do ministra finansów
w sprawie wejścia Polski do strefy euro
Zgłaszający: Magdalena Filipek-Sobczak
Data wpływu: 08-05-2024
Panie Ministrze,
w dniu 16 lutego 2024 r. Pan Jurand Drop, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów przekazał odpowiedź na interpelację nr 764 dotyczącą wejścia Polski do strefy euro. Posłowie PiS składający tę interpelację zadali szereg pytań pozwalających zdiagnozować obecny stan przygotowań Polski do wejścia do strefy euro. Na konkretne pytania Ministerstwo Finansów odpowiedziało w sposób daleki od precyzji. Opisano już dobrze znane wymogi związane wypełnieniem kryteriów konwergencji, zarówno nominalnej, jak i realnej. Wskazano, że Ministerstwo Finansów monitoruje poziom wypełniania kryteriów konwergencji.
W żadnej z odpowiedzi na przedstawione pytania resort nie odniósł się do treści Rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 22 listopada 2023 r. w sprawie propozycji Parlamentu Europejskiego dotyczących zmiany Traktatów. Wśród szeregu propozycji budowy suwerenności Unii Europejskiej kosztem państw członkowskich pojawiły się we wskazanej rezolucji również zmiany, których wprowadzenie całkowicie odmieni zasady funkcjonowania strefy euro. W poprawce nr 7 dotyczącej art. 3 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej ustawodawca europejski zawnioskował o wydaje się na pierwszy rzut oka niewielką zmianę. Brzmienie dotychczasowe ust. 4 czyli: „Unia ustanawia unię gospodarczą i walutową, której walutą jest euro” miałoby zostać zmodyfikowane na: „Walutą Unii jest euro”. Zwracam uwagę, że powyższa zmiana rodzi mnóstwo dalszych konsekwencji. Wskazaną poprawką rozszerza się strefę euro o kolejne państwa członkowskie, które dotąd pozostawały poza europejską unią walutową i nie przyjęły wspólnej waluty. Ponadto wskazane zmiany stwarzają faktyczną bezprzedmiotowość art. 140 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, gdzie nie tylko zdefiniowano kryteria konwergencji, ale również założono stosowną derogację w uczestnictwie w strefie euro. Od 1 maja 2004 r. Polska była objęta wymienioną derogacją. Art. 140 TFUE związany jest ze zmianą waluty danego państwa członkowskiego przez „wprowadzenie euro jako jednej waluty w danym państwie członkowskim”. Jasnym jest, że wymieniony artykuł TFUE mówi o procesie zastępowania jednego środka płatniczego innym uwspólnotowionym. W tym kontekście pragnę zadać Ministerstwu Finansów następujące pytania:
Czy wprowadzenie poprawki nr 7 do Traktatu o Unii Europejskiej w brzmieniu zaproponowanym przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 22 listopada 2023 r. w ocenie resortu poskutkuje wprowadzeniem na terytorium Polski drugiego równoważnego z polskim złotym środka płatniczego? Innymi słowy, czy Polska będzie zmuszona do respektowania drugiego obiegu walutowego?
Czy w ocenie Ministerstwa Finansów wprowadzenie poprawki nr 7 Parlamentu Europejskiego do Traktatu o Unii Europejskiej sprawi, że „polskim pieniądzem” w rozumieniu art. 227 Konstytucji RP stanie się waluta euro?
Czy w ocenie resortu nowelizacja art. 3 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej w brzmieniu zaproponowanym przez Parlament Europejski nie spowoduje utraty przez Narodowy Bank Polski wyłącznego prawa emisji pieniądza na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonego w art. 227 Konstytucji RP? Innymi słowy, czy w sytuacji zaistnienia omawianych zmian traktatowych Ministerstwo Finansów uzna nadrzędność Konstytucji RP nad prawem pierwotnym UE, czy też przyzna prymat zmodyfikowanemu traktatowi europejskiemu względem prawa polskiego?
Odpowiedź na wskazane pytania jest kluczowa dla poznania całości stanowiska obecnego rządu RP w zakresie wprowadzenia euro w Polsce.