do ministra cyfryzacji
w sprawie zmiany przepisów ustawy Prawo komunikacji elektronicznej
Zgłaszający: Adam Luboński
Data wpływu: 18-06-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 115 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 14 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907, z późn. zm.) oraz art. 192 ust. 1 i 2 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. M.P. z 2026 r. poz. 573), składam interpelację w sprawie zmiany przepisów ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej.
W ostatnim czasie otrzymuję od instytucji branżowych informacje dotyczące problemów w stosowaniu przepisów ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej, w szczególności art. 307 i art. 308 tej ustawy. Problemy te związane są ze zbyt restrykcyjną interpretacją przepisów regulujących możliwość dokonywania zmian warunków umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej przez organy regulacyjne, w szczególności prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w połączeniu ze zbyt ogólnikowym brzmieniem tych przepisów.
Wskazane przepisy co do zasady przewidują, że operatorzy telekomunikacyjni mogą dokonywać jednostronnych zmian warunków umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej. Niestety przepisy te posługują się pojęciami ogólnikowymi, takimi jak „obiektywne okoliczności”, i nie przewidują skonkretyzowanych przykładów takich okoliczności. Innymi słowy, przepisy nie zawierają przykładów sytuacji, które uprawniałyby operatorów telekomunikacyjnych do dokonania jednostronnej zmiany warunków umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej. Brak takich przykładów skutkuje tym, że operatorzy telekomunikacyjni, w konstruowanych przez siebie wzorach umów, sami próbują określać sytuacje, w których zmiana umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej jest możliwa.
Z kolei praktyka stosowania tych przepisów przez organy regulacyjne, w szczególności prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wskazuje na ich bardzo ostrożną interpretację, co w praktyce rodzi po stronie przedsiębiorców telekomunikacyjnych istotne wątpliwości co do dopuszczalnego zakresu klauzul modyfikacyjnych. Jednocześnie brak jednolitych wytycznych interpretacyjnych powoduje, że zarówno przedsiębiorcy, jak i konsumenci nie mają wystarczającej jasności, w jakich konkretnie okolicznościach możliwe jest dokonanie jednostronnej zmiany warunków umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej.
Prowadzi to do sytuacji, w której z jednej strony przedsiębiorcy telekomunikacyjni nie mogą oprzeć się na określonych ustawowo lub urzędowo przykładach, gdyż takich przykładów nie ma, a z drugiej strony samodzielne formułowanie takich zapisów we wzorach umów może budzić zastrzeżenia interpretacyjne organów regulacyjnych. Taki stan rzeczy zwiększa niepewność prawną po stronie uczestników rynku.
Opisana sytuacja pokazuje, że obecne brzmienie przepisów może wymagać większego doprecyzowania, tak aby zapewnić przedsiębiorcom i konsumentom większą przewidywalność stosowania prawa. Jasne i precyzyjne regulacje stanowią fundament stabilnego obrotu gospodarczego oraz budują zaufanie obywateli do instytucji państwa.
Powyżej zarysowany problem był rozpatrywany w ramach prac inicjatywy SprawdzaMY. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni jednoznacznie wskazywali, że omawiane przepisy ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej, wykraczają poza zakres Europejskiego Kodeksu Łączności Elektronicznej (dalej: „EKŁE”) m.in. poprzez:
1) ograniczenie prawa przedsiębiorców do waloryzacji cen dokonywanej w oparciu o klarowny wskaźnik indeksacji, które przedsiębiorcom wprost zapewnia dyrektywa konsumencka,
2) nieprzewidziane ani w dyrektywie konsumenckiej, ani w EKŁE ograniczenia jednostronnych zmian warunków umów zawartych na czas oznaczony, przewidziane dla sektora telekomunikacyjnego w art. 307 ust. 1 PKE.
Ponadto, w trakcie prac inicjatywy SprawdzaMY, przedsiębiorcy telekomunikacyjni podkreślali, że interpretacja przepisów sektorowych rynku telekomunikacyjnego stosowana przez prezesa UOKiK przeciwdziała stworzeniu wzoru umowy abonenckiej, która dawałaby możliwość dostosowania jej treści do zmiany warunków rynkowych (np. wypowiedzenia umowy przez dostawcę), poprzez stawianie takim umowom wzajemnie sprzecznych i niewykonalnych w praktyce wymagań.
Z przekazanych mi informacji wynika, że opisane powyżej kwestie zostały, w ramach inicjatywy SprawdzaMY, przekazane jako postulat do strony rządowej, zaś Rządowy Zespół Deregulacyjny uznał, że problem powinien zostać rozwiązany poprzez stosowną nowelizację przepisów ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej, która miałaby polegać na doprecyzowaniu brzmienia przepisów, w szczególności w taki sposób, aby wynikał z nich katalog otwarty konkretnych okoliczności, które umożliwiają operatorom telekomunikacyjnym dokonanie jednostronnej zmiany warunków umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej.
Wprowadzenie takiej nowelizacji dawałoby pewność, że dokonanie zmiany umowy, w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianej przez samego ustawodawcę, nie będzie skutkować negatywnymi konsekwencjami ze strony organu regulacyjnego. Tym samym opisane działanie skutkowałoby zwiększeniem pewności obrotu i wzrostem zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa.
Z przekazanych mi informacji wynika również, że prace nad omawianą nowelizacją miały zostać zlecone i rozpoczęły się w resorcie cyfryzacji. W mojej ocenie usunięcie wyżej opisanej niepewności prawnej leży w interesie publicznym. Idea deregulacji zakłada przede wszystkim tworzenie dobrego prawa, które znosi bariery i ułatwia funkcjonowanie podmiotom gospodarczym, dlatego sprawne prace nad opisywaną nowelizacją są ze wszech miar pożądane.
Mając na względzie powyższe, wnoszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Z poważaniem
Adam Luboński
Poseł na Sejm RP