Interpelacja nr 18688
do ministra edukacji
w sprawie dopasowania branżowych centrów umiejętności do potrzeb rynku pracy i polskiej gospodarki
Zgłaszający: Olga Ewa Semeniuk-Patkowska, Wiesław Krajewski
Data wpływu: 18-07-2026
Szanowna Pani Minister,
na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora kieruję do Pani Minister interpelację w sprawie dopasowania sieci branżowych centrów umiejętności do rzeczywistych potrzeb rynku pracy i polskiej gospodarki. Jednym z najważniejszych celów BCU ma być połączenie kształcenia zawodowego z potrzebami pracodawców. Centra powinny odpowiadać na niedobory kadrowe, rozwój technologiczny oraz procesy transformacji cyfrowej i energetycznej.
Warunkiem osiągnięcia tych celów jest jednak właściwy wybór dziedzin i lokalizacji centrów. Decyzje nie powinny wynikać wyłącznie z gotowości konkretnego beneficjenta do złożenia wniosku ani z dostępności budynku. Powinny opierać się na obiektywnych danych dotyczących zapotrzebowania na kwalifikacje, struktury regionalnej gospodarki i prognoz rozwoju poszczególnych branż. Wątpliwości budzi także brak powszechnie dostępnych danych pozwalających ocenić, czy oferta centrów rzeczywiście przekłada się na poprawę sytuacji kadrowej przedsiębiorstw.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
- Jakie analizy rynku pracy stanowiły podstawę ustalenia wykazu dziedzin zawodowych objętych działalnością BCU?
- Jakie kryteria decydowały o lokalizacji poszczególnych centrów?
- Czy przy wyborze lokalizacji uwzględniano regionalne zapotrzebowanie na pracowników, liczbę przedsiębiorstw danej branży oraz prognozy zatrudnienia?
- Czy przed utworzeniem sieci BCU ministerstwo przeprowadziło analizę zawodów deficytowych? Proszę o jej udostępnienie oraz wskazanie, w jaki sposób wyniki przełożyły się na kształt programu.
- Czy występują województwa albo subregiony o wysokim zapotrzebowaniu na określonych specjalistów, które nie zostały objęte działalnością odpowiedniego BCU?
- Czy występują przypadki zlokalizowania centrum w regionie, w którym dana branża ma niewielkie znaczenie gospodarcze? Jak uzasadniono takie decyzje?
- W ilu przypadkach więcej niż jeden wnioskodawca ubiegał się o utworzenie centrum w tej samej dziedzinie? Jak wybierano zwycięski projekt?
- Ilu przedsiębiorców uczestniczyło w konsultowaniu programu oraz oferty poszczególnych centrów?
- Ile BCU zawarło umowy o stałej współpracy z pracodawcami i ilu przedsiębiorców rzeczywiście korzysta z ich oferty?
- Jaki udział wśród współpracujących przedsiębiorców stanowią mikro-, małe i średnie firmy?
- Czy programy szkoleń są aktualizowane zgodnie ze zmianami technologicznymi? Kto i jak często dokonuje takiej aktualizacji?
- Czy pracodawcy zgłaszali przypadki niedostosowania zakresu szkoleń do rzeczywistych potrzeb przedsiębiorstw?
- Czy ministerstwo mierzy wpływ działalności BCU na zmniejszenie niedoborów kadrowych w poszczególnych branżach?
- Ilu absolwentów BCU podjęło zatrudnienie zgodne z tematyką ukończonego szkolenia?
- Czy MEN posiada dane dotyczące wzrostu zatrudnienia lub produktywności w przedsiębiorstwach korzystających ze współpracy z BCU?
- Jak ministerstwo zapobiega dublowaniu się oferty BCU z ofertą szkół zawodowych, centrów kształcenia zawodowego, uczelni, urzędów pracy i komercyjnych podmiotów szkoleniowych?
- Czy przewiduje się możliwość zmiany profilu centrum, którego oferta nie spotyka się z zainteresowaniem uczestników lub pracodawców?
- Czy po zakończeniu pierwszego okresu działalności przeprowadzona zostanie niezależna ocena wpływu BCU na rynek pracy i rozwój polskiej gospodarki?
Proszę o przedstawienie wyników posiadanych analiz oraz danych oddzielnie dla każdego BCU i województwa.
Z wyrazami szacunku
Olga Semeniuk-Patkowska
Wiesław Krajewski