do ministra infrastruktury
w sprawie elektryfikacji linii kolejowej nr 106 Rzeszów Główny-Jasło oraz jej znaczenia dla rozwoju połączeń kolejowych Rzeszowa, Jasła, Gorlic i Sądecczyzny
Zgłaszający: Barbara Bartuś
Data wpływu: 17-06-2026
Nawiązując do artykułu, który ukazał się w czasopiśmie „Rynek Kolejowy” w dniu 21 stycznia 2026 r. pod tytułem „PKP PLK chce elektryfikować. Będzie lista linii i analizy zasilania”, należy zwrócić uwagę na zawarte w nim informacje, zgodnie z którymi w pierwszej kolejności miałyby być elektryfikowane linie kolejowe o największym natężeniu ruchu pasażerskiego i towarowego oraz o największych potokach podróżnych. Wskazano również, że elektryfikacja linii może umożliwić wprowadzenie do ruchu bardziej pojemnych od szynobusów elektrycznych zespołów trakcyjnych, a tym samym rozwiązać problem niewystarczającej liczby miejsc w pociągach.
Panie Ministrze, z pozyskanych danych wynika, że linia kolejowa nr 106 należy do linii o dużym natężeniu ruchu. Na odcinku Rzeszów–Strzyżów nad Wisłokiem kursują 23 pary pociągów pasażerskich, w tym 16 par pociągów relacji Rzeszów–Strzyżów nad Wisłokiem uruchamianych w ramach Podkarpackiej Kolei Aglomeracyjnej oraz 7 par pociągów relacji Rzeszów–Jasło. Dodatkowo kursują 2 pary pociągów relacji Strzyżów nad Wisłokiem–Jasło, co oznacza, że na odcinku Strzyżów nad Wisłokiem–Jasło kursuje łącznie 9 par pociągów pasażerskich. Poza tym linią kolejową nr 106 kursuje około 5 par pociągów towarowych.
Jeśli chodzi o ruch pasażerski, szczególnie w godzinach szczytu dochodzi do sytuacji, w których w pociągach obsługiwanych przez dwuczłonowe szynobusy występuje problem z pomieszczeniem wszystkich pasażerów. Spółka Polregio częściowo rozwiązuje ten problem poprzez kierowanie do obsługi połączeń trójczłonowych jednostek hybrydowych, zakupionych w ostatnich latach przez województwo podkarpackie. Niemniej jednak mamy do czynienia z tendencją wzrostową w zakresie potoków podróżnych, szczególnie w godzinach porannych w kierunku Rzeszowa oraz w godzinach popołudniowych w kierunku Strzyżowa i Jasła. Należy zatem zakładać, że w perspektywie kolejnych lat również obecna pojemność składów może okazać się niewystarczająca.
Podobny problem występował kilka lat temu na linii kolejowej nr 71 Rzeszów–Ocice koło Tarnobrzega. Elektryfikacja tej linii umożliwiła skierowanie do obsługi połączeń, zwłaszcza w godzinach szczytu, bardziej pojemnych czteroczłonowych elektrycznych zespołów trakcyjnych. Elektryfikacja linii nr 106 pozwoliłaby na zastosowanie analogicznego rozwiązania na trasie Rzeszów–Jasło.
Należy również przypomnieć, że elektryfikacja linii nr 106 była planowana już w drugiej połowie lat osiemdziesiątych XX wieku. Po uruchomieniu trakcji elektrycznej na odcinku Stróże–Jasło, co nastąpiło w listopadzie 1988 r., rozpoczęto przygotowania do elektryfikacji linii z Jasła do Rzeszowa. Plany te nie zostały jednak zrealizowane.
Elektryfikacja linii kolejowej nr 106 nie powinna być analizowana wyłącznie w kontekście usprawnienia przewozów aglomeracyjnych i regionalnych na odcinku Rzeszów–Strzyżów–Jasło. Inwestycja ta miałaby również istotne znaczenie dla miasta Gorlice, powiatu gorlickiego oraz całej południowo-wschodniej części województwa małopolskiego.
Gorlice oraz powiat gorlicki potrzebują lepszego skomunikowania kolejowego zarówno z Rzeszowem, jak i z Nowym Sączem, Krakowem oraz innymi ośrodkami regionalnymi. Węzeł kolejowy Gorlice Zagórzany powinien odgrywać istotniejszą rolę w obsłudze miasta Gorlice i okolicznych miejscowości. Obecnie potencjał tego obszaru nie jest w pełni wykorzystywany, mimo że Gorlice są ważnym ośrodkiem administracyjnym, gospodarczym, edukacyjnym i usługowym dla całego powiatu gorlickiego.
Mieszkańcy Gorlic i okolicznych gmin dojeżdżają do pracy, szkół i uczelni, korzystają z usług publicznych oraz przemieszczają się w kierunku Rzeszowa, Jasła i Nowego Sącza. Jednocześnie obszar powiatu gorlickiego posiada znaczny potencjał turystyczny. Dotyczy to między innymi samego miasta Gorlice, a także miejscowości Beskidu Niskiego oraz terenów położonych w pobliżu granicy ze Słowacją. Rozwój kolei mógłby zwiększyć dostępność komunikacyjną tego obszaru, poprawić jego atrakcyjność turystyczną oraz ograniczyć wykluczenie transportowe części mieszkańców.
Elektryfikacja linii nr 106 stworzyłaby realne warunki sprzyjające uruchomieniu kilku par szybkich, przyspieszonych połączeń międzyregionalnych pomiędzy Rzeszowem a Gorlicami i Nowym Sączem, a następnie miejscowościami turystycznymi i uzdrowiskowymi Beskidu Sądeckiego, takimi jak Piwniczna-Zdrój, Łomnica-Zdrój, Muszyna i Krynica-Zdrój. Pociągi te mogłyby kursować trasą Rzeszów–Jasło–Gorlice Zagórzany–Stróże–Nowy Sącz.
Szczególnie istotne jest uwzględnienie w planowaniu przyszłej siatki połączeń potrzeb mieszkańców Gorlic. Połączenia przyspieszone powinny zapewniać dogodną obsługę miasta poprzez stację Gorlice Zagórzany oraz odpowiednie skomunikowanie z połączeniami prowadzącymi bezpośrednio do Gorlic. W dalszej perspektywie zasadne jest przeanalizowanie możliwości uruchamiania połączeń zapewniających możliwie najbardziej funkcjonalną obsługę samego miasta Gorlice. Rozkład jazdy powinien być dostosowany zarówno do potrzeb osób dojeżdżających do pracy i szkół, jak również do ruchu turystycznego.
Elektryfikacja linii nr 106 stworzyłaby również podstawy do przeprowadzenia ze spółką PKP Intercity merytorycznych rozmów dotyczących uruchomienia szybkich połączeń międzyregionalnych i dalekobieżnych łączących Lublin przez Stalową Wolę, Leżajsk, Rzeszów i Jasło z Gorlicami oraz Nowosądecczyzną. Dzięki temu Gorlice i miejscowości powiatu gorlickiego, a także uzdrowiska Beskidu Sądeckiego mogłyby uzyskać dogodniejsze połączenia z Rzeszowem i Lublinem, czyli ważnymi ośrodkami administracyjnymi, gospodarczymi i akademickimi wschodniej części kraju.
Należy podkreślić, że Gorlice i powiat gorlicki znajdują się na obszarze wymagającym szczególnego wsparcia w zakresie poprawy dostępności transportowej. Odpowiednio zaplanowane połączenia kolejowe mogłyby stanowić realną alternatywę dla transportu samochodowego, sprzyjać mobilności mieszkańców oraz przeciwdziałać peryferyzacji komunikacyjnej południowo-wschodniej części województwa małopolskiego. Z tego względu przy podejmowaniu decyzji dotyczących elektryfikacji linii nr 106 należy uwzględnić nie tylko aktualne potoki pasażerskie na odcinku Rzeszów–Jasło, lecz również możliwość wygenerowania nowych potoków podróżnych w relacjach Rzeszów–Jasło–Gorlice–Nowy Sącz oraz Lublin–Rzeszów–Jasło–Gorlice–Nowy Sącz.
Elektryfikacja linii nr 106 niewątpliwie przyczyniłaby się również do zwiększenia masy przewozowej pociągów towarowych, a zarazem do obniżenia kosztów przewozów. Do szczególnie istotnych ładunków należą paliwa, oleje i biomasa przewożone do Rafinerii Nafty Jedlicze, bazy paliwowej oraz innych podmiotów funkcjonujących na terenie byłej rafinerii w Jaśle, w tym przedsiębiorstw takich jak UNIMOT, Parafiny i Orion. Rozwój infrastruktury kolejowej może również zwiększyć atrakcyjność gospodarczą całego korytarza transportowego, obejmującego Jasło, Gorlice i obszary położone w kierunku Nowego Sącza.
Biorąc powyższe pod uwagę, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: