do ministra infrastruktury
w sprawie reaktywacji lokalnych linii kolejowych w woj. kujawsko-pomorskim
Zgłaszający: Paulina Matysiak
Data wpływu: 14-03-2024
Szanowny Panie Ministrze,
2 marca br. w województwie kujawsko-pomorskim realizowany był interesujący projekt o tematyce kolejowej pt. „Regionalista” w wykonaniu Kujawsko-Pomorskiego Stowarzyszenia Rozwoju Transportu Publicznego. Projekt ten miał zwrócić uwagę władz na potrzebę reaktywacji lokalnych linii kolejowych. Zorganizowano tego dnia specjalne przejazdy pociągiem po nieczynnych w ruchu pasażerskim liniach kolejowych, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. Sama miałam okazję uczestniczyć w tym wyjątkowym wydarzeniu, podczas którego organizatorzy zwrócili mi uwagę na kilka ważnych problemów, które pragnę przedstawić w niniejszej interpelacji.
Pierwsza kwestia dotyczy linii kolejowej nr 206 - jest ona zmodernizowana do Wapienna, dokąd docierają pociągi towarowe, jednak do dużego miasta Barcin brakuje zaledwie 1700 metrów. Lokalne władze nie rozumieją nieudolności PKP PLK w modernizacji niecałych dwóch kilometrów torów i stacji Barcin, aby umożliwić kursowanie pociągów pasażerskich z Inowrocławia do Barcina. Pan Zygmunt Groń, burmistrz Pakości, powiedział mi, że władze samorządowe z Pakości i Barcina podpisały wspólne porozumienie dotyczące potrzeby przywrócenia ruchu kolejowego. W tej sprawie jednak nic się nie dzieje. Oczywiście reaktywacja odcinka Inowrocław-Barcin to tylko początkowy etap, ponieważ linia nr 206 przecina się z linią nr 281 w Janowcu Wielkopolskim i łączy się z linią nr 356 w Wągrowcu. Dlatego konieczne jest zmodernizowanie jej na całym odcinku. Bardzo ważną deklaracją na korzyść tej inwestycji jest chęć przywrócenia ruchu przez województwo wielkopolskie na linii nr 281 oraz modernizacji trasy 206 od Wągrowca do stacji Bzowo-Goraj. W ten sposób przywrócone zostaną stacje węzłowe Janowiec Wielkopolski, Wągrowiec i Rogoźno, co zdecydowanie wpłynie pozytywnie na rozwój gospodarczy Wielkopolski i Pałuk, a przede wszystkim zlikwiduje ogromne wykluczenie komunikacyjne, jakie dotyka mieszkańców miejscowości znajdujących się w przebiegu linii kolejowej nr 206.
Samorządowcy oraz pasażerowie w gorzkich słowach wypowiadali się się również o zamiarze rozebrania linii kolejowych Mogilno-Orchowo oraz Kruszwica-Strzelno-Mogilno. Sprzeciw społeczny wobec tych planów jest silny, dlatego mieszkańcy oczekują stanowczej decyzji ministra infrastruktury, aby nie dopuścić do rozbiórki tych tras, lecz doprowadzić do ich modernizacji w celu przywrócenia ruchu kolejowego.
Kolejny temat związany jest ze zmodernizowaną linia kolejową nr 356 od Poznania Wschód do Wągrowca. Jak się okazuje, zlikwidowano funkcję stacji Skoki i Sława Wielkopolska, przez co nie ma możliwości zakończenia biegu pociągu i oblotu składu, a to powoduje konieczność jazdy aż do Wągrowca. Między Skokami a Wągrowcem brakuje również mijanki, przez co ta linia przez większość dnia ma maksymalne wykresy ruchu. Jedynym rozwiązaniem tej sytuacji jest budowa dodatkowej mijanki w Przysieczynie.
Kolejna linia kolejowa, na którą pragnę zwrócić uwagę, to linia nr 377 Gniezno Winiary-Sława Wielkopolska. Dla ruchu kolejowego nie jest udostępniony zaledwie sześciokilometrowy odcinek od stacji Stawiany do Sławy Wielkopolskiej, co wymusza konieczność prowadzenia pociągów towarowych od Poznania do bazy paliw w Stawianach drogą okrężną przez Gniezno i Kłecko Wielkopolskie. Trasa podstawowa z towarowej stacji Poznań Franowo do Stawian przez Sławę Wielkopolską to 46 km, natomiast trasa okrężna, którą zmuszeni są jeździć przewoźnicy kolejowi, przez Gniezno i Kłecko Wielkopolskie to aż 84 km. Dodatkowo prędkość na linii 377 jest bardzo niska, wynosi zaledwie 60 km/h, przez co kolej nie może konkurować na równych zasadach z transportem drogowym.
Pasażerowie skarżą się również na zastój prac przy modernizacji dworców kolejowych Mogilno oraz Złotniki Kujawskie.
Nagromadzenie opisanych problemów powoduje, że transport kolejowy staje się wysoce dysfunkcyjny, a przyczyną jest brak właściwego finansowania utrzymania sieci kolejowej oraz brak niewielkich z pozoru inwestycji, które przyniosłyby duże korzyści. Dużą barierą w przeprowadzeniu niezbędnych zmian jest nadal nadmierna przychylność do inwestowania w transport drogowy zamiast kolejowy.
Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1339), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Z wyrazami szacunku
Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP