do ministra obrony narodowej
w sprawie stanowiska Wojska Polskiego wobec budowy farm wiatrowych
Zgłaszający: Marek Gróbarczyk, Michał Jach, Dariusz Matecki
Data wpływu: 16-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w przestrzeni publicznej z rosnącym niepokojem obserwujemy wyraźny dysonans pomiędzy politycznymi zapowiedziami kierownictwa Ministerstwa Obrony Narodowej a obowiązującym porządkiem prawnym oraz oficjalnymi stanowiskami struktur dowódczych Sił Zbrojnych RP.
Z jednej strony wiceprezes Rady Ministrów, minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz publicznie deklaruje, że „wojsko nie będzie stało na przeszkodzie budowie wiatraków”, zapowiadając rychłe podpisanie „odpowiednich dokumentów”, które mają rzekomo odblokować inwestycje w odnawialne źródła energii. Z drugiej strony, w oficjalnej dokumentacji organów państwowych ujawnia się stan faktyczny, zgodnie z którym Siły Zbrojne RP wymagają zapewnienia bezpiecznych podejść do lotnisk oraz wolnych korytarzy lotów taktycznych (MRT), w których lokalizacja wysokich turbin wiatrowych może generować poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pilotów.
Przykładem wskazanego wyżej zróżnicowania stanowisk jest sytuacja w gminie Gryfice. Podczas gdy kierownictwo Ministerstwa Obrony Narodowej formułuje publiczne deklaracje sprzyjające realizacji inwestycji firm z sektoru OZE, sekretarz stanu Paweł Bejda w piśmie z dnia 18 maja 2026 r. (znak: BMON-WP.053.390.2026/P-20-26/SL) stwierdza wprost, że Władza Lotnictwa Wojskowego (WLW) oraz szef OZ CWCR w Szczecinie kategorycznie odmówili uzgodnienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przewidujących lokalizację turbin wiatrowych o wysokości 155 m w strefach tras MRT 94/96. Resort obrony wskazał w tym dokumencie, że wznoszenie takich obiektów jest niedopuszczalne, a ewentualne uchwalenie przedmiotowego planu przez organ jednostki samorządu terytorialnego będzie skutkowało stwierdzeniem jego nieważności.
Władztwo planistyczne oraz polityka energetyczna państwa nie mogą być kształtowane w oderwaniu od art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który nakłada na organy władzy publicznej bezwzględny obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa obywateli oraz nienaruszalności terytorium państwa. Z kolei art. 1 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprost wskazuje potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa jako nadrzędny wyznacznik ładu przestrzennego.
Należy również wskazać na realia technologiczne i rynkowe sektora odnawialnych źródeł energii. Eksperci i przedstawiciele branży zgodnie wskazują, że kluczową barierą rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce nie jest brak przestrzeni pod kolejne turbiny, lecz ograniczona wydolność sieci przesyłowych oraz brak magazynów energii. Infrastruktura służąca magazynowaniu energii nie generuje fizycznych zagrożeń w ruchu powietrznym. Tymczasem forsowanie budowy blisko 300-metrowych obiektów w korytarzach niskich lotów taktycznych może być postrzegane jako realizacja interesów określonych podmiotów inwestycyjnych, a nie jako optymalne narzędzie realizacji celów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego państwa.
W związku z powyższym domagamy się udzielenia szczegółowych odpowiedzi na następujące pytania:
1. W jakiej konkretnie formie prawnej zostaną wprowadzone zapowiadane przez Pana Ministra zmiany? Czy będą to wyłącznie wewnętrzne wytyczne i instrukcje dla podległych organów wojskowych (WLW, CWCR), czy też projekt aktu wykonawczego w randze rozporządzenia? W jaki sposób wskazany akt prawny będzie pozostawał w zgodzie z ustawowym obowiązkiem priorytetyzowania obronności kraju wynikającym z art. 1 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Konstytucji RP?
2. Co będzie technicznym wyznacznikiem bezpieczeństwa w nowych przepisach w odniesieniu do poszczególnych stref, w szczególności wojskowych tras lotniczych (MRT) oraz wojskowych rejonów kontrolowanych lotnisk (MTMA)? Czy MON zamierza obniżyć parametry minimalnych wysokości lotów taktycznych i koszących?
3. Z jakich obiektywnych analiz operacyjnych wynika deklarowana zmiana stanowiska resortu obrony, skoro dotychczasowe analizy Władzy Lotnictwa Wojskowego (w tym kluczowa opinia z dnia 15 kwietnia 2026 r.) jednoznacznie wskazywały na poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pilotów oraz ryzyko istotnego ograniczenia funkcjonowania systemów szkoleniowych (np. dla bazy w Świdwinie)?
4. Czy nowa polityka MON uwzględnia rozwój technologii radarowych oraz systemów wczesnego ostrzegania w taki sposób, aby ich ewentualne zakłócenia spowodowane pracą turbin wiatrowych nie wpływały negatywnie na realizację zadań w zakresie ochrony przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa frontowego NATO?