do ministra infrastruktury
w sprawie spółki obsługującej pool taborowy CPK (Port Polska.KDP) - składu i wynagrodzeń jej organów oraz kryteriów ich wyboru, a także ryzyka wykluczenia samodzielnego udziału polskich producentów taboru w przetargach na pociągi dużej prędkości
Zgłaszający: Michał Moskal
Data wpływu: 15-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej zwracam się z interpelacją w sprawie spółki utworzonej dla obsługi tzw. poolu taborowego w ramach programu Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz w sprawie zasad prowadzenia przetargów na tabor kolejowy, w szczególności pod kątem ryzyka wykluczenia samodzielnego udziału polskich producentów.
Z publicznie dostępnych informacji wynika, że spółka Centralny Port Komunikacyjny powołała spółkę zależną przeznaczoną do obsługi poolu taborowego pod nazwą Port Polska.KDP sp. z o.o., w której posiada 100% udziałów, o kapitale zakładowym 5 tys. zł, a funkcję prezesa Zarządu od 12 marca 2026 r. pełni Pan Przemysław Zaremba. Zadaniem spółki jest zakup taboru kolejowego, który następnie ma być wynajmowany przewoźnikom - w modelu wzorowanym na zachodnioeuropejskich operatorach taborowych (ROSCO). Zgodnie z przyjętą uchwałą taborową rządu spółka ma nabyć ponad 100 elektrycznych zespołów trakcyjnych trzech kategorii: kolei dużych prędkości (prędkość eksploatacyjna co najmniej 320 km/h), Aero Express (co najmniej 200 km/h) oraz Regio Express (co najmniej 200 km/h); spółka skierowała już do producentów zapytania o informację (RFI), deklarując zamiar zakupu 40, a z prawem opcji nawet 60 składów dużej prędkości wraz z 30-letnim utrzymaniem.
Jednocześnie poważne kontrowersje budzi sposób kształtowania warunków udziału w przetargach na tabor dużej prędkości. W postępowaniu PKP Intercity na piętrowe elektryczne zespoły trakcyjne wymagano wykazania się - w okresie ostatnich siedmiu lat - realizacją dostaw co najmniej pięciu dwusystemowych zespołów trakcyjnych o prędkości nie mniejszej niż 200 km/h oraz co najmniej pięciu pociągów piętrowych o prędkości co najmniej 160 km/h, wyposażonych w system ERTMS/ETCS poziomu 2. Tak sformułowane kryteria - na co wskazywali zarówno przedstawiciele branży, jak i posłowie (w tym w interpelacji złożonej już wcześniej w tej sprawie) - w praktyce wykluczają samodzielny start polskich producentów, tj. Pesa Bydgoszcz SA, Newag SA oraz H. Cegielski – Fabryka Pojazdów Szynowych. W przetargu na pociągi o prędkości ponad 300 km/h polscy producenci, z uwagi na brak doświadczenia w tej klasie prędkości, zmuszeni są wchodzić w konsorcja z partnerami zagranicznymi (Newag zawarł porozumienie m.in. z Siemensem, Pesa prowadzi negocjacje z potencjalnymi partnerami).
Mechanizm ten stawia polskich producentów w pozycji uzależnionej od partnerów zagranicznych i skutkuje niestabilnością procesu. W dniu 9 czerwca 2026 r. Newag SA wypowiedział - ze skutkiem natychmiastowym - wstępne porozumienie o współpracy (Memorandum of Understanding) zawarte 26 stycznia 2026 r. z Siemens Mobility, dotyczące wspólnego startu w postępowaniu PKP Intercity na dostawę 20 zespołów trakcyjnych o prędkości co najmniej 320 km/h (z opcją na kolejne 35), wskazując na brak konsensusu co do treści umowy regulującej zasady kooperacji; spółka zadeklarowała przy tym dalsze zainteresowanie udziałem w postępowaniu - bezpośrednio lub pośrednio. Z kolei Pesa Bydgoszcz SA - która wcześniej zawarła porozumienie z hiszpańskim Talgo, a następnie rozważała współpracę z Alstomem - zapowiedziała nawiązanie strategicznej współpracy z Hitachi Rail, z oficjalnym ogłoszeniem zaplanowanym na 16 czerwca 2026 r. Świadczy to dobitnie o tym, że tak skonstruowane warunki przetargowe uzależniają udział krajowego przemysłu od zawierania konsorcjów z podmiotami zagranicznymi, a zmienność tych aliansów wprost przekłada się na wielokrotne przesuwanie terminów składania wniosków w postępowaniu PKP Intercity.
Powstaje uzasadniona obawa, że analogiczny mechanizm zostanie powielony w przetargach prowadzonych przez spółkę obsługującą pool taborowy CPK, co - przy zamówieniach o wartości liczonej w miliardach złotych i przy publicznych deklaracjach resortu oraz pełnomocnika rządu ds. CPK o promowaniu udziału krajowego (local content) - wymaga jednoznacznego wyjaśnienia. Wymaga wyjaśnienia również kwestia objęcia tych postępowań osłoną antykorupcyjną: jak resort sam informował w odpowiedzi na wcześniejszą interpelację, postępowanie PKP Intercity na piętrowe elektryczne zespoły trakcyjne zostało objęte tarczą antykorupcyjną na wniosek Ministra Infrastruktury złożony do Koordynatora Służb Specjalnych, zgodnie z Wytycznymi Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 marca 2024 r. w sprawie funkcjonowania osłony antykorupcyjnej. Równolegle, z uwagi na publiczny charakter spółki obsługującej pool taborowy i skalę powierzonych jej środków, opinia publiczna ma prawo poznać skład jej organów, zasady wynagradzania ich członków oraz tryb i kryteria ich powołania.
W związku z powyższym uprzejmie wnoszę o udzielenie szczegółowych odpowiedzi na następujące pytania:
Jaki jest pełny, imienny skład organów spółki Port Polska.KDP sp. z o.o. obsługującej pool taborowy CPK?
Jaka jest wysokość wynagrodzeń członków organów spółki Port Polska.KDP sp. z o.o.?
W jakim trybie i według jakich kryteriów dokonano wyboru osób wchodzących w skład organów spółki?
Kto - po stronie spółki Centralny Port Komunikacyjny jako jedynego wspólnika - sprawuje nadzór właścicielski nad spółką Port Polska.KDP, i czy członkowie Zarządu lub Rady Nadzorczej CPK zasiadają jednocześnie w organach spółki obsługującej pool taborowy?
Jakie są koszty funkcjonowania spółki Port Polska.KDP oraz jej zasoby?
Czy przetargi prowadzone przez spółkę obsługującą pool taborowy CPK (na tabor kategorii KDP, Aero Express oraz Regio Express) będą zawierać warunki udziału w postępowaniu - w szczególności wymogi dotyczące wcześniejszego doświadczenia - które faktycznie uniemożliwią samodzielny start polskim producentom taboru, tj. Pesa Bydgoszcz SA, Newag SA oraz H. Cegielski – Fabryka Pojazdów Szynowych, analogicznie do kryteriów zastosowanych w postępowaniu PKP Intercity?
W jaki sposób resort godzi publiczne deklaracje o promowaniu udziału krajowego (local content) z kryteriami przetargowymi wymagającymi doświadczenia, którego polscy producenci - z przyczyn obiektywnych - nie posiadają?
Czy przetargi spółki obsługującej pool taborowy CPK są koordynowane z postępowaniami prowadzonymi przez PKP Intercity na tabor dużej prędkości, tak aby nie powielać kryteriów wykluczających polskich producentów oraz nie konkurować o ten sam tabor i tych samych dostawców? Czy rozważano przeprowadzenie wspólnego postępowania?
Czy postępowania przetargowe na tabor dużej prędkości - zarówno postępowanie PKP Intercity na pociągi KDP o prędkości co najmniej 320 km/h, jak i planowane postępowania spółki Port Polska.KDP obsługującej pool taborowy CPK - są lub zostaną objęte osłoną antykorupcyjną?
Na jakim etapie znajduje się sygnalizowana wcześniej (m.in. na etapie RFI) koncepcja utworzenia wspólnego przedsięwzięcia (joint venture) spółki CPK z polskimi producentami taboru w celu krajowej produkcji pociągów zdolnych do osiągania prędkości rzędu 250 km/h, oraz jakie były wyniki analiz dotyczących wariantu budowy taboru tej klasy siłami krajowego przemysłu?
Jakie jest źródło finansowania zakupu ponad 100 składów wraz z wieloletnim (do 30 lat) utrzymaniem oraz jaka jest szacowana łączna wartość programu? W jaki sposób skalkulowano opłacalność modelu wynajmu taboru i czy zainteresowani przewoźnicy (w tym PKP Intercity oraz Polregio) potwierdzili gotowość najmu taboru z poolu, a jeżeli tak - na jakich warunkach finansowych?
Z wyrazami szacunku
Michał Moskal
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej