zł (a po dołożeniu środków – 18 mld zł), w związku z czym od 1 kwietnia 2026 r. NFZ ograniczył finansowanie nadwykonań w zakresie gastroskopii, kolonoskopii, rezonansu magnetycznego i tomografii do poziomu 50-60% wartości świadczeń, z rozliczeniem rocznym zamiast kwartalnego; oszczędność z tego tytułu szacowana jest przez resort na 625 mln zł rocznie; w tej samej sytuacji budżetowej rząd – za zgodą Komisji Europejskiej – jest gotów wydać 280 mln zł na rozbudowę infrastruktury, której bieżącą eksploatację konsekwentnie odmawia finansować kwotą 12 mln zł rocznie;
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Lublinie jest jednym z najbardziej zadłużonych szpitali w Polsce; zgodnie z oficjalnymi danymi Ministerstwa Zdrowia szpital zajął drugie miejsce w kraju na liście szpitali z największą stratą za 2024 r., zamykając ten rok stratą w wysokości 79,6 mln zł; na 30 listopada 2025 r. zobowiązania szpitala sięgały 922,6 mln zł (dane Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego); mimo to szpital finansuje działalność Oddziału Kardiochirurgii wyłącznie ze środków własnych, pogłębiając swoje zadłużenie, co stoi w bezpośredniej sprzeczności z polityką oddłużania szpitali, deklarowaną przez Ministerstwo Zdrowia jako jeden z priorytetów obecnej kadencji.

Powyższy stan faktyczny prowadzi do jednoznacznej konkluzji: administracja rządowa wykazuje się jaskrawą niespójnością decyzyjną. Z jednej strony Ministerstwo Zdrowia – za pośrednictwem Narodowego Funduszu Zdrowia – konsekwentnie odmawia zakontraktowania świadczeń, których realność, jakość i zasadność potwierdził konsultant wojewódzki w lipcu 2025 r. Z drugiej strony to samo Ministerstwo Zdrowia 22 kwietnia 2025 r. zaakceptowało zasadność inwestycji, a 25 lutego 2026 r. Komisja Europejska zaakceptowała przeznaczenie 280 mln zł na rozbudowę dokładnie tego samego oddziału. Pacjenci kardiochirurgiczni Lubelszczyzny są w tym układzie ofiarami biurokratycznego kuriozum – ich leczenie kosztuje NFZ ok. 35 mln zł rocznie poza województwem, podczas gdy lokalna infrastruktura, którą można byłoby wykorzystać za 12 mln zł, pozostaje niedofinansowana, a jednocześnie ma zostać rozbudowana za 280 mln zł.

W związku z powyższym uprzejmie wnoszę o udzielenie szczegółowych, merytorycznych i terminowych odpowiedzi na następujące pytania:

Jak Pani Minister wyjaśnia jednoczesne istnienie dwóch przeciwstawnych stanowisk administracji rządowej wobec tego samego Oddziału Kardiochirurgii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie: (a) pozytywnej opinii Ministerstwa Zdrowia z 22 kwietnia 2025 r. o zasadności inwestycji w rozwój kardiochirurgii w tej placówce oraz akceptacji programu UE z 280 mln zł na jej rozbudowę z 25 lutego 2026 r., (b) konsekwentnej odmowy Narodowego Funduszu Zdrowia (od sierpnia 2024 r.) zakontraktowania świadczeń kardiochirurgicznych w tym samym oddziale, uzasadnianej brakiem zapotrzebowania zdrowotnego?
Dlaczego Narodowy Fundusz Zdrowia – pomimo upływu blisko 21 miesięcy od pierwszego wniosku z 20 sierpnia 2024 r., pomimo pięciokrotnego powtarzania tego wniosku, pomimo pozytywnej kontroli konsultanta wojewódzkiego prof. Janusza Stążki, pomimo apelu Sejmiku Województwa Lubelskiego, pomimo petycji blisko 9 tysięcy mieszkańców oraz pomimo wprost złożonej przez dyrektora szpitala Piotra Mateja propozycji przesunięcia środków bez zwiększania kontraktu – nadal nie zawarł kontraktu na świadczenia kardiochirurgiczne z Wojewódzkim Szpitalem Specjalistycznym w Lublinie? Proszę o:

przedstawienie pełnej chronologii korespondencji Lubelskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ oraz Centrali NFZ ze szpitalem w tej sprawie wraz z uzasadnieniem każdej decyzji odmownej;
wskazanie konkretnej daty i osoby, która podjęła ostateczną decyzję odmowną na poziomie Centrali NFZ;
wyjaśnienie, dlaczego propozycja dyrektora Mateja dotycząca przesunięcia środków z innych zakresów szpitalnych na kardiochirurgię (która nie obciąża dodatkowo budżetu NFZ) nie została dotąd zaakceptowana, mimo że – jak sama Pani Minister wielokrotnie podkreślała – NFZ szuka oszczędności.

Jak Pani Minister wyjaśnia, że Lubelski Oddział Wojewódzki NFZ w 2024 r. wydatkował ok. 35 mln zł na leczenie kardiochirurgiczne mieszkańców województwa lubelskiego w szpitalach w innych województwach (migracja pacjentów), podczas gdy zakontraktowanie świadczeń w lokalnym szpitalu kosztowałoby tylko 12 mln zł rocznie? Proszę o:

przedstawienie analizy ekonomicznej resortu uzasadniającej, dlaczego wydatkowanie 35 mln zł poza województwem jest dla NFZ bardziej racjonalne niż zakontraktowanie 12 mln zł w samym województwie;
podanie danych za rok 2025 dotyczących wydatków NFZ na leczenie kardiochirurgiczne mieszkańców województwa lubelskiego w innych regionach;
wyjaśnienie, ile osób z Lubelszczyzny w okresie 2024-2025 musiało podjąć leczenie kardiochirurgiczne poza miejscem zamieszkania ze względu na brak kontraktu w WSS w Lublinie, oraz jakie były tego skutki w kategoriach czasu oczekiwania, kosztów dla pacjenta i jego rodziny, oraz przewidywanych ryzyk medycznych związanych z odroczeniem zabiegów.

Czy Pani Minister dostrzega systemową niespójność polegającą na tym, że administracja rządowa – za zgodą Komisji Europejskiej – jest gotowa wydać ponad 280 mln zł na rozbudowę i wyposażenie Oddziału Kardiochirurgii w Lublinie „na wypadek sytuacji kryzysowych i konfliktu zbrojnego”, podczas gdy odmawia zapewnienia 12 mln zł rocznie na jego bieżące funkcjonowanie w warunkach pokojowych? Proszę o:

jednoznaczne stanowisko: jaki sens ma rozbudowa infrastruktury, której bieżącej eksploatacji państwo nie zapewnia;
przedstawienie analizy, jak rozbudowany oddział, przy braku kontraktu NFZ, miałby utrzymać gotowość operacyjną wymaganą w sytuacjach kryzysowych;
wyjaśnienie, czy Ministerstwo Zdrowia zostało skonsultowane przy ustalaniu zakresu inwestycji finansowanej z FEL 2021-2027 w wysokości 280 mln zł, a jeżeli tak – jakie stanowisko zajęło i czy zostało ono pisemnie udokumentowane.

Czy decyzja o przeznaczeniu 280 mln zł na kardiochirurgię w Lublinie w ramach Kontraktu Programowego dla Województwa Lubelskiego w zakresie obronności i bezpieczeństwa była przedmiotem konsultacji międzyresortowych pomiędzy Ministerstwem Zdrowia a Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej, a jeżeli tak – kiedy te konsultacje miały miejsce i jakie stanowisko zajęło Ministerstwo Zdrowia? Czy stanowisko to było spójne z konsekwentną odmową NFZ zakontraktowania bieżącego funkcjonowania oddziału?
Jak Pani Minister godzi konsekwentną odmowę zakontraktowania Oddziału Kardiochirurgii z deklarowanym przez resort priorytetem oddłużania szpitali, biorąc pod uwagę, że:

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Lublinie jest – zgodnie z oficjalnymi danymi Ministerstwa Zdrowia – drugim szpitalem w Polsce z największą stratą za 2024 r. (79,6 mln zł), a jego zobowiązania na 30 listopada 2025 r. wynosiły 922,6 mln zł;
odmowa kontraktu zmusza szpital do finansowania działalności oddziału wyłącznie ze środków własnych, co bezpośrednio pogłębia jego zadłużenie;
rozwiązanie zaproponowane przez dyrektora Mateja (przesunięcie środków wewnątrz istniejącego kontraktu) nie obciąża budżetu NFZ, lecz wymaga jedynie zgody resortu na zmianę alokacji wewnątrz placówki?

Czy Ministerstwo Zdrowia dysponuje danymi epidemiologicznymi dotyczącymi zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia w województwie lubelskim w porównaniu do średniej krajowej i innych regionów? Proszę o:

przedstawienie aktualnych danych za lata 2022-2025;
porównanie liczby zabiegów kardiochirurgicznych wykonywanych rocznie w przeliczeniu na 100 tys. mieszkańców w województwie lubelskim oraz w innych województwach;
wskazanie, ile zabiegów kardiochirurgicznych wykonano w 2024 i 2025 r. w Klinice Kardiochirurgii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie i w SPSW im. Papieża Jana Pawła II w Zamościu, oraz ile pacjentów z Lubelszczyzny w tym samym okresie zoperowano poza województwem;
przedstawienie informacji, jaki średni czas oczekiwania na planowy zabieg kardiochirurgiczny obowiązuje obecnie w województwie lubelskim, z rozbiciem na obie placówki.

Czy resort dostrzega potencjalny konflikt interesów w sytuacji, w której pozytywną kontrolę nowo utworzonego Oddziału Kardiochirurgii WSS w Lublinie (7-8 lipca 2025 r.) przeprowadził pan prof. dr hab. n. med. Janusz Stążka, który jest jednocześnie konsultantem wojewódzkim w dziedzinie kardiochirurgii oraz kierownikiem Katedry i Kliniki Kardiochirurgii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie funkcjonującej przy USK nr 4 (tj. placówce konkurencyjnej wobec ocenianej)? Czy mimo tego potencjalnego konfliktu interesów wynik kontroli pozytywnie potwierdzający kompletność kadrową, sprzętową i merytoryczną oddziału stanowi dla resortu wystarczającą podstawę do podjęcia decyzji o zakontraktowaniu świadczeń, czy też resort posiada przeciwstawne ekspertyzy?
Dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Lublinie pan Piotr Matej publicznie zapowiedział budowę Wschodnio-Europejskiego Centrum Leczenia Naczyń, Serca i Transplantologii (zupełnie nowy budynek z salami operacyjnymi, zabiegowymi, laboratorium i pracowniami). Inwestycja posiada pozytywną opinię Ministerstwa Zdrowia z 22 kwietnia 2025 r., a planowany termin jej realizacji to 1 marca 2025 r. – 31 grudnia 2026 r. Proszę o:

wskazanie, czy 280 mln zł z FEL 2021-2027 ma być przeznaczone na tę właśnie inwestycję, czy też na odrębne przedsięwzięcie;
przedstawienie informacji, czy resort prowadził z dyrekcją szpitala oraz Urzędem Marszałkowskim Województwa Lubelskiego rozmowy w sprawie zapewnienia finansowania bieżącej działalności po zakończeniu inwestycji;
wyjaśnienie, w jaki sposób inwestycja o wartości 280 mln zł, sfinansowana ze środków UE w priorytecie obronnościowym, będzie eksploatowana w warunkach pokojowych, jeżeli rząd nie zapewni środków na jej bieżące utrzymanie i pracę personelu medycznego.

Czy resort uwzględnia precedens kardiochirurgii w Wielospecjalistycznym Szpitalu Wojewódzkim w Gorzowie Wielkopolskim, w której to placówce – po ponad 4-letniej walce o kontrakt (procedury kardiochirurgiczne realizowane od 2 marca 2023 r., zawieszenie oddziału 15 lipca 2023 r. z powodu braku kontraktu, a ostatecznie podpisanie kontraktu z NFZ dopiero 14 lutego 2025 r. na kwotę ok. 5,5 mln zł rocznie) – ujawniono systemowe wady procesu kontraktowania nowych oddziałów kardiochirurgicznych w Polsce? Czy resort wyciągnął z tego precedensu wnioski na potrzeby sprawy lubelskiej, czy też – jak sygnalizuje obecny brak decyzji – sprawa Lublina powtarza dokładnie tę samą sekwencję wieloletnich odmów?
Mając na uwadze, że województwo lubelskie znajduje się na bezpośredniej wschodniej flance NATO (granica z Białorusią i Ukrainą), że 17 listopada 2025 r. doszło do aktów dywersji na infrastrukturze kolejowej linii nr 7 Warszawa–Lublin–Dorohusk (eksplozja ładunku wybuchowego w miejscowości Mika, pow. garwoliński, oraz uszkodzenie infrastruktury w okolicy Puław – publicznie potwierdzone przez prezesa Rady Ministrów oraz ministra spraw wewnętrznych i administracji), a Komisja Europejska 25 lutego 2026 r. wprost wskazała obronność i bezpieczeństwo jako priorytet alokacji środków dla Lubelszczyzny – proszę o wyjaśnienie:

w jaki sposób Ministerstwo Zdrowia uwzględnia w swoich decyzjach kontraktowych specyfikę bezpieczeństwa państwa i wymóg zapewnienia zdolności operacyjnej kardiochirurgii w regionie przygranicznym;
czy resort prowadził rozmowy z ministrem obrony narodowej, dowódcą operacyjnym Sił Zbrojnych RP oraz wojewodą lubelskim Panem Krzysztofem Komorskim w sprawie zapotrzebowania na zdolności kardiochirurgiczne w regionie w kontekście planowania kryzysowego;
czy resort dostrzega absurd polegający na tym, że za środki przeznaczone na zwiększenie bezpieczeństwa państwa (obronność, infrastruktura krytyczna) finansuje się rozbudowę infrastruktury, której bieżącej eksploatacji państwo nie zapewnia.

Wnoszę o jednoznaczne, wiążące zobowiązanie Pani Minister: czy i kiedy Narodowy Fundusz Zdrowia zawrze kontrakt na świadczenia kardiochirurgiczne z Wojewódzkim Szpitalem Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie? Proszę o:

podanie konkretnej daty zawarcia kontraktu lub – w przypadku ostatecznej odmowy – jednoznacznej, pisemnej decyzji z pełnym uzasadnieniem merytorycznym i prawnym;
w przypadku ostatecznej odmowy – wskazanie, w jaki sposób resort zamierza zagospodarować planowaną inwestycję o wartości 280 mln zł z FEL 2021-2027, której rozbudowywany obiekt pozostawałby bez zakontraktowanej działalności;
przekazanie informacji, czy pani minister rozważa osobiste spotkanie z dyrektorem szpitala panem Piotrem Matejem, marszałkiem województwa lubelskiego panem Jarosławem Stawiarskim oraz wojewodą lubelskim panem Krzysztofem Komorskim w celu definitywnego rozstrzygnięcia tej kuriozalnej sytuacji.

Pragnę podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpelacji nie jest kwestionowanie potrzeby działania Kliniki Kardiochirurgii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie ani oddziału kardiochirurgicznego SPSW w Zamościu – obie placówki świadczą cenne usługi medyczne i ich istnienie nie podlega dyskusji. Przedmiotem interpelacji jest oczywista, udokumentowana nieracjonalność polityki zdrowotnej resortu w odniesieniu do trzeciego, działającego od grudnia 2024 r. oddziału, który: (1) został zbudowany i wyposażony, (2) ma kompletną kadrę i pacjentów, (3) został pozytywnie oceniony przez konsultanta wojewódzkiego, (4) jest wspierany przez ponadpolityczne porozumienie samorządu (PiS i Polska 2050), (5) został publicznie wsparty petycją blisko 9 tys. mieszkańców, (6) jest wskazany jako cel inwestycji UE o wartości 280 mln zł – ale którego bieżącej działalności rząd odmawia sfinansować kwotą 12 mln zł rocznie, mimo że jednocześnie wydaje ok. 35 mln zł na leczenie tych samych pacjentów poza województwem.

Sprawa ta jest – w mojej ocenie – modelowym przykładem dysfunkcji systemu ochrony zdrowia w Polsce: gdy kompetencja Komisji Europejskiej, samorządu wojewódzkiego, dyrekcji szpitala, konsultanta wojewódzkiego, pracowników medycznych i mieszkańców zostaje sparaliżowana przez biurokratyczną odmowę resortu. Pacjenci kardiochirurgiczni Lubelszczyzny – w tym osoby cierpiące na rozległe tętniaki aorty, dla których czas oczekiwania na zabieg ma znaczenie ratownicze – są bezpośrednimi ofiarami tej dysfunkcji. Oczekuję merytorycznej, wiążącej odpowiedzi w terminie 21 dni, zgodnie z art. 192 Regulaminu Sejmu RP.

Z wyrazami szacunku

Michał Moskal
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej