w sprawie ochrony zdrowia i wsparcia zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży w szkołach
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego Karolina Zioło-Pużuk
Warszawa, 17-08-2026
Szanowni Państwo Posłowie,
Ministerstwo Edukacji Narodowej (MEN) dostrzega znaczenie i podejmuje szereg działań służących wzmacnianiu dobrostanu psychicznego dzieci i młodzieży oraz rozwijaniu ich kompetencji społecznych i emocjonalnych w przedszkolach, szkołach i placówkach.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące planów wprowadzenia systemowego obowiązku zapewnienia psychologa w każdej szkole uprzejmie informuję, że takie rozwiązanie zostało już wdrożone w obowiązujących przepisach oświatowych.
Obowiązek zatrudnienia w placówkach oświatowych nauczycieli specjalistów wynika z art. 42d ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela[1]. Zgodnie z tym przepisem przedszkole, szkoła oraz zespół, w skład którego wchodzi przedszkole lub szkoła (z wyłączeniem specjalnych), powinny zatrudniać specjalistów, takich jak: nauczyciele pedagodzy, pedagodzy specjalni, psycholodzy, logopedzi, terapeuci pedagogiczni lub doradcy zawodowi. Dobór i liczba zatrudnionych specjalistów powinny być uzależnione przede wszystkim od potrzeb środowiska szkolnego. Liczba etatów wyżej wymienionych nauczycieli jest uzależniona od liczby dzieci/uczniów w danej jednostce systemu oświaty. Ustawa określa minimalną łączną liczbę etatów nauczycieli specjalistów[2].
W przypadku przedszkola, szkoły lub zespołu, w których liczba dzieci lub uczniów przekracza 50, liczba etatów psychologów nie może być niższa niż 25% wymaganej łącznej liczby etatów nauczycieli specjalistów. Przepisy nie ustanawiają więc odrębnego, jednakowego dla wszystkich jednostek wskaźnika liczby uczniów przypadających na jednego psychologa. Określają natomiast minimalny poziom zatrudnienia całej grupy nauczycieli specjalistów, uzależniony od liczebności dzieci i uczniów w danej jednostce, oraz minimalny udział etatów psychologów w tym zatrudnieniu.
Należy podkreślić, że obowiązujące przepisy koncentrują się na zapewnieniu uczniom dostępu do pomocy psychologiczno-pedagogicznej adekwatnej do ich potrzeb, a nie na ustanowieniu jednolitego modelu organizacyjnego polegającego na zatrudnianiu psychologa w pełnym wymiarze etatu w każdej szkole. Za organizację i udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej odpowiada dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki,[3] który dostosowuje zatrudnienie specjalistów do rozpoznanych potrzeb uczniów, rodziców i nauczycieli[4]. Jeśli jest taka potrzeba, możliwe jest zatem także zatrudnienie w zwiększonym wymiarze etatowym psychologa.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące liczby obecnie zatrudnionych psychologów w publicznych szkołach i placówkach oświatowych w Polsce informuję, że porównanie danych Ministerstwa Edukacji Narodowej według stanu na wrzesień 2021 r. oraz czerwiec 2026 r. wskazuje na istotny wzrost zatrudnienia tej grupy nauczycieli w szkołach. Łączna liczba etatów nauczycieli specjalistów zwiększyła się z 21 923,67 do 58 459,18, tj. o 36 535,51 etatu, co oznacza wzrost o 166,6%. W przypadku psychologów szkolnych liczba etatów wzrosła z 4 787,89 do 15 526,76, tj. o 10 738,87 etatu, czyli o 224,3%.
Jednocześnie liczba szkół zatrudniających co najmniej jednego nauczyciela specjalistę wzrosła z 12 682, stanowiących 72,4% szkół objętych analizą, do 16 094, tj. 97,4%. Odpowiednio liczba szkół, w których nie wykazano zatrudnienia żadnego nauczyciela specjalisty, zmniejszyła się z 4 844, czyli 27,6%, do 427, tj. 2,6%.
Szczególnie wyraźna zmiana dotyczy zatrudnienia psychologów. Liczba szkół, w których wykazano zatrudnienie psychologa, wzrosła z 4 956, stanowiących 28,3% szkół objętych analizą, do 14 540, tj. 88,0%. Równocześnie liczba szkół, w których psycholog nie był zatrudniony, zmniejszyła się z 12 570, czyli 71,7%, do 1 981, tj. 12,0%.
Należy wskazać, że według stanu na czerwiec 2026 r. w publicznych szkołach i placówkach wszystkich typów wykazano łącznie 18 912 osób zatrudnionych na stanowisku nauczyciela psychologa w wymiarze odpowiadającym 10 922,47 etatom. Przedstawione dane odnoszą się do całego systemu publicznych szkół i placówek.
Przedstawione dane wskazują zarówno na znaczący wzrost liczby etatów nauczycieli specjalistów, w szczególności psychologów, jak i na istotne zwiększenie liczby szkół zapewniających dostęp do tej formy wsparcia. Przy ich interpretacji należy jednak uwzględniać konstrukcję standardów określonych w art. 42d Karty Nauczyciela, które odnoszą się do łącznego zatrudnienia nauczycieli specjalistów ustalanego na podstawie liczby dzieci lub uczniów w przedszkolu, szkole albo zespole, a nie do liczby uczniów przypadających na jednego psychologa.
Ponadto, w Polsce działa 612 publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz 863 niepublicznych, które wspierają działania szkół. Celem działania poradni jest udzielanie dzieciom i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w tym pomocy psychologicznej, pomocy w wyborze kierunku kształcenia i zawodu, a także udzielania rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej w zakresie wychowania i kształcenia dzieci i młodzieży.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące analizy danych zapotrzebowania szkół na nauczycieli specjalistów informuję, iż stan zatrudnienia nauczycieli specjalistów jest na bieżąco monitorowany przez MEN przez System Informacji Oświatowej (SIO) – elektroniczny system baz danych służący do gromadzenia informacji o szkołach, placówkach oświatowych, nauczycielach oraz uczniach, utworzony na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej[5].
W ramach SIO gromadzone są dane dotyczące m.in. zatrudnienia nauczycieli w szkołach i placówkach oświatowych. Na ich podstawie generowane są raporty prezentujące aktualny stan zatrudnienia, co umożliwia dyrektorom szkół, jednostkom samorządu terytorialnego, kuratorom oświaty oraz Ministerstwu Edukacji Narodowej bieżące monitorowanie sytuacji kadrowej na poziomie szkoły, jednostki samorządu terytorialnego, województwa oraz kraju.
Jednocześnie należy wskazać, że monitoring zapotrzebowania kadrowego przedszkoli, szkół i placówek odbywa się również na podstawie informacji o wolnych stanowiskach pracy publikowanych przez pracodawców na stronach internetowych kuratoriów oświaty. Pozwala to na bieżącą ocenę skali oraz struktury potrzeb kadrowych, w tym w odniesieniu do nauczycieli specjalistów.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące działań podejmowanych w celu zapewnienia realnej dostępności wsparcia psychologicznego dla uczniów w szkołach funkcjonujących poza dużymi ośrodkami miejskimi uprzejmie informuję, że Ministerstwo Edukacji Narodowej podejmuje szereg działań w tym zakresie, między innymi bezpłatne kwalifikacyjne studia podyplomowe oraz ofertę bezpłatnych szkoleń. Działania te uzupełniają projekty rozwijające kompetencje nauczycieli specjalistów ukierunkowane na podnoszenie jakości pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkołach.
Od 1 września 2026 r. w ramach Reformy26. Kompas Jutra będzie wdrażana sukcesywnie nowa podstawa programowa kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej[6] (w klasach I i IV szkoły podstawowej, a w latach następnych również w kolejnych klasach szkoły podstawowej). Jej celem jest poprawa jakości i efektywności kształcenia w szkołach, w szczególności w zakresie kształcenia kompetencji fundamentalnych (językowych, matematycznych, cyfrowych i ruchowych), kompetencji przekrojowych (rozwiązywanie problemów, współpraca i dbanie o innych, myślenie krytyczne oraz kreatywne, dbanie o siebie i kierowanie sobą), sprawczości oraz rozwoju praktycznych umiejętności uczniów.
W roku szkolnym 2025/2026 w szkołach podstawowych (w klasach IV-VIII), a także w szkołach ponadpodstawowych (w liceum ogólnokształcącym, technikum i branżowej szkole I stopnia), został wprowadzony nowy przedmiot – edukacja zdrowotna (jako zajęcia edukacyjne niebędące obowiązkowymi zajęciami edukacyjnymi), który w przystępny, interdyscyplinarny sposób umożliwiał uczniom zdobycie wiedzy z zakresu zdrowia we wszystkich jego wymiarach, tj. fizycznym, psychicznym, społecznym, seksualnym i środowiskowym. Uczył, jak dbać o siebie i innych, rozpoznawać zagrożenia, budować dobre relacje, funkcjonować w środowisku cyfrowym oraz podejmować świadome decyzje. Szczególny nacisk położono na rozwijanie umiejętności krytycznej analizy informacji, przeciwdziałanie uzależnieniom (w tym uzależnieniom behawioralnym związanym z korzystaniem z Internetu i nowych technologii), a także wzmacnianie kompetencji społecznych i emocjonalnych. Przedmiot uwzględniał również znaczenie środowiska rodzinnego i systemu wartości w kształtowaniu postaw prozdrowotnych, podkreślając rolę relacji opartych na szacunku, odpowiedzialności i wzajemnym wsparciu. Koncepcja przedmiotu edukacja zdrowotna opiera się na założeniu, że ta edukacja stanowi wieloetapowy, wielopłaszczyznowy i interdyscyplinarny proces prowadzący do budowania alfabetyzmu zdrowotnego (health literacy). Rozumie się przez to nabywanie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, które pozwalają na trafne rozpoznanie potrzeb zdrowotnych własnych oraz otoczenia, a także podejmowanie skutecznych działań profilaktycznych.
W kwietniu 2026 r. minister edukacji Barbara Nowacka powołała zespół ekspercki, który przeanalizował dotychczasową podstawę programową edukacji zdrowotnej i wskazał szczegółowe treści, które powinny być przedmiotem obowiązkowych zajęć edukacji zdrowotnej od roku szkolnego 2026/2027 – dla wszystkich uczniów klas IV-VIII szkoły podstawowej oraz w dwóch klasach liceum ogólnokształcącego, technikum i branżowej szkoły I stopnia wskazanych przez dyrektora szkoły, tj. w klasach I i II albo w klasach II i III albo w klasach I i III.
W stosunku do aktualnej[7] podstawy programowej edukacji zdrowotnej dla szkoły podstawowej zmiany dotyczyły:
W przypadku szkół ponadpodstawowych zmiany dotyczyły:
W konsekwencji nowa[8] podstawa programowa kształcenia ogólnego w zakresie przedmiotu edukacja zdrowotna obejmuje 9 z 10 dotychczasowych działów. Włączenie do przedmiotu edukacja zdrowotna w szkole podstawowej zagadnień dotyczących poszanowania godności, autonomii i granic osobistych realizuje prawo uczniów do rzetelnej informacji i edukacji, która uczy świadomych i odpowiedzialnych decyzji związanych z życiem i zdrowiem. Rozszerzenie zakresu edukacji zdrowotnej o te treści pełni również funkcję profilaktyczną – służy ochronie dzieci i młodzieży przed zachowaniami zagrażającymi ich bezpieczeństwu oraz dobrostanowi.
W kwestii programów profilaktycznych dotyczących zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży należy wskazać, że wyznaczone przez Ministerstwo Edukacji Narodowej podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa na rok szkolny 2026/2027 uwzględniają aktualne wyzwania związane z bezpieczeństwem, rozwojem i dobrostanem psychicznym uczniów. System oświaty, zgodnie z ustawą – Prawo oświatowe, zapewnia bezpieczne i higieniczne warunki nauki, wychowania i opieki, a zadania w tym zakresie zostały określone m.in. dla organu prowadzącego szkołę, kuratora oświaty, dyrektora szkoły i nauczycieli[9]. Istotnym narzędziem profilaktyki pozostaje szkolny program wychowawczo-profilaktyczny, opracowywany na podstawie corocznej diagnozy potrzeb rozwojowych uczniów oraz czynników chroniących i czynników ryzyka[10] (art. 26 ust. 1 i 2 ustawy – Prawo oświatowe).
Od roku szkolnego 2026/2027 edukacja zdrowotna jest obowiązkowym przedmiotem w klasach IV-VIII szkoły podstawowej oraz przez dwa lata w szkołach ponadpodstawowych. Wśród obowiązkowych zagadnień znajdują się m.in.: bezpieczeństwo, higiena cyfrowa, profilaktyka uzależnień, zdrowie psychiczne, zdrowie fizyczne i społeczne oraz pierwsza pomoc. Rozwiązanie to ma służyć rozwijaniu praktycznych kompetencji uczniów w zakresie dbania o zdrowie i bezpieczeństwo.
Ministerstwo podejmuje również działania ukierunkowane na przygotowanie kadry oświatowej do reagowania w sytuacjach kryzysowych. Za pośrednictwem Systemu Informacji Oświatowej przekazano jednostkom systemu oświaty standardy postępowania dla nauczycieli i nauczycieli specjalistów dotyczące kontaktu z osobami w kryzysie samobójczym, po próbie samobójczej oraz w żałobie po śmierci samobójczej. Dotychczas przeprowadzono 21 szkoleń dla szkolnych specjalistów, w których uczestniczyło 15 135 osób, oraz 21 szkoleń dla nauczycieli obejmujących 25 842 uczestników.
W celu wypracowywania rozwiązań służących poprawie bezpieczeństwa i zdrowia, w tym zdrowia psychicznego uczniów i wychowanków, powołano również Zespół do spraw analizy wypadków i innych zdarzeń nadzwyczajnych w jednostkach systemu oświaty, którego zadaniem jest m.in. analiza sposobu identyfikacji i przyczyn zdarzeń, procedur reagowania, systemu wsparcia osób zaangażowanych w zdarzenia oraz zasad współpracy jednostek systemu oświaty z rodzicami i odpowiednimi służbami[11].
Resort edukacji realizuje ponadto cykliczne programy i projekty dotyczące wspierania zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. W latach 2024–2025 realizowano zadanie publiczne „Zobacz emocje“, obejmujące projekty edukacyjne, wychowawcze, interwencyjne i profilaktyczne oparte na podstawach naukowych, w tym profilaktykę uniwersalną, wskazującą i selektywną. W 2025 r. realizowano również zadanie dotyczące przeciwdziałania przemocy rówieśniczej. Obecnie realizowany jest konkurs na wykonanie w 2026 r. zadania „Budowanie odporności – realizacja programów edukacyjnych, wychowawczych, interwencyjnych oraz profilaktycznych“. Obejmuje ono m.in. działania dotyczące budowania konstruktywnych relacji, komunikacji interpersonalnej, radzenia sobie w sytuacjach trudnych, a także aktywności fizycznej i zdrowego żywienia jako elementów wspierających zdrowie psychiczne. W wyniku procedury konkursowej wyłoniono 8 podmiotów, którym przyznano łączną dotację w wysokości 7 125 000 zł.
Uzupełnieniem tych działań jest projekt „Wsparcie Rówieśnicze w Zakresie Zdrowia Psychicznego Młodzieży“ realizowany do listopada 2028 r. we współpracy z Fundacją Rozwoju Systemu Edukacji i Fundacją Instytut Edukacji Pozytywnej. Jego celem jest opracowanie i przetestowanie modelu wsparcia rówieśniczego z udziałem psychologów i pedagogów szkolnych oraz odpowiednio przygotowanych uczniów, którzy pomagają identyfikować rówieśników potrzebujących wsparcia i przekazywać informacje o zaobserwowanych trudnościach osobom koordynującym. Na realizację projektu przeznaczono 41 070 480 zł.
Ministerstwo Edukacji Narodowej stoi na stanowisku, że zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży jest równie ważne jak edukacja. Jednym z kluczowych warunków dostępności efektywnej pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla dzieci i młodzieży jest przygotowanie kadr. Dlatego też MEN podejmuje działania ukierunkowane na rozwijanie kompetencji kadr systemu oświaty w zakresie wspierania wszechstronnego rozwoju dzieci i młodzieży oraz rozwiązywania problemów dydaktyczno-wychowawczych – to m. in.:
W materiale przedstawiono rekomendowane działania nauczyciela psychologa, które przez środowisko postrzegane są jako dobre praktyki, i zostały zgłoszone podczas organizowanych przez MEN spotkań i konferencji na temat ochrony zdrowia dzieci i uczniów. Materiał został upowszechniony we wszystkich przedszkolach, szkołach, placówkach i jest dostępny pod linkiem: https://www.gov.pl/web/edukacja/zadania-i-rola-nauczyciela-psychologa--nauczycielki-psycholozki-w-przedszkolu-szkole-i-placowce.
Projekt realizowany jest przez Instytut Badań Edukacyjnych – Państwowy Instytut Badawczym (IBE PIB) we współpracy z UNICEF, uczelniami oraz NGO.
Głównym celem projektu jest podniesienie kompetencji nauczycieli specjalistów (pedagogów, psychologów, pedagogów specjalnych, logopedów) w zakresie udzielania wsparcia adekwatnego do potrzeb wszystkich grup odbiorców (dzieci/uczniów, rodziców, nauczycieli). Szkolenia oferowane w projekcie oparto na nowatorskiej koncepcji „uczenia się w działaniu“. Nauczyciele specjaliści w codziennej pracy z uczniami realizowali „interwencje“, czyli działania metodyczne, diagnostyczne, dydaktyczne i terapeutyczne. Na podstawie przeprowadzonych interwencji, których efektywność została potwierdzona, przygotowano katalog praktyk opartych na dowodach, które mogą być wykorzystywane w pracy z uczniami[13]. Rezultaty projektu zostaną upowszechnione wśród wszystkich szkół i placówek. Już teraz na stronie projektu dostępne są różne materiały metodyczne, np. poradniki dla nauczycieli i dyrektorów przedszkoli i szkół.
Projekt realizowany jest na zlecenie MEN przez IBE PIB w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego (FERS). Głównym celem projektu jest m.in. rozwijanie kompetencji kadr systemu oświaty w obszarze pracy z dziećmi oraz uczniami i uczennicami z uwzględnieniem zróżnicowania ich potrzeb edukacyjnych i rozwojowych. W projekcie opracowane zostaną nowe narzędzia m.in. do oceny i wspierania dobrostanu psychicznego dzieci i młodzieży. W ramach projektu pilotowane będą także wskaźniki rozwoju edukacji dostępnej (SORED – system rozwoju edukacji dostępnej). SORED to system mający na celu ocenę i analizę dostępności edukacji zarówno na poziomie mikro (przedszkola, szkoły, placówki), jak i makro (województwa, kraj). Ma on za zadanie pomóc w identyfikacji barier i problemów w dostępie do edukacji, a także w opracowaniu zaleceń dotyczących zmian w przepisach prawa. Wyniki cyklicznie prowadzonych analiz danych, pozyskanych w ramach pilotażu, będą podstawą do sformułowania rekomendacji dla ewentualnych zmian w przepisach prawa.
W 2024 r. rozpoczęła się realizacja projektu pn. „Przygotowanie kompleksowego wsparcia poradni psychologiczno-pedagogicznych“. Projekt jest realizowany przez MEN we współpracy ze Szkołą Główną Handlową w Warszawie (SGH). Celem projektu jest wdrożenie zmian w systemie poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego, które przełożą się na zwiększenie dostępności wsparcia dla dzieci, młodzieży i ich rodzin. Jednym z dotychczasowych rezultatów projektu było opracowanie dokumentu pn. „Koncepcja rozwoju poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego“, określającego kierunki rozwoju poradnictwa oraz rekomendowane rozwiązania służące podnoszeniu jakości i dostępności świadczonego wsparcia.
Kolejnym etapem realizacji projektu jest wdrożenie 16 projektów grantowych w ramach konkursu „Perspektywa 3P“ (kompleksowe wsparcie dla publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych). Ogólna alokacja na konkurs grantowy wynosi 83,5 mln zł. Środki zostały podzielone na poszczególne województwa, umożliwiając uzyskanie dofinansowania w wysokości do 150 tys. zł na jedną poradnię, przy 100% poziomie dofinansowania.
W ramach grantów poradnie będą mogły m.in. zakupić sprzęt oraz narzędzia diagnostyczne, które będą wykorzystywane we wdrażaniu zmian opisanych w „Koncepcji rozwoju poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego“. Działania te mają służyć nie tylko doposażeniu poradni, ale przede wszystkim wzmocnieniu ich potencjału do udzielania kompleksowego i adekwatnego do potrzeb wsparcia dzieciom, młodzieży i ich rodzinom.
Uzupełnieniem wsparcia finansowego będzie wsparcie szkoleniowo-doradcze udzielane poradniom przez uczelnie działające w poszczególnych województwach, pełniące rolę „grantodawców“, a także przez ekspertów MEN i SGH. Tak zaplanowane działania mają umożliwić poradniom skuteczne wdrażanie wypracowanych rozwiązań, rozwijanie kompetencji pracowników oraz wzmacnianie współpracy z innymi podmiotami systemu oświaty.
Realizacja projektu stanowi kolejny element działań MEN ukierunkowanych na rozwój systemu pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz zwiększanie dostępności wysokiej jakości wsparcia, adekwatnego do zróżnicowanych potrzeb dzieci, młodzieży i ich rodzin.
Kolejnym działaniem na rzecz rozwijania kompetencji kadr systemu oświaty oraz zwiększania dostępności narzędzi wspierających rozpoznawanie potrzeb dzieci i młodzieży było uruchomienie 6 października 2025 r. platformy wsparcie.gov.pl[14]. Na platformie udostępniono bezpłatne narzędzia elektroniczne, przeznaczone zarówno dla nauczycieli, jak i specjalistów.
Dla nauczycieli dostępne są w szczególności narzędzia:
Na platformie udostępniono również narzędzia diagnostyczne przeznaczone dla specjalistów, służące do oceny procesów poznawczych, funkcjonowania emocjonalno-społecznego oraz temperamentu dzieci i młodzieży.
Udostępnienie tych narzędzi stanowi uzupełnienie działań MEN ukierunkowanych na wzmacnianie kompetencji nauczycieli i specjalistów oraz zapewnienie im dostępu do rozwiązań wspierających rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci i uczniów. W kolejnych latach planowane jest udostępnianie nowych narzędzi, funkcjonalności i rozwiązań.
Działania w zakresie wspierania efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej realizowane są także przez Ośrodek Rozwoju Edukacji (ORE), który jest centralną placówką doskonalenia nauczycieli prowadzoną przez ministra. Wśród działań ORE należy wymienić takie formy doskonalenia jak:
ORE, na zlecenie MEN, opracował szereg publikacji przeznaczonych dla nauczycieli przedszkoli i szkół podstawowych, którzy chcą dowiedzieć się, jak wesprzeć dzieci i uczniów w nagłych i trudnych sytuacjach. Przykłady publikacji ORE:
W „Niezbędniku“ przedstawiono propozycje zajęć umożliwiających obserwację sposobów funkcjonowania dzieci, ich zasobów mentalnych oraz ułatwiających wprowadzanie strategii obniżających napięcie psychofizyczne. Zawarte w nich treści pokazują też, jak rozpoznać niepokojące objawy u dziecka zagrożonego kryzysem. Seria składa się z czterech zeszytów metodycznych, z których każdy został opracowany z myślą o dzieciach i młodzieży w różnych przedziałach wiekowych:
część I: dzieci w wieku przedszkolnym,
część II: dzieci w klasach I-III,
część III: uczniowie klas IV-VI,
część IV: uczniowie klas VII-VIII.
Obecnie trwają prace legislacyjne mające na celu systemowe wspieranie pracy przedszkoli oraz szkół ogólnodostępnych i integracyjnych oparte na wiedzy oraz doświadczeniu nauczycieli przedszkoli, szkół i placówek specjalnych. Przygotowywane zmiany ustawowe wprowadzą do przepisów oświatowych model funkcjonowania specjalistycznych centrów wspierających edukację włączającą (SCWEW) jako nową funkcję przedszkoli, szkół i placówek specjalnych, która uzupełni istniejący system wsparcia przedszkoli i szkół ogólnodostępnych oraz integracyjnych. Projektowane rozwiązania ustawowe zostały przygotowane na podstawie efektów działań realizowanych przez Ośrodek Rozwoju Edukacji w ramach projektu „Budowa skoordynowanego systemu pomocy specjalistycznej opartego na Specjalistycznych Centrach Wspierających Edukację Włączającą“. Działania w projekcie stanowią realizację Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju oraz Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami na lata 2021–2030. Obecnie specjalistyczne wsparcie przedszkolom i szkołom ogólnodostępnym zapewnia 107 SCWEW utworzonych w ramach projektu.
Z poważaniem
Z upoważnienia Ministra Edukacji
Izabela Ziętka
Podsekretarz Stanu
[1] Dz. U. 2026 poz. 515.
[2] Art. 42d ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela.
[3] § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. 2023 poz. 1798).
[4] § 2 ust. 3 oraz § 23 ust. 2 ww. rozporządzenia.
[5] Dz. U. 2026 poz. 803.
[6] Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 11 marca 2026 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym (Dz. U. 2026 poz. 378 z późn. zm.)
[7] określona w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 6 marca 2025 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz. U. 2025 poz. 378) oraz w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 6 marca zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceum ogólnokształcącego, technikum oraz branżowej szkoły II stopnia (Dz. U. 2025 poz. 382).
[8] określona w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 8 lipca 2026 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym (Dz. U. 2026 poz. 958); rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 8 lipca 2026 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla liceum ogólnokształcącego, technikum oraz branżowej szkoły II stopnia (Dz. U. 2026 poz. 947) oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 13 lipca 2026 r. w sprawie podstawy programowej kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz szkoły policealnej (Dz. U. 2026 poz.1012).
[9] Art. 3 pkt 14 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. 2026 poz. 820 z późn. zm.).
[10] Art. 26 ust. 1 i 2 ww. ustawy.
[11] Zarządzenie Ministra Edukacji z dnia 19 lutego 2026 r. w sprawie powołania Zespołu do spraw analizy wypadków i innych zdarzeń nadzwyczajnych w jednostkach systemu oświaty (Dz. Urz. ME 2026 poz. 5).
[12] https://ibe.edu.pl/pl/szkola-dostepna-dla-wszystkich-opis-projektu.
[13] https://asa.ibe.edu.pl/aktualnosci/
[16] https://ore.edu.pl/wp-content/plugins/download-attachments/includes/download.php?id=31301
[17] https://www.ore.edu.pl/wp-content/plugins/download-attachments/includes/download.php?id=29021