do ministra zdrowia
w sprawie ustawowego uregulowania wynagrodzeń medyków w publicznym systemie ochrony zdrowia oraz wprowadzenia maksymalnych limitów czasu pracy personelu medycznego
Zgłaszający: Wioleta Tomczak, Piotr Górnikiewicz, Adam Luboński, Łukasz Osmalak, Ewa Schädler, Paweł Śliz
Data wpływu: 22-06-2026
Szanowna Pani Minister,
w przestrzeni publicznej pojawiły się informacje dotyczące wynagrodzenia lekarza będącego w trakcie specjalizacji, zatrudnionego w jednym z warszawskich szpitali publicznych na stanowisku kierownika szpitalnego oddziału ratunkowego.
Z ujawnionych informacji, tj. danych z oświadczenia majątkowego lekarza, wynika, że w 2025 r. uzyskał on dochód przekraczający 1,6 mln zł. Jednocześnie informacje przedstawiane w mediach wskazują, że dochody te były związane z wykonywaniem pracy w kilku podmiotach leczniczych równocześnie, a średni miesięczny czas pracy miał wynosić około 331 godzin. Oznaczałoby to wykonywanie obowiązków zawodowych średnio przez ponad 11 godzin dziennie każdego dnia miesiąca, bez dni wolnych od pracy.
Niezależnie od oceny indywidualnego przypadku oraz kompetencji organów prowadzących i nadzorczych wobec danego podmiotu leczniczego, sprawa ta uwidacznia istotny problem systemowy dotyczący organizacji pracy personelu medycznego w Polsce oraz zasad wynagradzania świadczeń finansowanych ze środków publicznych.
Obowiązujące regulacje umożliwiają wykonywanie pracy przez lekarzy i innych przedstawicieli zawodów medycznych w wymiarze, który może budzić uzasadnione wątpliwości zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjentów, jak i zdrowia samych pracowników ochrony zdrowia.
Szczególne znaczenie ma to w przypadku osób pełniących funkcje kierownicze oraz podejmujących decyzje medyczne w szpitalnych oddziałach ratunkowych, gdzie konieczna jest pełna sprawność psychofizyczna oraz zdolność do podejmowania szybkich i trafnych decyzji.
Przemęczenie personelu medycznego jest wskazywane przez ekspertów jako jeden z czynników zwiększających ryzyko błędów medycznych, zdarzeń niepożądanych, pogorszenia jakości udzielanych świadczeń oraz wypalenia zawodowego. Jednocześnie brak przejrzystych i jednolitych zasad wynagradzania w publicznym systemie ochrony zdrowia prowadzi do znaczących różnic płacowych pomiędzy podmiotami leczniczymi oraz pomiędzy osobami wykonującymi podobne obowiązki.
Opisany przypadek wskazuje na potrzebę podjęcia działań systemowych.
Ochrona zdrowia wymaga takich rozwiązań prawnych, które z jednej strony zapewnią godne wynagrodzenia personelu medycznego, a z drugiej zagwarantują, że liczba przepracowanych godzin nie będzie stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa pacjentów oraz jakości udzielanych świadczeń. Szczególnie istotne jest zapewnienie, aby osoby wykonujące zawody medyczne nie były zmuszone lub zachęcane do podejmowania pracy w wymiarze mogącym negatywnie wpływać na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów oraz ich samych.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
Z wyrazami szacunku
Wioleta Tomczak
Posłanka na Sejm RP