w sprawie postępowań karnych prowadzonych wobec funkcjonariuszy Policji za przestępstwa popełnione w związku ze służbą, na przykładzie policjantów z Gdańska nagrywających poniżające interwencje
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 07-08-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 17256, z uwzględnieniem stanowiska Komendy Głównej Policji (KGP), informuję, że wobec funkcjonariuszy Policji wskazanych w niniejszym wystąpieniu postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte 31 października 2019 r. Równolegle prowadzone było postępowanie administracyjne w sprawie zwolnienia ww. funkcjonariuszy ze służby w Policji[1]. W wyniku tego postępowania obaj funkcjonariusze zostali zwolnieni ze służby 6 listopada 2019 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji[2]. W związku z powyższym postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone z uwagi na bezprzedmiotowość.
Jednocześnie, na podstawie informacji przekazanych przez KGP informuję, że nie prowadzono postępowań dyscyplinarnych w przedmiotowej sprawie wobec funkcjonariuszy Policji innych niż wymienionych w wystąpieniu.
Materiały przekazane do Prokuratury Okręgowej w Gdańsku dały podstawę do wydania 2 listopada 2019 r. postanowienia o wszczęciu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień w Gdańsku, w nieustalonym okresie czasu, ale nie wcześniej niż 6 czerwca 2016 r. i nie później niż do 23 października 2019 r. przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w Gdańsku podczas przeprowadzanych interwencji służbowych poprzez wielokrotne poniżanie, znieważanie osób, z udziałem których przeprowadzane są interwencje, wykorzystywanie stanowiska służbowego, działając na szkodę interesu prywatnego oraz publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny[3].
Każdemu z funkcjonariuszy przedstawiono po 10 zarzutów. Wobec podejrzanych Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku, na wniosek prokuratora, zastosował areszt na okres dwóch miesięcy. Po ustaniu tymczasowego aresztowania, które trwało do 31 grudnia 2019 r., prokurator zastosował wobec podejrzanych środki zapobiegawcze w postaci: dozoru policyjnego, zakazu przebywania w Komendzie Miejskiej Policji w Gdańsku, poręczenia majątkowego w wysokości 5000 zł, zakazu zbliżania się do świadków oraz zakazu opuszczania kraju.
Zebrany w śledztwie materiał pozwolił na skierowanie do Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku aktu oskarżenia przeciwko funkcjonariuszom.
Podkreślenia wymaga fakt, że zgłoszenie dotyczące sprawy poruszonej w wystąpieniu było anonimowe. W związku z powyższym podjęcie działań wspierających i ochronnych przez Komendę Wojewódzką Policji (KWP) w Gdańsku wobec osoby sygnalizującej nieprawidłowości nie było możliwe. Personalia osoby zgłaszającej o przedmiotowej sytuacji zostały ustalone w toku prowadzonych czynności przez funkcjonariuszy Wydziału w Rzeszowie Biura Spraw Wewnętrznych Policji (BSWP) i nie zostały przekazane do KWP w Gdańsku. Podczas przeprowadzanych 1 listopada 2019 r. czynności z policjantką, która była jedną z osób anonimowo inicjujących przytoczoną sprawę, a następnie świadkiem w prowadzonym śledztwie Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, funkcjonariusze Wydziału w Rzeszowie BSWP zaproponowali jej udzielenie wsparcia psychologicznego. Policjantka nie skorzystała ze wsparcia, odmawiając kontaktu z psychologiem.
Pragnę również wskazać, że w czerwcu 2017 r. zostały wydane polecenia komendanta głównego Policji, w których zawarto: kategoryczny zakaz używania i wykorzystywania w czasie służby i podczas realizacji zadań służbowych jakichkolwiek prywatnych środków przymusu bezpośredniego lub urządzeń o podobnym celu działania, nieznajdujących się na służbowym wyposażeniu policjantów oraz obowiązek objęcia powyższego zagadnienia stałym nadzorem przełożonych, przez prowadzenie wyrywkowych, udokumentowanych kontroli i przeglądów.
Jednocześnie informuję, że funkcjonariuszy Policji województwa pomorskiego obowiązują polecenia komendanta wojewódzkiego Policji w Gdańsku, dotyczące zakazu korzystania z prywatnych środków łączności do komunikowania się między sobą oraz służbą dyżurnych podczas wykonywania zadań służbowych.
Należy podkreślić, że zgodnie z obowiązującymi przepisami procedury karnej prowadzenie postępowań przygotowawczych dotyczących policjantów pozostaje w kompetencji prokuratury. W związku z powyższym, właściwy do udzielenia informacji w zakresie liczby postępowań karnych prowadzonych wobec funkcjonariuszy Policji za przestępstwa popełnione w związku ze służbą jest minister sprawiedliwości. Niezależnie od powyższego należy nadmienić, że na stronie internetowej BSWP w zakładce „Aktualności – dane statystyczne“ corocznie publikowany jest dokument pn. „Informacja o działalności Biura Spraw Wewnętrznych Policji“. Warto zaznaczyć, że dane zawarte w ww. dokumencie odnoszą się wyłącznie do tych spraw, które zostały wszczęte na wniosek BSWP na podstawie materiałów uzyskanych w ramach prowadzonej pracy operacyjnej, realizowanych przez BSWP jako czynności w trybie art. 307 K.p.k. i art. 308 K.p.k. oraz tych śledztw, w których wykonanie poszczególnych czynności prokuratura powierzyła BSWP.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Zgodnie z art. 309 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, Dz. U. 2026 poz. 490 z późn. zm. (zwanej dalej K.p.k.) w sprawach o występki, gdy osobą podejrzaną jest funkcjonariusz Policji postępowanie prowadzone jest w formie śledztwa. Co istotne, zgodnie z art. 311 § 1 K.p.k. śledztwo prowadzi prokurator. Zgodnie z art. 311 § 2 K.p.k. prokurator może powierzyć Policji przeprowadzenie śledztwa w całości lub w określonym zakresie albo dokonanie poszczególnych czynności śledztwa, z tym że w wypadkach określonych w art. 309 pkt 2 K.p.k. można powierzyć Policji jedynie dokonanie poszczególnych czynności śledztwa.
[2] Dz. U. 2025 poz. 636 z późn. zm.
[3] Dz. U. 2025 poz. 383 z późn. zm.