w sprawie praktycznych skutków wdrażania Paktu o migracji i azylu dla Polski
Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Maciej Duszczyk
Warszawa, 27-07-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 18086 Pana Posła Witolda Tumanowicza oraz Pana Posła Krzysztofa Szymańskiego w sprawie praktycznych skutków wdrażania Paktu o migracji i azylu dla Polski w pierwszej kolejności należy podkreślić fakt, że nie zmienia się negatywne stanowisko Polski wobec tzw. Paktu o Migracji i Azylu.
Niemniej w rozporządzeniach oraz dyrektywie stanowiących Pakt znajdują się elementy z zakresu polityki migracyjnej, które realnie podnoszą poziom bezpieczeństwa migracyjnego, w szczególności dotyczące polityki powrotów, przeciwdziałania instrumentalizacji migracji oraz instrumenty zaostrzające procedury wobec osób wnioskujących o ochronę czasową, zmniejszające ryzyko ich instrumentalnego wykorzystania wyłącznie w celu legalizacji pobytu na terytorium Polski i Unii Europejskiej (UE), również w sytuacjach kryzysowych. Tylko tego typu instrumenty będą mogły zostać wdrożone do polskiego porządku prawnego.
Należy zaznaczyć, że Polska nie będzie przyjmowała migrantów w ramach mechanizmu solidarnościowego, przewidzianego w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351 z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie zarządzania azylem i migracją, zmiany rozporządzeń (UE) 2021/1147 i (UE) 2021/1060 oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 604/2013[1], jak i nie zamierza wnosić żadnych wpłat finansowych związanych z mechanizmem solidarnościowym.
W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2025/2323 z dnia 11 listopada 2025 r. na podstawie art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1351[2] Komisja Europejska wskazała Polskę, jako państwo znajdujące się w obliczu znaczącej sytuacji migracyjnej, co pozwoliło na jej całkowite zwolnienie z konieczności deklarowania i realizacji wkładów solidarnościowych na podstawie art. 62 rozporządzenia 2024/1351. Zwolnienie Polski zostało potwierdzone w decyzji wykonawczej Rady (UE) 2025/2642 z dnia 22 grudnia 2025 r. w sprawie ustanowienia rocznej puli solidarnościowej na 2026 r.[3], przyjętej w oparciu o art. 57 rozporządzenia 2024/1351. Polska została zwolniona z wkładów solidarnościowych w ramach trwającego cyklu zarządzania migracją. Jednocześnie w przywołanej decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2025/2323 wskazano Polskę jako państwo, w odniesieniu do którego występuje ryzyko zwiększonej presji migracyjnej w latach kolejnych.
Warto mieć przy tym na uwadze, że liczba nielegalnych wjazdów obywateli państw trzecich na terytorium Unii Europejskiej stale spada[4], co w ocenie Polski powinno zostać odzwierciedlone w ramach mechanizmu solidarności. Polska będzie przede wszystkim wzmacniała te elementy unijnej polityki migracyjnej, które będą miały wpływ na dalsze zmniejszenie nielegalnych wjazdów do UE, takie jak zdecydowane wzmocnienie skuteczności polityki powrotowej poprzez wdrażanie nowych regulacji w tym obszarze, czy ewentualna współpraca z bezpiecznymi państwami trzecimi w celu zapewnienia realizacji skutecznych procedur azylowych w tych państwach. Skuteczne przeciwdziałanie nielegalnej migracji powinno prowadzić do sytuacji, w której dalsze stosowanie mechanizmu solidarności pozostaje całkowicie bezprzedmiotowe.
Unia Europejska w ramach różnego rodzaju funduszy zapewnia środki finansowe, które mogą zostać wykorzystane na uszczelnienie aktualnych procedur w obszarze zapobiegania nielegalnej migracji i udzielania ochrony międzynarodowej.
Rząd pozostaje w stałym kontakcie zarówno z Komisją Europejską, jak i innymi Państwami Członkowskimi, w odniesieniu do wszystkich istotnych aspektów polityki migracyjnej UE, w tym dalszego funkcjonowania mechanizmu solidarności w jego obecnej postaci i zasadności utrzymywania tego rodzaju instrumentu w przyszłości.
Z poważaniem
z up. Maciej Duszczyk
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. Urz. UE L 2024 str. 1351, z późn. zm., dalej: rozporządzenie 2024/1351
[2] Dz. Urz. UE L 2025 str. 2323, dalej: decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2025/2323
[3] Dz. Urz. UE L 2025 str. 2642
[4] spadek o prawie 40% w pierwszych sześciu miesiącach 2026 r. w porównaniu do analogicznego okresu 2025 r.