do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie wprowadzenia mechanizmu waloryzacji świadczenia uzupełniającego
Zgłaszający: Franciszek Sterczewski
Data wpływu: 03-03-2024
Szanowna Pani Ministro,
system wsparcia socjalnego ze strony państwa jest nieefektywny. Ostatnie lata dobitnie pokazały, jak szybko maleje wartość poszczególnych kwot. W wyniku wzrostu inflacji rozpoczęła się szeroka dyskusja o potrzebie waloryzacji świadczeń. Niestety póki co nie wprowadzono takiego mechanizmu w stosunku do świadczenia uzupełniającego.
To świadczenie przysługuje osobom pełnoletnim, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji oraz nie mają prawa do świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych (lub łączna wysokość brutto tych świadczeń nie przekracza 2419,33 zł). Wysokość świadczenia wynosi 500 zł. Ma ono na celu dodatkowe wsparcie finansowe osób z niepełnosprawnościami ze względu na zwiększone koszty związane z pielęgnacją, rehabilitacją czy opieką medyczną. Nie jest przy tym samodzielną podstawą utrzymania, ponieważ zakłada się, iż dana osoba posiada inne źródła utrzymania (dochód z pracy zarobkowej, rentę rodzinną, dodatki i świadczenia wypłacane wraz ze świadczeniami emerytalno-rentowymi na podstawie przepisów szczególnych, zasiłek pielęgnacyjny).
Jednak mimo tych założeń faktem pozostaje, iż wiele osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji nie jest w stanie opłacić wszystkich niezbędnych pomocy. Często podjęcie pracy zarobkowej nie jest możliwe, a obecne świadczenia dla osób z niepełnosprawnościami nie wystarczają na pokrycie potrzeb bieżących. Również w przypadków osób zatrudnionych 500 zł nie jest miarodajnym wsparciem. Koszty utrzymania osoby niezdolnej do samodzielnej egzystencji są bowiem coraz wyższe – nie tylko przez rosnące ceny produktów, ale też przez utrudniony dostęp do specjalistów z zakresu rehabilitacji i opieki medycznej. Konieczne okazują się chociażby prywatne wizyty, w gabinetach oddalonych od miejsca zamieszkania, co generuje dodatkowe koszty.
W ostatnim roku istotnego znaczenia nabrała również inflacja, której nagły wzrost spowodował, iż realna wartość świadczenia uzupełniającego stała się jeszcze niższa. Niestety poprzedni rząd nie zdecydował się na podniesienie wysokości świadczenia ani wprowadzenie mechanizmu jego waloryzacji. Obecnie inflacja maleje, jednak nie oznacza to spadku cen. Tymczasem świadczenie uzupełniające nie było podnoszone od 2019 r. Dlatego wskazane powyżej rozwiązania stają się coraz bardziej istotne i potrzebne.
W związku z powyższym zwracam się do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z następującymi pytaniami:
1. Czy rozważane jest wprowadzenie mechanizmu waloryzacji świadczenia uzupełniającego i uzależnienie jego wysokości od odpowiedniego czynnika ekonomicznego? Jeśli tak – kiedy i jaki będzie to czynnik? Jeśli nie – dlaczego?
2. Czy planowane jest podniesienie wysokości świadczenia uzupełniającego, aby odpowiadało ono realnej sile nabywczej obecnej kwoty z czasu jej wprowadzenia?
Z poważaniem
Franciszek Sterczewski