w sprawie doradztwa zawodowego, zgodności kierunków z rynkiem pracy i drożności kształcenia branżowego
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Henryk Kiepura
Warszawa, 10-08-2026
Szanowny Panie Marszałku,
składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Posła na Sejm RP, Pana Marcina Józefaciuka w sprawie doradztwa zawodowego, zgodności kierunków z rynkiem pracy i drożności kształcenia branżowego.
Szanowny Panie Pośle,
przekazuję poniżej odpowiedzi na pytania:
Na podstawie danych zgromadzonych w Systemie Informacji Oświatowej (stan na 19 lipca 2026 r.) w roku szkolnym 2025/2026 w szkołach zatrudnionych było 12 947 nauczycieli wykonujących zadania doradców zawodowych, co odpowiadało łącznie 1 230,11 etatu.
Największa liczba doradców zawodowych była zatrudniona w szkołach podstawowych – 8 769 osób (769,18 etatu). W szkołach ponadpodstawowych (liceum ogólnokształcące, technikum, branżowa szkoła I st.) zatrudnionych było 4 108 doradców zawodowych (440 etatu).
Zgodnie z art. 42 ust. 7 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela[1], tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć nauczyciela doradcy zawodowego ustala organ prowadzący szkołę lub placówkę, przy czym wymiar ten nie może przekraczać 22 godzin tygodniowo. Oznacza to, że konkretny tygodniowy obowiązkowy wymiar zajęć doradcy zawodowego jest ustalany przez organ prowadzący z uwzględnieniem lokalnych potrzeb oraz organizacji pracy szkoły.
Jednocześnie ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe[2] nakłada na szkoły obowiązek realizacji doradztwa zawodowego, w tym zajęć z zakresu doradztwa zawodowego prowadzonych przez nauczyciela posiadającego odpowiednie kwalifikacje. Minimalny wymiar tych zajęć określa rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 20 maja 2024 r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół[3]. Zgodnie z tym rozporządzeniem zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego realizowane są:
Realizacja tego obowiązku wymaga zapewnienia przez szkołę nauczyciela posiadającego kwalifikacje do prowadzenia zajęć z zakresu doradztwa zawodowego.
Ponadto ustawa z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw[4] wprowadziła zmiany dotyczące zatrudniania nauczycieli specjalistów. Od 1 września 2025 r. doradcy zawodowi zostali włączeni do katalogu nauczycieli specjalistów, obok pedagogów, pedagogów specjalnych, psychologów, logopedów oraz terapeutów pedagogicznych.
Zgodnie z art. 42d ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela określona została minimalna łączna liczba etatów nauczycieli specjalistów, uzależniona od liczby dzieci lub uczniów w danej szkole lub placówce. Przepisy te nie określają jednak odrębnego minimalnego wymiaru zatrudnienia dla poszczególnych specjalistów, w tym doradców zawodowych. Oznacza to, że doradca zawodowy jest uwzględniany w łącznej liczbie etatów nauczycieli specjalistów, natomiast decyzję o podziale tej puli pomiędzy poszczególne stanowiska podejmuje dyrektor szkoły, uwzględniając potrzeby uczniów oraz organizację pracy szkoły.
Jednocześnie ustawodawca przewidział, że zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego, o których mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy – Prawo oświatowe, realizowane przez nauczycieli doradców zawodowych nie są wliczane do minimalnej łącznej liczby etatów nauczycieli specjalistów określonej w art. 42d ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela. Rozwiązanie to ma na celu zapewnienie realizacji obowiązkowych zajęć z zakresu doradztwa zawodowego niezależnie od minimalnych standardów zatrudnienia nauczycieli specjalistów.
Obowiązujące przepisy nie przewidują również wskaźnika określającego minimalną liczbę uczniów przypadających na jeden etat doradcy zawodowego. Przyjęty model pozostawia dyrektorowi szkoły oraz organowi prowadzącemu możliwość elastycznego kształtowania organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej i doradztwa zawodowego, z uwzględnieniem liczby uczniów, ich potrzeb oraz specyfiki danej szkoły.
W związku z powyższym Ministerstwo Edukacji Narodowej nie planuje określenia odrębnego minimalnego standardu liczby godzin ani liczby uczniów przypadających na etat doradcy zawodowego. Obowiązujące rozwiązania zapewniają szkołom odpowiednie ramy prawne do organizacji doradztwa zawodowego, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności w dostosowywaniu zatrudnienia nauczycieli specjalistów do rzeczywistych potrzeb uczniów.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach[5], do zadań doradcy zawodowego należy w szczególności:
Przepisy ww. rozporządzenia przewidują również możliwość organizowania doradztwa zawodowego w formie indywidualnych porad i konsultacji, o których mowa odpowiednio w §6 ust. 1 pkt 4 oraz §6 ust. 2 pkt 8 rozporządzenia. Oznacza to, że indywidualne konsultacje stanowią jedną z dopuszczalnych form udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jednak ich liczba nie została określona w przepisach prawa.
Ponadto, od 1 września 2025 r., na mocy ustawy z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw, doradcy zawodowi zostali włączeni do katalogu nauczycieli specjalistów zatrudnianych w szkołach. Rozwiązanie to umożliwia szkołom zatrudnianie doradców zawodowych w ramach minimalnej liczby etatów nauczycieli specjalistów określonej w art. 42d ustawy – Karta Nauczyciela, co wzmacnia dostępność wsparcia z zakresu doradztwa zawodowego, w tym również w formie indywidualnych porad i konsultacji.
Należy jednak podkreślić, że przepisy nie nakładają obowiązku zapewnienia każdemu uczniowi określonej liczby indywidualnych konsultacji z doradcą zawodowym. Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w tym ustalenie form, zakresu i częstotliwości wsparcia udzielanego poszczególnym uczniom, należy do zadań dyrektora szkoły. Dyrektor, we współpracy z nauczycielami i specjalistami, dokonuje rozpoznania indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów oraz dostosowuje organizację wsparcia do potrzeb danej społeczności szkolnej.
Przyjęte rozwiązania zapewniają szkołom elastyczność w organizacji doradztwa zawodowego oraz umożliwiają objęcie indywidualnym wsparciem przede wszystkim tych uczniów, którzy wymagają go ze względu na swoje potrzeby, predyspozycje lub trudności związane z planowaniem dalszej ścieżki edukacyjnej i zawodowej.
Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 20 stycznia 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie doradztwa zawodowego[6] wprowadziło rozwiązania wzmacniające praktyczny wymiar doradztwa zawodowego oraz współpracę szkół z pracodawcami i branżowymi centrami umiejętności.
Zgodnie z § 3 pkt 7 ww. rozporządzenia doradztwo zawodowe realizowane jest również w formie wizyt zawodoznawczych, których celem jest poznanie przez uczniów rzeczywistego środowiska pracy. Wizyty mogą odbywać się m.in. u pracodawców, w branżowych centrach umiejętności, szkołach prowadzących kształcenie zawodowe, centrach kształcenia zawodowego oraz placówkach kształcenia ustawicznego.
Celem wizyt zawodoznawczych jest umożliwienie uczniom bezpośredniego poznania specyfiki wykonywania wybranych zawodów, warunków i organizacji pracy oraz wymagań stawianych przez pracodawców. Wizyty te służą wspieraniu uczniów w podejmowaniu świadomych decyzji edukacyjno-zawodowych, rozwijaniu zainteresowań i motywacji do zdobywania kwalifikacji oraz kształtowaniu pozytywnego stosunku do pracy.
Szczególną rolę w organizacji wizyt zawodoznawczych pełnią branżowe centra umiejętności, które – zgodnie z ustawą z dnia 30 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw – realizują zadania w zakresie działalności doradczo-promocyjnej. Branżowe centra umiejętności wspierają szkoły w prowadzeniu doradztwa zawodowego, udostępniają nowoczesną infrastrukturę dydaktyczną oraz umożliwiają uczniom poznanie nowoczesnych technologii i rzeczywistych warunków wykonywania zawodów.
Jednocześnie obowiązujące przepisy nie przewidują odrębnego mechanizmu finansowania kosztów transportu uczniów na wizyty zawodoznawcze. Organizacja takich przedsięwzięć, w tym sposób finansowania kosztów dojazdu, pozostaje w gestii organów prowadzących szkoły oraz może być wspierana ze środków pozostających w dyspozycji jednostek samorządu terytorialnego lub finansowana w ramach projektów współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej i innych programów wspierających rozwój edukacji.
Wprowadzenie wizyt zawodoznawczych do katalogu form realizacji doradztwa zawodowego oznacza, że stanowią one trwały element systemu doradztwa zawodowego, natomiast ich organizacja, częstotliwość oraz sposób finansowania są dostosowywane do możliwości organizacyjnych szkoły oraz lokalnych uwarunkowań.
Monitoring karier absolwentów szkół ponadpodstawowych został utworzony na podstawie art. 26b ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe[7]. Jego celem jest dostarczanie rzetelnych informacji o przebiegu karier edukacyjnych i zawodowych absolwentów na potrzeby prowadzenia polityki oświatowej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Dane pozyskiwane w ramach monitoringu mają wspierać działania służące dostosowywaniu kierunków i treści kształcenia do potrzeb rynku pracy oraz wspieraniu uczniów w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących wyboru zawodu i dalszej ścieżki kształcenia.
Należy podkreślić, że dane zgromadzone w systemie monitoringu nie służą do automatycznego podejmowania decyzji dotyczących zmian w ofercie edukacyjnej poszczególnych szkół. Wyniki monitoringu stanowią jedno z narzędzi analitycznych wspierających dyrektorów szkół, organy prowadzące oraz organy odpowiedzialne za prowadzenie polityki oświatowej. Ich rolą jest dostarczenie dodatkowych informacji, które mogą być wykorzystane w procesie planowania i doskonalenia oferty edukacyjnej.
Jednocześnie monitoring karier absolwentów nie powinien być traktowany jako jedyna podstawa podejmowania decyzji o uruchamianiu nowych kierunków kształcenia, modyfikacji istniejącej oferty czy ograniczaniu kształcenia w określonych zawodach. Decyzje w tym zakresie powinny uwzględniać kompleksową analizę wielu czynników, w szczególności:
Wskazany sposób prowadzenia analiz i podejmowania decyzji umożliwia kształtowanie oferty edukacyjnej w oparciu o szeroki zakres danych i przesłanek, z uwzględnieniem zarówno uwarunkowań społeczno-gospodarczych, jak i lokalnej specyfiki funkcjonowania szkół. Monitoring karier absolwentów szkól ponadpodstawowych stanowi zatem ważny element systemu informacji oświatowej, jednak jego wyniki mają charakter wspierający i uzupełniający wobec innych dostępnych źródeł informacji wykorzystywanych przy planowaniu oferty edukacyjnej.
Obowiązujące przepisy prawa oświatowego nie nakładają na szkoły obowiązku omawiania raportów z wynikami monitoringu karier absolwentów szkół ponadpodstawowych z organem prowadzącym ani z radą pedagogiczną.
Należy jednak wskazać, że szkoły ponadpodstawowe od 2020 r. otrzymują indywidualne raporty szkolne przygotowywane w ramach monitoringu, zawierające zindywidualizowane dane dotyczące dalszych karier edukacyjnych i zawodowych ich absolwentów. Raporty te stanowią narzędzie wspierające szkoły w analizie efektów kształcenia oraz planowaniu działań służących podnoszeniu jakości pracy szkoły.
Ponadto w grudniu 2025 r. jednostkom samorządu terytorialnego będącym organami prowadzącymi szkoły ponadpodstawowe udostępniono w Systemie Informacji Oświatowej interaktywne raporty (dashboardy) prezentujące wyniki monitoringu dla prowadzonych przez nie szkół. Dashboardy umożliwiają analizę sytuacji absolwentów poszczególnych szkół, porównywanie wyników pomiędzy szkołami oraz odniesienie ich do danych dla powiatu i województwa. Celem udostępnienia tych narzędzi jest wsparcie organów prowadzących w prowadzeniu lokalnej polityki oświatowej opartej na danych.
Udostępnienie raportów szkolnych oraz dashboardów dla organów prowadzących nie wiąże się jednak z wprowadzeniem obowiązku ich formalnego omawiania z organem prowadzącym lub radą pedagogiczną.
Jednocześnie obowiązujące przepisy przewidują wykorzystywanie wyników analiz i badań do doskonalenia jakości pracy szkoły. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań wobec szkół i placówek[9], szkoła organizując procesy edukacyjne uwzględnia wnioski z analizy wyników egzaminów oraz innych badań zewnętrznych i wewnętrznych. W szkole analizuje się wyniki egzaminów, wyniki ewaluacji oraz innych badań, odpowiednio do potrzeb szkoły, a analizy te prowadzą do formułowania wniosków i rekomendacji, na podstawie których nauczyciele planują działania służące jakości procesów edukacyjnych.
Ponadto, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie nadzoru pedagogicznego[10], dyrektor szkoły, w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego, dokonuje diagnozy pracy szkoły, analizuje efekty działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz planuje działania rozwojowe wspierające realizację zadań szkoły.
W tym kontekście dane pochodzące z monitoringu karier absolwentów szkół ponadpodstawowych powinny stanowić jedno z istotnych źródeł informacji wykorzystywanych przez dyrektora szkoły i nauczycieli przy diagnozie pracy szkoły, formułowaniu wniosków oraz planowaniu działań rozwojowych. Jeżeli dyrektor uzna to za zasadne z punktu widzenia realizacji zadań szkoły lub sprawowanego nadzoru pedagogicznego, wyniki te mogą być przedmiotem dyskusji na posiedzeniach rady pedagogicznej lub podczas współpracy z organem prowadzącym.
Decyzję o kontynuacji kształcenia w danym zawodzie podejmuje, zgodnie z ustawą – Prawo oświatowe[11], dyrektor szkoły prowadzącej kształcenie zawodowego w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. Decyzje takie podejmowane są w oparciu o różne kryteria, w tym m.in. zainteresowanie kształceniem w danym zawodzie, zapotrzebowanie na pracowników (np. w oparciu o prognozę MEN), wykorzystanie kadry oraz posiadanej bazy do kształcenia zawodowego i inne.
Do MEN nie napływają żadne sygnały świadczące o mechanicznym zamykaniu kształcenia w zawodach na podstawie krótkoterminowej liczby ofert pracy.
Prognoza zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego, ogłaszana corocznie przez Ministra Edukacji na podstawie art. 46b ustawy – Prawo oświatowe, stanowi jeden z kluczowych instrumentów polityki państwa w zakresie planowania i rozwoju kształcenia zawodowego. Prognoza ma charakter średnio- i długoterminowy i odnosi się do zapotrzebowania na pracowników po zakończeniu bieżącego cyklu kształcenia (w perspektywie 3–5 lat).
Prognoza stanowi syntetyczne ujęcie różnych źródeł opisujących tendencje na rynku pracy. Dane do prognozy przygotowuje Instytut Badań Edukacyjnych, z uwzględnieniem dostępnych źródeł danych ekonomicznych, demograficznych i edukacyjnych na poziomie ogólnokrajowym i regionalnym, w przekroju branżowym, w tym: dokumentów strategicznych (strategii rozwoju państwa i poszczególnych województw), danych GUS (badania zapotrzebowania na absolwentów szkolnictwa branżowego, danych demograficznych, wskaźników ekonomicznych i makroekonomicznych), danych z urzędów pracy (danych urzędów pracy, internetowych ofert pracy) oraz danych edukacyjnych z Systemu Informacji Oświatowej oraz monitorowania losów absolwentów szkół wyższych, a także danych o inwestycjach, pochodzących z Kompasu Inwestycji. Ponadto do procesu zbierania danych służących przygotowaniu prognozy włączono konsultacje z resortami właściwymi dla poszczególnych zawodów oraz z radami sektorowymi ds. kompetencji, jak również badanie delfickie w środowisku Wojewódzkich Rad Rynku Pracy, Wojewódzkich Rad Dialogu Społecznego oraz organizacji branżowych.
Tym samym lokalne i regionalne inwestycje są jednym z elementów uwzględnianych w procesie przygotowania prognozy. Ich znaczenie jest analizowane łącznie z innymi czynnikami gospodarczymi, demograficznymi i edukacyjnymi, co pozwala na możliwie kompleksową ocenę przyszłych potrzeb rynku pracy.
Jednocześnie należy podkreślić, że prognoza nie służy ocenie jakości zatrudnienia, poziomu wynagrodzeń ani możliwości rozwoju zawodowego w poszczególnych zawodach. Celem prognozy jest identyfikacja zawodów, na które przewiduje się zwiększone zapotrzebowanie na rynku pracy, a nie analiza warunków zatrudnienia.
Branżowa szkoła II stopnia (dalej: BS II) jest szczególnym rodzajem szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, przeznaczonej wyłącznie dla tych absolwentów branżowej szkoły I stopnia, którzy ukończyli szkołę w okresie 5 lat szkolnych poprzedzających rok szkolny, na który ubiegają się o przyjęcie do BS II[12]. Chociaż ustawa – Prawo oświatowe zalicza BS II do kategorii szkół prowadzących kształcenie zawodowe, tj. „kształcenie w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego”[13], to de facto w tym typie szkoły kształcenie zawodowe jest realizowane w zakresie tylko jednej kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie nauczanym na poziomie technika, który posiada kwalifikację wspólną z kwalifikacją wyodrębnioną w zawodzie nauczanym w branżowej szkole I stopnia[14]. Równocześnie art. 109 ust. 2a ustawy – Prawo oświatowe stanowi, że w BS II obowiązkowe zajęcia edukacyjne z zakresu kształcenia w zawodzie, w tym praktyczna nauka zawodu, są prowadzone w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego.
W odniesieniu do organizacji kształcenia w BS II przepisy pozostawiają duży zakres swobody organom prowadzącym szkoły, co umożliwia elastyczne reagowanie na uwarunkowania i potrzeby lokalne. Zajęcia edukacyjne z zakresu kształcenia w zawodzie prowadzone w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego mogą być realizowane w innych jednostkach organizacyjnych uprawnionych do prowadzenia takich kursów[15] oraz przez pracowników tych jednostek, na podstawie umowy zawartej pomiędzy szkołą a daną jednostką. Na kwalifikacyjny kurs zawodowy mogą uczęszczać także osoby niebędące słuchaczami BS II[16]. Obowiązkowe zajęcia edukacyjne z zakresu kształcenia ogólnego mogą być realizowane w oddziale, grupie oddziałowej i grupie międzyoddziałowej[17].
Dostępność kształcenia w BS II jest przedmiotem zainteresowania ze strony Ministerstwa Edukacji Narodowej od momentu wdrożenia dwustopniowego modelu kształcenia zawodowego w branżowej szkole I i II stopnia, tj. od roku szkolnego 2020/2021. Z dotychczasowych informacji na temat przebiegu rekrutacji do tego typu szkoły, pozyskanych za pośrednictwem kuratorów oświaty wynika, że w kolejnych latach szkolnych w wielu przypadkach uruchomiono kształcenie w BS II nawet dla kilku kandydatów. Pozwalają na to ww. regulacje umożliwiające szkołom elastyczne reagowanie w przypadku zaistnienia takich sytuacji.
Wykaz zawodów, kwalifikacji wyodrębnionych w tych zawodach oraz typy szkół, w których może być prowadzone kształcenie w poszczególnych zawodach określa klasyfikacja zawodów szkolnictwa branżowego[18]. Wykaz ten jest ustalany na wnioski ministrów właściwych dla poszczególnych zawodów, którzy określają nie tylko nazwy tych zawodów, ale również m.in. typy szkół, w których kształcenie może być prowadzone[19].
Obecnie kontynuacja kształcenia w branżowej szkole II stopnia możliwa jest dla absolwentów BS I kształcących się w 72 zawodach szkolnictwa branżowego spośród 91 zawodów niebędących zawodami o charakterze pomocniczym, w których kształcenie może być prowadzone w branżowej szkole I stopnia. Liczba ta może się zwiększyć, jeżeli ministrowie właściwi dla poszczególnych zawodów złożą odpowiednie wnioski w powyższym zakresie.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że w ramach działań prowadzonych w projekcie „Porozumienie branżowe na rzecz kształcenia i szkolenia zawodowego” Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpracy z branżami dąży do całkowitego wyeliminowania nielicznych przypadków braku dalszej ścieżki kształcenia w zawodach nauczanych w branżowych szkołach I stopnia. Do chwili obecnej rozporządzeniem Ministra Edukacji z dnia 20 marca 2026 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ogólnych celów i zadań kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego[20] ww. wykaz zawodów uzupełniono m.in. o cztery nowe zawody, w których kształcenie może być prowadzone w branżowej szkole II stopnia (technik optoelektroniki, technik agroogrodnictwa – zastępujący dotychczasowy zawód technik ogrodnik, technik aranżacji florystycznych oraz technik architektury krajobrazu i arborystyki).
W systemie oświaty przewidziano trzy formy kształcenia[21]:
Kształcenie zawodowe w BS II, prowadzone w ramach kwalifikacyjnego kursu zawodowego, może być realizowane w każdej z ww. form, także z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość.
Przedstawione rozwiązania organizacyjne sprawdziły się w praktyce i nie wymagają zmian. Ich niewątpliwą zaletą jest możliwość dywersyfikacji odpowiednio do potrzeb osób uczących się, w szczególności osób dorosłych, które łączą naukę z pracą zawodową lub opieką nad dziećmi i/lub seniorami. W odniesieniu do organizacji kształcenia w BS II przepisy pozostawiają duży zakres swobody organom prowadzącym szkoły, co umożliwia elastyczne reagowanie na uwarunkowania i potrzeby lokalne.
Każdego roku Minister Edukacji ogłasza podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa, które stanowią oficjalne priorytety działań Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz wyznaczają kluczowe zadania wychowawcze i dydaktyczne na dany rok szkolny. Wśród priorytetów ważne miejsce zajmują cele dotyczące kształcenia zawodowego, które w ostatnim czasie koncentrują się na powiązaniu systemu edukacji zawodowej z rynkiem pracy, wspieraniu doradztwa zawodowego oraz promocji kształcenia zawodowego.
W roku szkolnym 2025/2026 wśród podstawowych kierunków realizacji polityki oświatowej państwa w zakresie kształcenia zawodowego Minister Edukacji wskazał promocję kształcenia zawodowego w szkołach podstawowych oraz w środowisku pracodawców, jak również wzmocnienie roli doradztwa zawodowego.
Cele dotyczące kształcenia zawodowego są również co rocznie wyznaczane w planach działalności Ministra Edukacji dla działu administracji rządowej oświata i wychowanie. W Planie Działalności Ministra Edukacji na 2026 r. został określony cel nr 3 „Zwiększenie rozpoznawalności i atrakcyjności kształcenia zawodowego wśród uczniów szkół podstawowych oraz w środowisku pracodawców.”
Ponadto, w przygotowanej przez Rząd Strategii Rozwoju Polski do 2035 r.[22] w Priorytecie 2.1: „Wysokie kompetencje obywateli” założono realizację siedmiu głównych kierunków działań, w tym działania nr 6 „Rozwój kształcenia zawodowego we współpracy z biznesem i przemysłem”.
Jako cel zrealizowania tego działania założono wzrost odsetka absolwentów kształcenia zawodowego, którzy korzystali z uczenia się w rzeczywistych warunkach pracy z 61,9% w 2024 r. do co najmniej 64% w 2030 r. oraz do co najmniej 66% w 2035 r.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Edukacji
Henryk Kiepura
Sekretarz Stanu
[1] Dz. U. z 2026 r. poz. 515, z późn. zm.
[2] Dz. U. z 2026 r. poz. 820, z późn. zm.
[3] Dz. U. z 2024 r. poz. 781 z późn. zm.
[4] Dz. U. z 2025 r. poz. 1160
[5] Dz. U. z 2023 r. poz. 1798.
[6] Dz. U. z 2026 r. poz. 73.
[7] Dz. U. z 2026 r. poz. 820, z późn. zm.
[8] Art. 46b ustawy Prawo oświatowe.
[9] Dz. U. z 2020 r. poz. 2198
[10] Dz. U. z 2024 r. poz. 15
[11] Art. 68 ust. 7 ustawy – Prawo oświatowe
[12] Art. 135 ust. 2 ustawy – Prawo oświatowe.
[13] Art. 4 pkt 28 a lit. a ustawy –Prawo oświatowe.
[14] Załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie ogólnych celów i zadań kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 611, z późn. zm.).
[15] Tj. w innej szkole prowadzącej kształcenie w zawodzie przypisanym do tej same branży, w placówce kształcenia ustawicznego lub w centrum kształcenia zawodowego.
[16]> § 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2023 r. poz. 2736, z późn. zm.).
[17] § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Edukacji z dnia 20 maja 2024 r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół (Dz. U. poz. 781, z późn. zm.).
[18] Załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie ogólnych celów i zadań kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego oraz klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 611, z późn. zm.).
[19] Art. 46 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.
[20] Dz. U. z 2026 r. poz. 404.
[21] Art. 4 pkt 29a, 29b i 29c ustawy Prawo oświatowe.
[22] https://www.gov.pl/web/fundusze-regiony/strategia-rozwoju-polski-do-2035-r-