do ministra klimatu i środowiska
w sprawie ustawy Prawo łowieckie
Zgłaszający: Dorota Marek
Data wpływu: 15-05-2024
Szanowna Pani Minister,
w ostatnich latach temat łowiectwa rozpala opinię publiczną. Dla jednych jest to sposób spędzania czasu, wynikający z konieczności utrzymania równowagi w przyrodzie, dla drugich niehumanitarne postępowanie doprowadzające do cierpienia zwierząt. Bezsporne powinno być jedno. Przepisy regulujące kwestie dotyczące łowiectwa powinny być na tyle precyzyjne, aby nie naruszały prawa własności oraz poczucia bezpieczeństwa.
Obecnie art. 27 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1082) umożliwia wyłączenie gruntu z obwodu łowieckiego, jednak treść ust. 12 tego art. powoduje, że w praktyce ono nie działa. Art. 27 ust. 12 Prawa łowieckiego stanowi, że przy rozpatrywaniu uwag dotyczących wyłączenia nieruchomości z obwodu łowieckiego uwzględnia się szczególne właściwości nieruchomości lub prowadzonej na niej działalności, które istotnie utrudnią prowadzenie na niej gospodarki łowieckiej, albo - w przypadku objęcia nieruchomości obwodem łowieckim - spowodują konieczność zaprzestania lub istotnego ograniczenia prowadzenia na niej dotychczasowej działalności.
W praktyce przepis ten powoduje brak przychylenia się do wniosku o wyłączenie nieruchomości z obwodu łowieckiego.
Kolejnym przepisem, nad którym wypada się pochylić i przeprowadzić stosowną analizę jest art. 27b wspomnianej ustawy. Przepisy dopuszczają możliwość wydania zakazu polowania po przedłożeniu przez właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości stosownego oświadczenia staroście. Z treści przepisu wynika, że oświadczenie należy złożyć osobiście, aby starosta poświadczył własnoręczność podpisu. Jest to dosyć specyficzna sytuacja, która odbiega od ogólnie przyjętych reguł. W przypadku większości dokumentów wymaganych w postępowaniach administracyjnych dopuszcza się ich przesyłanie drogą elektroniczną lub pocztą.
Następną niezwykle istotną kwestią wynikającą z bezpieczeństwa podczas polowań jest skuteczne informowanie o zamiarze odbycia polowania. Obecnie istnieje taki wymóg w odniesieniu do polowań zbiorowych. Polowania indywidualne nie są obarczone wymogiem informowania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. 2022 poz. 1339), zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: